สิ่งมีชีวิตคล้ายซอมบี้สองสามตัวที่อยู่ใกล้ ๆ มีรอยกัดและบาดแผลเน่าเปื่อยอยู่เต็มตัว ดูราวกับติดเชื้อหลังถูกกัดมาไม่มีผิด
เมื่อครู่หลินชวนยังไม่ได้กลิ่น แต่ตอนนี้เขาได้กลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้งกับกลิ่นคาวเลือดลอยออกมาจากข้างในอย่างชัดเจน
ทันใดนั้น!
สิ่งมีชีวิตคล้ายซอมบี้ตัวหนึ่งหันหน้าไปทางประตู ในจังหวะที่มันหัน หลินชวนได้ยินเสียงกระดูกเสียดสีกันตอนกระดูกสันหลังส่วนคอหมุนอย่างชัดเจน
หลินชวนรีบหดหัวกลับเข้าไปทันที เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันเห็นตัว
เขาพิงประตูพลางรู้สึกปั่นป่วนอยู่ในใจ
สัตว์ประหลาดพวกนี้มันอะไรกันแน่?
นี่คือการทดลองกับมนุษย์อย่างผิดกฎหมายของอิงเจี๋ย เภสัชงั้นหรือ?
พวกนั้นคิดจะสร้างผีดิบชีวะขึ้นมาหรือไง?
เหลวไหลเกินไปแล้ว!
“คราวนี้เอากี่ตัว?”
“ศาสตราจารย์บอกว่าให้จับไปสามตัว”
จังหวะนั้นเอง หลินชวนได้ยินเสียงคนเดินเข้ามา
เขารีบหลบเข้าไปในพุ่มไม้ข้างโรงงาน
รถตักคันหนึ่งค่อย ๆ แล่นมาจากที่ไกล ๆ บนนั้นมีคนนั่งอยู่สองคน
สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือกรงเหล็กขนาดใหญ่ซึ่งถูกตักมาวางอยู่หน้ารถ
บนกรงเหล็กมีคราบเลือดแห้งอยู่มากมาย ทั้งยังมีเศษแห้งกรังสีเทาอมน้ำตาลอีกไม่น้อย
รถตักแล่นมาจอดหน้าโรงงาน
ชายสองคนที่น่าจะเป็นพนักงานของกลุ่มหยิงเจี๋ยกระโดดลงมา
พวกเขาไม่มีอุปกรณ์ป้องกันอะไรเลย กลับผลักประตูโรงงานเปิดออกตรง ๆ
หลินชวนสะดุ้งโหยง
แต่ภาพสยองขวัญอย่าง “ซอมบี้หลุดกรง” ที่เขาจินตนาการไว้กลับไม่เกิดขึ้น