บทที่ 5 เสน่ห์สาวสระผม หลางจวินมายืนอยู่หน้าบาร์ มองชายหญิงที่เดินเข้าออก
ฝ่ายชายดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่า
ส่วนฝ่ายหญิงก็สวยเซ็กซี่
แต่เขากลับหน้าหมองคล้ำ ไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่น้อย
เขาตัดสินใจไปตัดผมก่อนดีกว่า ถือเสียว่าไล่โชคร้าย ให้ตัวเองสดชื่นขึ้น แล้วค่อยไปดื่มเหล้าสักแก้กลุ้มที่บาร์
เขาจึงเดินเข้าไปในร้านทำผมข้างบาร์
ทันทีที่เขาก้าวเข้าไป หญิงสาวสวยวัยยี่สิบกว่า ๆ ก็เดินเข้ามาต้อนรับ
เรียกเธอว่าสาวสระผมไปก่อนก็แล้วกัน!
“พี่ชาย มาแล้วเหรอคะ! เชิญนั่งค่ะ”
สาวสระผมต้อนรับอย่างร้อนแรงและกระตือรือร้น
เธอรีบดึงเก้าอี้หมุนมาให้หลางจวินนั่ง
สาวสระผมทำให้หลางจวินประหม่าไม่น้อย
เหตุผลหลักก็เพราะเธอแต่งตัววาบหวิวเกินไป
รองเท้าแตะส้นสูงสีแดง เผยเล็บเท้าที่ทาสีแดงสด
ท่อนล่างสวมกระโปรงพู่สีชมพู แม้แต่กางเกงในข้างในก็ยังโผล่ให้เห็นวับ ๆ แวม ๆ เรียวขาขาวเนียนยาวคู่หนึ่งแทบไม่มีอะไรบดบัง มองปราดเดียวก็เห็นไปถึงโคนขา
กระโปรงพู่ที่แทบปกปิดอะไรไม่ได้แบบนี้ ผู้ชายคนไหนเห็นแล้วหัวใจจะไม่เต้นตึกตักบ้าง
เท่านั้นยังไม่พอ ท่อนบนเธอสวมแค่เสื้อสายเดี่ยวสีขาว
หน้าอกที่อวบอิ่มเต่งตึงชวนให้นึกถึงเสน่ห์ของหญิงสาวเต็มตัว
เรือนผมดำขลับตรงสลวยยาวประบ่า
เธอยืนอยู่ด้านหลังหลางจวิน โน้มตัวลงถามเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานผ่านกระจก “พี่ชาย อยากทำอะไรบ้างคะ?”
เขาไม่ต้องหันไปมอง แค่มองในกระจกก็เห็นทิวทัศน์สองข้างร่องอกของเธอได้เต็มตา
ขาวชะมัด แถมยังอวบอิ่มขนาดนั้น
เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ชายร่างสูงใหญ่กำยำและหล่อเหลาอย่างเขา เธออาจจงใจโน้มตัวลงให้เขามองก็ได้
สาวสระผมแต่งตัวน้อยชิ้นขนาดนี้ ก็เพื่อให้ผู้ชายมองนั่นแหละ
ที่จริงรูปร่างหน้าตาของหลางจวินก็สะดุดตาผู้หญิงไม่น้อย
แต่ตอนเรียนมหาวิทยาลัยกลับไม่มีเพื่อนผู้หญิงคนไหนคบกับเขา เรื่องนี้ทำให้เขาคิดไม่ตกอยู่เหมือนกัน
หลางจวินมองหญิงสาวในกระจก เลือดในกายพลันเดือดพล่าน
แม้เขาจะมีภรรยาแล้ว แต่ภรรยาก็ไม่เคยมีอารมณ์โรแมนติกต่อหน้าเขา วัน ๆ รู้จักแต่ขอเงิน
ถึงตอนนี้เขาจะมองสาวสระผมในกระจกจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ แต่ก็ยังสงบใจตอบหญิงสาวที่อยู่ด้านหลัง “ผมแค่ตัดผมกับสระผม ไม่ทำอย่างอื่นได้ไหมครับ?”
