หลีอู้รู้เรื่องราวของลิลี่น่า แต่ก็จำกัดอยู่แค่ข้อมูลที่ได้จาก[พิสูจน์]บน[ผ้าพันแผลโลหิตของหมอเถื่อน]
ลิลี่น่าหมอเถื่อนผู้คลั่งไคล้การคืนชีพ ต้องการชุบชีวิตคนรักของนาง ความยึดติดนี้ถึงขั้นบ้าคลั่ง ถึงกับบีบคั้นสำนึกผิดชอบชั่วดี ทำให้นางกลายเป็นคนเสียสติชนิดไม่เหลือดี
แต่รายละเอียดอื่นนอกจากนี้ นางก็ไม่รู้
หลีอู้ไม่มีความตั้งใจจะปิดบัง: "ข้ามี[อาวุธวิญญาณ]ที่อ่านข้อมูลวัตถุได้ เรื่องที่รู้ก็เป็นแค่เรื่องเกี่ยวกับผ้าพันแผลโลหิต"
เห็นได้ชัดว่าลิลี่น่ากำลังโกรธ แต่ความโกรธนั้นก็ค่อยๆ มลายหายไป
"เจ้ามีความสามารถ[พิสูจน์]?"
หลีอู้อึ้งไป นางยังประเมินลิลี่น่าต่ำไป ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะล่วงรู้ถึง[พิสูจน์]ได้อย่างแม่นยำ
หลีอู้พยักหน้า ลิลี่น่าหัวเราะเบาๆ: "เจ้าก็โชคดีจริงๆ มีทั้ง[หมอกทมิฬ]แล้วก็[พิสูจน์] สองสิ่งนี้เป็นพลังที่หาใดเทียบได้ยาก"
"อืม แล้วก็จดหมายวิญญาณอาวุธนั่นก็ดีนะ ในม่านหมอกบางแห่งก็ให้ข้อมูลกับเจ้าได้มาก"
"มีดผ่าตัดของเจ้าก็พอยอมรับได้ ใช้ตัดวิญญาณได้"
"ธนูก็นับว่าใช้ได้ เป็นอาวุธโจมตีที่มีพลังดี แต่น่าเสียดายที่ความสามารถค่อนข้างตื้นเขิน"
"กระเป๋าเดินทางก็ห่างชั้นไปหน่อย... รับมือการโจมตีอ่อนๆ ได้บ้าง แต่ถ้าแข็งแกร่งกว่านั้นก็ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้เลย"
ลิลี่น่าพินิจพิเคราะห์อาวุธวิญญาณของหลีอู้อย่างละเอียด ถึงหลีอู้จะเป็นมือใหม่จริง แต่อุปกรณ์[อาวุธวิญญาณ][วิญญาณอาวุธ]พวกนี้บนตัวนางก็ดีงาม แม้แต่ผ้าพันแผลโลหิตของนางเองในบรรดาสิ่งเหล่านี้ก็เป็นได้แค่ระดับกลางค่อนไปทางสูง ยังไม่ถึงขั้นสุดยอด