ถนนเอาชีวิตรอด ทำไมเธอถึงเก่งขนาดนี้?

ตอนที่ 1 ยินดีต้อนรับสู่เกมเอาชีวิตรอดบนถนนหลวง

7 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

[ที่ฝากสมอง~]

***

[กำลังโหลดเกม โปรดรอสักครู่……]

พร้อมกับเสียงกลไกไร้อารมณ์ดังขึ้น บนถนนหลวงที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน

เธอมีผมดำยาวตรง สวมเสื้อกล้ามทำงานสีดำรัดรูปเก่าๆ ด้านบน เน้นให้เห็นรูปร่างที่งดงาม

ด้านล่างเป็นกางเกงขาสั้นสีดำ ขาสองข้างทั้งตรงทั้งยาว ที่เข่ามีรอยแผลเก่าสีชมพูจางๆ อยู่หลายแห่ง

ที่ต้นขาข้างขวาด้านนอก พันด้วยซองปืนรีโมตสีดำ ซึ่งมีปืนพกขนาดเล็กและมีดสั้นทหารปักอยู่บนนั้น

ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะระแวดระวังกับสภาพแวดล้อมที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน มือวางอยู่บนด้ามปืน จ้องมองไปรอบตัวอย่างระมัดระวัง

หน้าท้องของเธอเมื่อขยับตัวก็พอจะเห็นกล้ามเนื้อเป็นเส้นๆ หลายเส้น

ไม่ยากที่จะสังเกตว่า นี่คือผู้หญิงที่มีพละกำลังมาก อีกทั้งเธอยังสวยมาก ใบหน้าโดดเด่นคมคาย แต่ดูแล้วเย็นชาเกินไป เข้าด้วยยาก

[ติ้ง——!โหลดเสร็จสิ้น!]

[ยินดีต้อนรับเหล่าผู้เล่นที่ถูกเลือกเข้าสู่เกมเอาชีวิตรอดบนถนนหลวง

[ดาวเคราะห์ที่สุ่มได้ในเกมนี้: ดาวสีน้ำเงิน!

เขตพื้นที่ปัจจุบัน: เขตใหญ่ที่ 2 ของประเทศเซี่ย โซนที่ 444

จำนวนคนในโซนปัจจุบัน: 9999+

ต่อไปนี้ โปรดผู้เล่นทุกท่านอ่านกฎของเกมอย่างละเอียด]

[1. ผู้เล่นแต่ละคนเมื่อเริ่มเกมสามารถเลือกยานพาหนะได้หนึ่งในสามอย่าง เป็นเครื่องมือเอาชีวิตรอดเบื้องต้น (ยานพาหนะในระดับหนึ่งถือเป็นเกราะป้องกันด้วย โปรดอย่าอยู่ห่างจากมันเกินไปนะ]

[2. ในเกม ผู้เล่นทุกคน ทรัพยากรเพื่อการยังชีพทั้งหมดรวมถึงอาหาร จะได้มาจากการเปิดหีบสมบัติบนถนนหลวง (แน่นอนว่า ข้างในหีบสมบัติไม่เพียงแต่จะมีทรัพยากรเท่านั้น แต่อาจจะมีความอันตรายด้วย เผลอๆ ตายได้นะ]

[3. ถนนหลวงห้ามย้อนกลับ เวลาเดินทางในแต่ละวันคือเก้าโมงเช้าถึงหกโมงเย็น ภายในวันนั้นต้องทำระยะทางตามที่กำหนดให้ครบ ไม่เช่นนั้นจะถูกกำจัด]

[4. นอกถนนหลวงล้วนเป็นอันตรายที่ไม่รู้จัก โปรดอย่าเข้าใกล้]

[5. ระยะเวลาคุ้มครองผู้เล่นใหม่ 3 วัน ในสามวันนี้ ขอแค่ทำระยะทางตามที่กำหนดได้ ปฏิบัติตามกฎ ผู้เล่นโดยทั่วไปจะไม่เป็นอันตราย]

[6. หลังจากช่วงผู้เล่นใหม่ผ่านไป ระยะทางในแต่ละวันจะสุ่มเปลี่ยนใหม่ ใครทำไม่สำเร็จ จะถูกกำจัด]

