ช่วงเวลาที่ได้อยู่เคียงข้างเด็กน้อยค่อย ๆ เติบโตมักผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียว น้องหนวดนุ่มก็อายุครบหนึ่งขวบแล้ว
กู่ชิงเฟิงเองก็ไม่รู้แน่ชัดว่าวันเกิดของน้องหนวดนุ่มตรงกับวันไหน เขาจึงตัดสินใจว่าวันที่เก็บน้องหนวดนุ่มมาได้จะถือเป็นวันเกิดของนาง
วันนี้เป็นวันเกิดครบหนึ่งขวบของน้องหนวดนุ่ม กู่ชิงเฟิงเตรียมพานางทำเค้กก้อนเล็ก ๆ เพื่อให้วันเกิดของนางมีความหมายยิ่งขึ้น
กู่ชิงเฟิงออกไปเตรียมวัตถุดิบ ส่วนเด็กน้อยก็เล่นอยู่ในลานด้วยตนเอง
ตอนนี้ประตูภูเขาของสำนักชิงอวิ๋นเปลี่ยนโฉมไปมาก ราวกับลานบ้านชาวนาที่แสนอบอุ่น ภายในลานไม่เพียงมีไก่เพิ่มขึ้นหลายตัว ยังมีผีเสื้อหลายตัวบินเริงระบำอยู่ด้วย ทั้งหมดนี้เป็นเพื่อนเล่นที่กู่ชิงเฟิงหามาให้น้องหนวดนุ่ม
ยวนหนวนหน่อสวมกระโปรงเซียนตัวน้อยหลากสี ขาสั้นป้อมอวบอ้วนทั้งสองข้างก้าวฉับ ๆ ไปบนแผ่นหินเขียวอย่างรวดเร็ว
นางเงยใบหน้ากลมป้อม ดวงตากลมโตดำขลับราวกับองุ่นจ้องเขม็งไปยังผีเสื้อหยกมรกตลายพร้อยที่กำลังกระพือปีกอยู่เบื้องหน้า
“ผีเสื้อน้อย! อย่า... อย่าเพิ่งไปนะ!”
เด็กน้อยกางแขนสั้นป้อมทั้งสองข้าง ร้องเรียกด้วยเสียงอ้อแอ้ ฝ่าเท้าเล็ก ๆ ย่ำตึงตังเป็นจังหวะใสกังวาน
ผีเสื้อหยกมรกตลายพร้อยถูกนางไล่จนมึนงง ปีกเอียงวูบ ก่อนจะมุดผ่านช่องประตูเข้าไป
ยวนหนวนหน่อหยุดฝีเท้าไม่ทัน ร่างเล็กอาศัยแรงพุ่งไปข้างหน้า โถมชนประตูตำหนักสีแดงชาดบานใหญ่เข้าอย่างจัง
เสียงดังสนั่นครืน!
ประตูบานใหญ่อันหนักถึงหมื่นชั่ง ซึ่งสร้างจากไม้เหล็กดำอายุพันปี กลับถูกแรงชนจากร่างน้อย ๆ ของนางกระแทกจนหลุดจากแกนประตู ลอยละลิ่วไปไกลกว่าสิบจั้งอย่างเป็นระเบียบ ก่อนฟาดลงกับพื้น