“ได้ค่ะพี่ชาย ไม่มีปัญหา ร้านเราเชี่ยวชาญเรื่องสระผมกับตัดผมอยู่แล้ว”
ผู้หญิงคนนี้เป็นคนสระผมและตัดผมให้เขาเอง
ระหว่างตัดผม เธอชวนเขาคุยไปด้วย ส่วนหลางจวินตอบบ้างไม่ตอบบ้าง
ความสนใจของเขาจดจ่ออยู่กับเรียวขาขาวผ่องของเธอ ทั้งบริเวณใต้กระโปรงพู่และเนินอกขาวเนียนที่เห็นวับ ๆ แวม ๆ
เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้หญิงที่ยั่วยวนขนาดนี้ ความอัดอั้นที่สะสมมาหลายปีทำให้เขาอยากผ่อนคลายเสียบ้างในตอนนี้
ไม่ใช่ว่าเขาหื่น แต่เขาเครียดเกินไปต่างหาก
สาวสระผมเองก็รู้ว่าผู้ชายคนนี้คอยแอบมองขากับหน้าอกของเธออยู่เรื่อย
หลังตัดผมเสร็จ เธอขยับเข้ามาข้างหลางจวินแล้วเป่าลมเบา ๆ ใส่ “พี่ชาย อยากรับบริการพิเศษไหมคะ? ข้าง ๆ มีโรงแรม ถึงตอนนั้นส่วนไหนของร่างกายที่มองไม่เห็น พี่ก็ดูได้ตามใจเลย... รับรองว่าพอใจแน่นอนค่ะ”
ลมที่เธอเป่าใส่ใบหูทำให้หลางจวินคันยุบยิบในใจ
แม้จะเห็นหญิงสาวเซ็กซี่แต่งตัวเปิดเผยอยู่ตรงหน้า เขาก็แค่มองและคิดเท่านั้น ไม่เคยคิดจะไปหาผู้หญิงขายบริการ
เขาพูดอย่างจริงจังว่า “คุณหาคนผิดแล้วครับ ผมแค่มาตัดผมจริง ๆ ไม่ใช่คนแบบที่คุณคิด”
พูดจบเขาก็เดินไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ แล้วออกจากร้านทำผมไป
สาวสระผมมองตามแผ่นหลังของหลางจวินด้วยความขุ่นเคือง
นี่เธออุตส่าห์ให้เขามองฟรี ๆ แล้วตัวเองก็ยั่วเขาอยู่ตั้งนานโดยเปล่าประโยชน์หรือนี่!
ถ้าผู้ชายตัวสูงใหญ่กำยำแบบนี้ยอมอยู่กับเธอสักคืน ต่อให้ไม่คิดเงินก็ยังได้
ยั่วขนาดนี้แล้วยังไม่ติด ไม่ได้การ ต้องลองอีกสักครั้ง
ผู้ชายหล่อขนาดนี้จะปล่อยให้หลุดมือไปง่าย ๆ ไม่ได้
หลางจวินเพิ่งเดินพ้นประตู เธอก็วิ่งตามออกมา “นี่! พี่ชาย จะไปบาร์แล้วเลี้ยงฉันสักแก้วไหมคะ?”
หลางจวินหยุดชะงัก ก่อนหันกลับไปมองหญิงสาวแสนยั่วยวนที่ยืนพิงประตูกระจก กอดอกอยู่
เขาตัดสินใจแน่วแน่ คืนนี้จะไม่ประหยัดแล้ว ขอทำตัวเป็นชายชาตรีสักครั้ง “ได้สิ ไปกันเถอะ!”
อย่างไรเสียเขาก็จะไปบาร์อยู่แล้ว มีผู้หญิงไปดื่มด้วยสักคนก็พอดีเป็นเพื่อนกัน
สาวสระผมไม่สนหรอกว่าผู้ชายคนนี้จะคุ้นเคยหรือรู้จักกันมาก่อนหรือไม่ ในหัวเธอไม่มีเรื่องมารยาทหรือความละอายใจอยู่แล้ว
เธอวิ่งตามหลางจวินไป คล้องแขนเขาด้วยสองมือแล้วเอนศีรษะซบลงบนตัวเขา ทั้งคู่เดินมุ่งหน้าไปยังบาร์
เขาคลับคล้ายคลับคลาว่าสวี่เหมยจูไม่เคยทำแบบนี้เลย
เวลาทั้งคู่เดินด้วยกัน เธอไม่แม้แต่จะจับมือเขาด้วยซ้ำ ตอนนี้เขาขอลองสัมผัสความโรแมนติกแบบหญิงสาวตัวเล็ก ๆ อิงแอบแนบชิดดูบ้าง
ที่จริงเขาเป็นคนรักชีวิตมาก แต่สวี่เหมยจูกลับเป็นเหมือนผ้าบังแสงในชีวิตของเขา
ทั้งคู่เดินเข้าไปในบาร์!