[7. กลางคืนเป็นช่วงที่เกิดอุบัติเหตุบ่อย โปรดผู้เล่นอย่าอยู่ห่างจากยานพาหนะเกินไป ไม่เช่นนั้นอาจถูกสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักนอกถนนหลวงกินได้นะ]

[สุดท้าย ในเกมอันตรายและโอกาสมาพร้อมกัน ผู้เล่นทุกท่านล้วนเป็นผู้โชคดีที่ถูกคัดเลือกมาจากหลายโลก การตายในเกม คือการตายจริง โปรดปฏิบัติอย่างจริงจัง!]

[ต่อไปนี้ ผู้เล่นทุกท่านมีเวลาสามสิบนาทีในการปรับอารมณ์และความคิด สามสิบนาทีต่อจากนี้ เกมจะเริ่ม!]

[นับถอยหลัง: 29:59……]

บนถนนหลวง ผู้หญิงคนนั้นร่างกายเกร็ง ฟังอย่างตั้งใจจนจบ พอแน่ใจว่าไม่มีอันตรายแล้ว ก็ผ่อนคลายลง ฉีกผ้าชิ้นเล็กๆ จากชายเสื้ออย่างคล่องแคล่ว แล้วรวบผมเป็นหางม้าสูง

สายตามองไปที่หมอกหนาทึบสองข้างถนน มองไม่เห็นว่าข้างในมีอะไร แต่กลับทำให้เธอ ผู้เป็นสุดยอดปรมาจารย์สองพลังพิเศษในยุคข้าโลกล่มสลาย รู้สึกถึงภัยคุกคาม

เธอกำมือ ลองสัมผัสดูว่าพลังพิเศษในตัวยังอยู่ ความรู้สึกวิกฤตนั้นก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลงบ้าง แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะทำหน้าตาย แล้วแช่งอยู่ในใจ:

เหมียวสุดๆ! แค่ดูนิยายเอาชีวิตรอดบนถนนหลวงแล้วด่าไปสองประโยค เนี่ยให้แม่มาอยู่ในเกมจริงๆ เลยเหรอ?

ผู้หญิงคนนี้ชื่อซิงซิง เป็นชาวประเทศเซี่ย จากดาวสีน้ำเงินหมายเลข 0581

บ้านเกิดของพวกเธอตกอยู่ในยุคข้าโลกล่มสลายมาหลายสิบปีแล้ว ผู้มีพลังพิเศษและซอมบี้ขึ้นๆ ลงๆ กดดันซึ่งกันและกัน แต่ก็ไม่สามารถจัดการอีกฝ่ายได้เด็ดขาด

แต่ด้วยการพัฒนาทางเทคโนโลยีของมนุษย์ ผู้มีพลังพิเศษที่สร้างขึ้นเทียมก็มีมากขึ้นเรื่อยๆ ฐานที่มั่นของมนุษย์ก็ขยายออกไปเรื่อยๆ

ซิงซิงมาจากฐานที่มั่น หมายเลข 001 ซึ่งเป็นฐานที่มั่นอันดับหนึ่งของมนุษย์

เธอมีพลังพิเศษสองด้านโดยกำเนิด คือ พลังและความเร็ว ตามหลักการแล้ว พลังพิเศษประเภทคุณสมบัติแบบนี้ย่อมเทียบกับพลังพิเศษธาตุไม่ได้ แต่ใครจะไปรู้ว่าเธอพิเศษยังไง!

