ภายในเรือนอวี้หลิง เจียงหมิงถังนั่งอยู่หน้าโต๊ะอย่างตั้งใจ พลางพลิกตำราไปพลางศึกษาผังเก้าตำแหน่งและปากว้าไปพลาง
เมื่อเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ได้รวดเร็วยิ่งขึ้น สิ่งที่อาจารย์หยางปิ่งจงสอนนางก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
แทบอยากให้นางเรียนรู้ตำราทั้งหมดให้ได้ภายในวันเดียว
แม้มีสิ่งของ【เทพแห่งการเรียนสิงร่าง】 เจียงหมิงถังก็เรียนรู้ทุกอย่างให้จบภายในวันเดียวได้จริง
แต่เพื่อความปลอดภัย นางยังคงเลือกยืดเวลาออกไปสักหน่อย จะได้ไม่ทำให้ผู้ใดสงสัย
อย่างไรเสีย ต่อให้คนฉลาดเพียงใดก็ย่อมมีขีดจำกัด
ระหว่างที่กำลังเรียน จืออวี่ก็เข้ามาในห้องด้านใน “คุณหนู คนเฝ้าประตูมารายงานว่า ซื่อจื่อฉีมาเยือน ขอเข้าพบท่านเจ้าค่ะ”
เจียงหมิงถังเงยหน้ามองแสงแดดสดใสนอกหน้าต่างและหมู่ใบไม้ดอกไม้ที่ผลิบานเต็มต้น ก่อนกล่าวว่า “จัดน้ำชาที่ศาลาริมน้ำ ให้เขารอสักครู่ บอกว่าข้ากำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า อีกประเดี๋ยวจะไป”
“เจ้าค่ะ”
หลังสั่งการแล้ว นางก็พลิกหน้าตำราต่อไป บันทึกความรู้แต่ละข้อไว้ในหัวอย่างละเอียด
ณ ศาลาริมน้ำในเรือนชั้นหน้า ฉีเยี่ยนชิงนั่งเงียบ ๆ โดยไม่มีท่าทีร้อนรนแม้แต่น้อย
อีกไม่นานก็จะได้พบเจียงหมิงถังแล้ว อารมณ์ของเขาจึงดีอย่างยิ่ง
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อครู่สาวใช้ของนางบอกเขาว่าคุณหนูกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาก็ยิ่งเบิกบานใจ
หากเจียงหมิงถังไม่ได้ใส่ใจเขา จะเสียเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าไปทำไมเล่า?
เมื่อคิดเช่นนี้ ความขุ่นข้องที่เกิดจากจวนกั๋วกงอิงก็คลายลงไปหลายส่วน
หนึ่งเค่อให้หลัง เจียงหมิงถังวางตำราลงแล้วไปยังศาลาริมน้ำ
นางสวมอาภรณ์สีเขียวขจี ยิ่งขับให้ร่างทั้งร่างดูสะอาดบริสุทธิ์ดุจไผ่เรียว สง่างามพลิ้วไหว ราวกับเซียนหญิงในป่า
ดวงตาของฉีเยี่ยนชิงพลันสว่างวาบ
ความคิดแรกของเขาคือ เจียงหมิงถังงดงามจริง ๆ แทบจะงามยิ่งกว่าเขาเสียอีก
ครั้นก้มมองอาภรณ์ผ้าไหมสีเขียวอ่อนของตน ฉีเยี่ยนชิงก็พึงพอใจอย่างยิ่ง
เห็นหรือไม่ เพียงเลือกตามใจยังได้สวมอาภรณ์สีเดียวกัน ราวกับคู่หยกเคียงกัน
พวกเขาช่างเหมาะสมกันยิ่งนัก
เรียกได้ว่าเป็นคู่ที่สวรรค์สรรสร้างมาโดยแท้