หลินชวนทำใจให้สงบ เก็บโทรศัพท์ แล้วพูดว่า "คืนนี้ฉันขอนอนพักที่บ้านเธอคืนหนึ่งได้ไหม?"
จนถึงตอนนี้ หลินชวนยังคงอยู่ในสภาพ "ไร้บ้าน"
และแม่ของตัวเองก็ใกล้จะออกจากโรงพยาบาลแล้ว
ดังนั้น พรุ่งนี้ต้องไปดูว่ามีบ้านที่เหมาะๆ ไหม
ตอนนี้มีเงินเป็นหมื่นล้านอยู่ในมือ จะว่ายังไงดี บ้านในเมืองลั่วชวน เลือกได้ตามใจเลย
"ฉันไม่เคยพาผู้ชายกลับบ้านเลยนะ แม้แต่หวังวั่นไฉก็ไม่เคยเข้าก้าวเข้าบ้านฉัน แล้วยังไง? เธอจะมาเป็นคนแรกเหรอ?"
หม่าฮว๋อถิงยกกาน้ำชาด้วยมือขวารินชาให้หลินชวนอีกถ้วย มือซ้ายยันคางแล้วยิ้มเบาๆ
หลินชวนกลอกตาทันที "ฉันหมายถึง ขอนอนพักที่คฤหาสน์กุยหลานคืนหนึ่งต่างหาก"
"งั้นก็ตามใจเธอ"
ไม่รู้ว่าทำไม พอรู้ว่าหลินชวนแค่จะนอนพักที่คฤหาสน์กุยหลาน หม่าฮว๋อถิงกลับรู้สึกผิดหวังนิดๆ ในใจ
...
เช้าวันรุ่งขึ้น
หลินชวนแวะกินข้าวเช้าตามร้านข้างทาง แล้วมุ่งหน้าไปยังโครงการบ้านที่ดูไว้ล่วงหน้า
โครงการซุนเฉิงหงหยวน โครงการที่เริ่มก่อสร้างเมื่อสองปีก่อน
ตอนนี้บ้านเดี่ยวเฟสหนึ่งกับคอนโดสูงเฟสสองสร้างเสร็จทั้งหมดแล้ว
และโซนบ้านเดี่ยวยังเป็นบ้านเดี่ยวแบบแยกเดี่ยวที่หายากอีกด้วย
ต้องรู้ไว้ว่า บ้านเดี่ยวแบบแยกเดี่ยวกินพื้นที่กว้าง อัตราส่วนพื้นที่ใช้สอยต่ำ ทำให้สิ้นเปลืองทรัพยากรที่ดินได้ง่าย
ดังนั้น โครงการที่มีบ้านเดี่ยวแบบแยกเดี่ยวจึงน้อยมากๆ
เพราะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ คนมาดูบ้านเยอะเป็นพิเศษ สองข้างทางจอดรถหรูหลากหลายแบบเต็มไปหมด
ปอร์เช่ของหลินชวนท่ามกลางกองรถหรูพวกนี้ เริ่มดูไม่โดดเด่นเท่าไหร่แล้ว
"มีลูกค้าเข้ามา หนุ่มๆ ขับปอร์เช่ แต่งตัวธรรมดาๆ คาดว่าเป็นลูกเศรษฐีเงินหนา ให้กลุ่มซีไปรับหน่อย"