ได้ยินนายทหารที่พาเธอกลับฐานที่มั่นเล่าว่า เธอเกิดจากแม่ของเธอหลังจากที่กลายเป็นซอมบี้

ตอนเกิดมาก็ยังตามแม่อยู่ในฝูงซอมบี้รอดมาได้หลายปีโดยไม่เป็นอะไร จนกระทั่งทีมผู้มีพลังพิเศษไปปราบปรามอุปสรรคจึงพบและพากลับมา

บางทีอาจเป็นเพราะเหตุนี้ ศาสตราจารย์ในฐานที่มั่นถึงอยากเอาเธอไปทดลองกับร่างกายมนุษย์

โชคดีที่ นายทหารที่ช่วยเธอเป็นคนตรงไปตรงมาและมีอำนาจจริงๆ จึงรับประกันตัวเธอไว้โดยตรง พอเธอเริ่มเดินได้และจำความได้ ก็ฝึกเธอเป็นทหารใต้บังคับบัญชา

เธอไม่เพียงแต่เรียนกับนายทหารว่าฆ่าซอมบี้อย่างไร สู้อย่างไร ยังลอกเลียนแบบสีหน้าเย็นชาเยือกเย็นของนายทหารมาอีกด้วย

เวลาผ่านไปนานวันเข้า เธอกลายเป็นหน้าตายไร้อารมณ์ นายทหารพอใจกับสิ่งนี้มาก: หน้าตาของซิงซิงโดดเด่นเกินไป แบบนี้จะได้หลีกเลี่ยงความเสี่ยงได้ในระดับมาก

จนกระทั่งนายทหารตาย ซิงซิงก็กลายเป็นสุดยอดปรมาจารย์ที่มีความสามารถสูงสุดของฐานที่มั่นแล้ว

ฐานที่มั่นปฏิบัติต่อเธอดีมาก นอกจากจะมีซอมบี้ระดับสิบขึ้นไปออกอาละวาด ไม่เช่นนั้น พวกเธอที่เป็นสุดยอดปรมาจารย์ไม่ต้องลงมือ (พูดให้เพราะว่า ต้องให้ทหารใหม่ได้ฝึกมือ)

เธอในแต่ละวันนอกจากฝึกซ้อมก็คือหลับ ชีวิตน่าเบื่อจำเจมาก ดังนั้น หลังจากถูกพี่สาวสุดยอดปรมาจารย์อีกคนของฐานที่มั่นแนะนำนิยายรักหวานแหววเล่มหนึ่ง ชีวิตของเธอก็มีสีสันขึ้นมา

ก่อนที่เธอจะมาเกมถนนหลวงนี้ เธอเพิ่งอ่านนิยายเอาชีวิตรอดบนถนนหลวงที่ห่อหุ้มด้วยเปลือกนิยายรักหวานแหววจบ

พออ่านถึงตอนจบ ทีมนางเอกเดินทางมาถึงสุดถนนหลวง อทั้งที่สามารถรอดทั้งหมดได้ แต่เพื่อพระรองที่ตายเพื่อเธอมาก่อน เธอกลับเลือกที่จะพาพระเอกไปตายด้วยกัน ทั้งสามคนวิญญาณอยู่ด้วยกันตลอดไป ซิงซิงโกรธมาก!

เพื่ออ่านนิยายรักเล่มนี้ เธอลดการฝึกซ้อมประจำวันลงครึ่งหนึ่ง ผลก็คือแค่นี้เหรอ?

เพราะโกรธเกินไป ตอนนั้นควบคุมแรงไม่ได้ นิยายในมือก็ถูกบี้จนแหลกละเอียด

วินาทีถัดมา ตรงหน้าก็พร่าเลือนไปชั่วขณะ ร่างกายรู้สึกไร้น้ำหนัก ซิงซิงเพิ่งจะเหยียบพื้น ก็ได้ยินเสียงประกาศอิเล็กทรอนิกส์ของเกมเอาชีวิตรอดบนถนนหลวง

“ร้อง——” ความหิวเข้ามา ดึงสติซิงซิงกลับมาสู่ความเป็นจริง

เธอถึงนึกขึ้นได้ เพราะอ่านนิยายจนลืมกินสารอาหารเหลวประจำวัน ตอนนี้ท้องว่างเปล่า

คิดถึงตรงนี้ เธอก็ดึงนักเขียนออกมา แล้วเอาไปประหารในใจหนึ่งร้อยครั้ง

‘ไม่รู้ว่าจะได้กลับไปเมื่อไหร่ หิวชะมัด!’

