ดูข้อมูลส่วนตัวจบแล้ว ซิงซิงจึงหยิบพิมพ์เขียวชุดเสื้อผ้าออกมา
[พิมพ์เขียวชุดเสื้อผ้า: แบบพิมพ์เขียวแต่ละใบสามารถผลิตชุดเสื้อกางเกงธรรมดาได้ 1000 ชุด (ต้องมีเต๊นท์งานคราฟต์ หาวัสดุเอง) หากต้องการคุณสมบัติพิเศษ (ป้องกันความหนาว/กันแดดระบายความร้อน) สามารถเติมวัสดุที่สอดคล้องกันระหว่างการผลิต]
[วัสดุที่ต้องใช้: แผ่นกันลม×0.2 ผ้าอ็อกซ์ฟอร์ด×0.2 ผ้าใบ×0.2 ซิป×0.4]
ตรวจสอบกระเป๋าแล้ว วัสดุที่ต้องใช้ครบพอดี
ซิงซิงนำเต๊นท์งานคราฟต์ออกมา วางไว้ข้างพาหนะ แล้วติดพิมพ์เขียวลงไป ตามขั้นตอนที่ระบุไว้ในพิมพ์เขียว จัดวางวัสดุทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทาง
ก่อนจะนึกได้ว่าอีกสองวันจะเข้าสู่วัฏจักรภัยพิบัติแรกของเกม (ความร้อน) จึงเพิ่มชั้นเคลือบกันแดดเข้าไปด้วย
จากนั้นจึงเลือกแบบที่ใช้ได้ทั้งชายและหญิง และเลือกหมวดเสื้อผ้าชายกับหญิง
จุ่มนิ้วแตะที่ปุ่ม[หนึ่งคลิกคราฟ]
ไม่ถึงสองนาที ระบบก็แจ้งว่าคราฟต์เสร็จ ได้รับชุดกันร้อน2ชุด และชุดธรรมดา3ชุด
ผู้ชายผู้หญิงแบบเดียวกัน เป็นเสื้อยืดแขนยาวและกางเกงบลาย คราฟรองเท้าดับเป็นบูสต์ ซึ่งรวมถึงชุดชั้นในให้ด้วย
หลังคราฟต์เสร็จ ก็ส่งสามชุดให้จิ่งเยว่ก่อน
อีกด้านหนึ่ง จิ่งเยว่ตอนแรกกำลังฟังเสียงของซิงซิง และกำลังง่วงนอนใกล้หลับไป
แต่ระบบก็ส่งข้อความเด้งขึ้นมา จนเขาตกใจตื้นมือไปถูปุ่มบนสุดาม
อย่างไรต่อไป ป้ายแสดงข้อความก็เด้งขึ้นมา
[คุณตบหัวผู้เล่นซิงซิง]
"อ๊าย~! แม่งอะไรคิดสร้างมาว่ะเนี่ย!!!" ทำไมเหมือนแชติ้งอันหมือน จะมีพลาดบ้างงั้นหรือ?
จิ่งเยว่ยังไม่ได้อ่านข้อความเลยด้วยซ้ำ รู้สึกละอายและโกรธ มื้อเท้าถีบไปถีบมา กำหมัดทุบลงไปบนสุดาของระบบ
แต่ระบบก็ไม่ปล่อยเขาไป
[คุณตบหัวผู้เล่นซิงซิง]
จิ่งเยว่อึ้งไปเหมือนโดนคนตี