หลางจวินเลือกนั่งตรงมุมหนึ่ง สาวสระผมนั่งตรงข้าม ใต้โต๊ะเธอใช้เท้าไล้ขาเขาอย่างยั่วยวน
เขาสั่งค็อกเทลสองแก้ว แก้วละ 198 หยวนเป็นครั้งแรกในชีวิต
ปกติเขาดื่มเบียร์สักแก้วยังต้องถามราคา สถานที่ราคาแพงอย่างบาร์นี้เขาไม่เคยมาเลย
ทั้งคู่คุยกันเรื่อยเปื่อยพลางดื่ม ไม่นานก็หมดไปสองแก้ว
ในเมื่อจะดื่ม ก็ต้องดื่มให้เต็มที่ก่อน ไม่ต้องไปสนว่าสวี่เหมยจูจะยังอยากได้เงินหรือเปล่า
หลางจวินสั่งเหล้าเอ็กซ์โออีกสองแก้ว แก้วละ 398 หยวน
สาวสระผมเริ่มเมานิด ๆ แล้วขยับมานั่งข้างหลางจวิน
พอกรึ่ม ๆ แล้วเธอก็ยิ่งเซ็กซี่เย้ายวน
เธอคว้ามือเขามาวางบนต้นขาขาวเนียนลื่นของตัวเอง “พี่ชาย ลองจับดูสิคะ... ต้นขาฉันนุ่ม ๆ ลื่น ๆ ไหม?”
เดิมทีหลางจวินก็อารมณ์ไม่ดีอยู่แล้ว พอดื่มไปสองแก้วก็เริ่มมึนหัว
เมื่อสาวสระผมคอยยั่วยวนไม่หยุด มือของเขาก็ลูบคลำต้นขาเธอ “ลื่นจริง ๆ ผิวก็ดีมาก”
หลังดื่มกันเสร็จ ทั้งคู่ต่างเมามาย
หลางจวินโอบสาวสระผมเดินออกจากบาร์
สาวสระผมกดเขาไว้กับกำแพง คล้องแขนทั้งสองข้างรอบคอเขา เขย่งปลายเท้าแล้วแหงนหน้าจูบเขา
หลางจวินไม่ได้สัมผัสความรู้สึกตอนถูกจูบมานานแล้ว
เขาอยากขัดขืน
แต่เธอจูบอย่างเร่าร้อนเหลือเกิน ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายและสุขใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
แต่งงานกันมาหลายปี สวี่เหมยจูคิดถึงแต่ครอบครัวฝั่งตัวเอง พอเจอกันก็พูดแต่เรื่องเงิน แม้แต่จูบยังกลายเป็นสิ่งฟุ่มเฟือยสำหรับหลางจวิน
เวลาสวี่เหมยจูมีอะไรกับเขา ก็ไม่แม้แต่จะเล้าโลม ทำส่ง ๆ ให้จบไป แล้วสุดท้ายยังพูดจาดูถูกเขาอีก
ผู้ชายอะไรไร้สมรรถภาพ ทำได้แค่ไม่กี่นาที
ช่างมันเถอะ! คืนนี้ขอปล่อยตัวสักครั้งแล้วกัน!
เขาประคองท้ายทอยเธอไว้ด้วยสองมือ แล้วตอบรับจูบอย่างเร่าร้อน ในฐานะผู้ชายปกติคนหนึ่ง ร่างกายย่อมมีปฏิกิริยาขึ้นมาอย่างเลี่ยงไม่ได้
สาวสระผมหยุดจูบแล้วกระซิบว่า “เราไปโรงแรมกันเถอะค่ะ!”
หลางจวินไม่ตอบ เขาประคองศีรษะเธอไว้แล้วจูบต่อ
ขณะที่ทั้งคู่กำลังจูบกันอย่างลืมตัว จู่ ๆ ก็มีคนกระชากสาวสระผมออกไป
จากนั้นเสียง “เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!” ก็ดังขึ้นสองครั้ง พร้อมกับเสียงตวาดว่า “นังไก่เมานี่ กล้ายั่วยวนผู้ชายเหรอ รีบไสหัวไป!”
สาวสระผมไม่กล้าตอบโต้
เพราะคนตรงหน้ามีทั้งเสียงและรูปลักษณ์ที่ดูไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง
ถูกตบสองฉาดจนมึนงงไปชั่วขณะ แยกไม่ออกว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง
เธอด่าด้วยความโมโหว่า “แม่งเอ๊ย! แกเป็นใคร มายุ่งอะไรด้วย!”
“คิดว่าฉันเป็นใครล่ะ? หน้าอกใหญ่แต่ไม่มีสมองจริง ๆ ถ้ายังไม่ไป ฉันจะตบอีก!”
คนที่ดูไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิงยกมือขึ้นจะตบเธออีก สาวสระผมเห็นท่าไม่ดีจึงรีบหนีไป