กำลังคิดอยู่ ซิงซิงก็สายตาไปตกที่ขอบถนนหลวงแห่งหนึ่ง

ตรงนั้นจู่ๆ ก็มีหีบที่ถูกหมอกหนาปกคลุมไปครึ่งหนึ่งปรากฏขึ้น

ซิงซิงนึกเชื่อมโยงกับหีบสมบัติที่เพิ่งได้ยินได้ทันที แต่เธอมั่นใจมากว่า ตอนแรกตรงนั้นไม่มีอะไรเลย

คิดอยู่ครู่หนึ่ง ซิงซิงก็ดึงมีดสั้นทหารออกมา เดินเข้าไป แล้วย่อตัวลง

ดูลักษณะวัสดุ น่าจะเป็นหีบสมบัติสีเงิน

ซิงซิงนึกถึงเสียงเมื่อกี้ที่บอกว่าหีบสมบัติมีทรัพยากรเพื่อการยังชีพ งั้นก็น่าจะมีสารอาหารเหลวนะ!

คิดได้แบบนั้น เธอก็เอามือจับที่หัวหีบซึ่งโผล่พ้นถนนหลวงออกมา ออกแรงดึง ก็ดึงออกมาได้อย่างง่ายดาย

พร้อมกับที่ออกมา ยังมีโครงกระดูกเหมือนคนไม้ขีดไฟด้วย

ปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณ ซิงซิงแทงมีดสั้นทหารเข้าที่หน้าผากของคนไม้ขีดไฟโดยตรง แล้วงัดขึ้น ไม่มีอะไรหลุดออกมา เธอถึงรู้ตัวว่านี่ไม่ใช่ซอมบี้

แต่โชคดีที่หน้าผากดูเหมือนจะเป็นจุดตายของคนไม้ขีดไฟ คนไม้ขีดไฟกระตุกครั้งหนึ่งแล้วล้มลงกับพื้นไม่ไหวติง

ระบบเกมเพิ่งตรวจพบว่ามีคนไม้ขีดไฟปรากฏตัวบนถนนหลวงในช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่ตอนกลางวัน กำลังเตรียมกำจัดมัน ใครจะรู้ว่ามันช้าไปหนึ่งก้าว ระบบก็ค้างไปชั่วขณะ

ซิงซิงเอาดมีดสั้นทหารเหน็บกลับที่ขา มองไปที่คนไม้ขีดไฟ กรงเล็บของมันยังดึงหัวหีบอีกด้านอยู่ รวมกับหีบที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันและพฤติกรรมที่มันซ่อนตัวอยู่ในหมอก ก็เข้าใจได้ทันทีว่าสิ่งนี้คงอยากจะล่อให้เธอเดินเข้าไปในหมอก

‘โง่จริง!’ ซิงซิงแช่งอยู่ในใจด้วยสีหน้าเรียบเฉย แล้วก็ดึงปืนออกมา เมื่อกี้เสียงนั้นบอกแล้วว่าในหีบสมบัติอันตรายมาก ดังนั้นเธอจึงระวังตัวมาก

“แกร๊ก——” หีบถูกเปิดออก ที่ไหนมีอันตราย

[คำเตือน:

นางเอกเรื่องนี้เก่งมาก มีคู่พระเอก และเป็นพระเอกต้นฉบับด้วย;

นอกจากนางเอกต้นฉบับแล้ว ตัวร้ายมีทั้งชายและหญิง

พระเอกหน้าตาดีมาก นางเอกอายุมากกว่าพระเอก และถูกความงามดึงดูด จึงจะเผลอตามใจพระเอกอยู่บ้าง พระเอกเป็นหมาน้อยปากแข็งใจอ่อน ช่วงแรกเพราะประสบการณ์บางอย่างจะระวังตัวนางเอก แต่ก็จะไม่ปล่อยให้นางเอกเสียฝ่ายเดียว

สุดท้าย!

เรื่องนี้ตั้งค่าไว้แบบนี้แล้ว โปรดอย่าคอมเมนต์อะไรแนวๆ รักผู้ชาย เกลียดผู้หญิง ยังไงก็เป็นแค่นิยาย โปรดอย่ายกระดับมาสู่ความเป็นจริง

ขอบคุณที่เข้าใจ!]

——

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป