หัวหน้าพยาบาลยิ้ม
“ดูเหมือนแขกของเราจะมาถึงแล้ว”
“ระบบบริการของโรงพยาบาลศัลยกรรมเมืองคนงามคือหนึ่งแขกต่อหนึ่งพยาบาล แขกจะเลือกพยาบาลที่ต้องการด้วยตนเอง และผู้ที่ถูกเลือกจะมีหน้าที่ดูแลแขกเหล่านี้ในช่วงหลายวันนี้ ให้การดูแลอย่างดีที่สุด จนกว่าพวกเธอจะทำศัลยกรรมเสร็จ”
“จำจุดยืนของโรงพยาบาลเราไว้ อย่าทำให้แขกรู้สึกผิดหวังเป็นอันขาด”
“รบกวนทุกคนตามฉันไปรับแขกเข้ามาในโรงพยาบาลด้วย”
หัวหน้าพยาบาลเดินไปทางประตู คนอื่น ๆ รีบตามไปติด ๆ
เดินไปได้สักพัก ฮวาจือกับหลันหลีก็เข้ามาขนาบข้างหลีอู้ทั้งซ้ายและขวา
คนอื่นแทบทั้งหมดมารุมล้อมรอบตัวเวินเหลียนอี
ยกเว้นเพื่อนร่วมงานชายเพียงคนเดียวของงานนี้
——“เรียกฉันว่าเผยเฉิงก็ได้ ขึ้นงานครั้งที่สามแล้ว”
เขาใส่ชุดพยาบาลเหมือนกัน สูงประมาณ 185 เซนติเมตร หูเต็มไปด้วยต่างหูหลากหลายแบบ คิ้วก็เจาะติดหมุดคิ้ว ย้อมผมสีทองแดง ที่จริงหน้าตาหล่อเหลามาก
ต่างจากความกระตือรือร้นเมื่อวาน วันนี้เขาดูสุขุมเป็นพิเศษ เอามือไขว้หลังศีรษะ ดูเหมือนจงใจเว้นระยะห่างจากพวกเวินเหลียนอี
ดูเหมือนเขาจะสังเกตเห็นสายตาจับจ้องของกลุ่มสามคน จึงมองมาทางนี้เช่นกัน แล้วก้าวขายาว ๆ สองก้าวเข้ามาอยู่ข้าง ๆ ทั้งสาม
“สวัสดีครับ”
หลันหลีสงสัย “นายถูกกีดกันออกมาเหรอ?”
เผยเฉิงเมื่อคืนยังอยู่กับเวินเหลียนอี แต่วันนี้กลับมาตรงนี้เสียแล้ว
เผยเฉิงปล่อยมือลง ยิ้มทะเล้น “เห็นพวกคุณดูน่าเชื่อถือกว่าก็ไม่ได้เหรอ? ผมเป็นพวกชอบเปลี่ยนข้าง”