เสบียงดูเหมือนจะเยอะพอสมควร แต่ที่กินได้จริง ๆ นั้นไม่มากนัก
ซิงซิงขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกลำบากใจอยู่บ้าง
บางทีอาจเป็นเพราะตอนเด็ก ๆ เธอเคยใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางซอมบี้ จนเคยกลัวความหิวมาก่อน ตอนนี้สิ่งที่เธอรับไม่ได้ที่สุดก็คือการหิวโหย
ตอนนั้น ทุกวันเธอกินแต่เนื้อเน่า ๆ ที่ทั้งเปรี้ยว ทั้งเหม็น ทั้งเละ
เพราะแบบนั้น ต่อมาเธอถึงถูกคนในฐานที่มั่นหลอกไปได้ด้วยสารอาหารเหลวรสผลไม้ไม่กี่ขวด
ดูท่าจะต้องหาวิธีหาอาหารเพิ่มมาสะสมไว้สักหน่อย
คิดได้แบบนั้น เธอก็เปิดห้องแชทใหญ่ที่ขึ้นสถานะข้อความ 999+ ตามสัญชาตญาณ เดินเล่นไปเรื่อย
ในนั้นข้อความเลื่อนเร็วมาก แต่สายตาซิงซิงดีมาก มองจับประเด็นสำคัญได้ในพริบตาเดียว——
ในกลุ่มมีคนประกาศขอซื้อถ่านจำนวนมากในราคาสูง แถมยังยอมเอาชุดเสื้อผ้า [แผนผัง] ระดับหายากมาแลกอีกด้วย
แต่สุดท้ายกลับถูกหลอกเอาเสียได้
นี่คือควักของที่มีค่าที่สุดออกมาหมดแล้วหรือเนี่ย? ใจกว้างจริง ๆ
และที่บังเอิญก็คือ ไอดีของคนคนนี้ดูคุ้นตาผิดปกติ: [ขาวดำชัดเจน]
อ้อ...คือน้องชายต่างมารดาของคนสวยคนนั้นไง เซินมั่ว
แต่จะว่าไป ก็ต้องบอกว่าเซินมั่วคนนี้อาภัพจริง ๆ
ดูสิ ตอนนี้เซินมั่วกำลังโมโหจนทำอะไรไม่ถูกอยู่ในกลุ่ม
ซิงซิงหันไปมองใบหน้าหน้าตาหล่อเหลาที่กำลังหลับอยู่อย่างสงบของคนสวย
อืม...เสื้อโปโลสีขาวตัวนั้นของเด็กหนุ่ม โดนลมในกระบะท้ายรถมาทั้งคืน จนมีคราบฝุ่นจับอยู่แล้ว ช่างไม่คู่ควรกับเขาเอาเสียเลย
ดังนั้น แผนผังนั้นเธอ decided แล้วว่าจะเอา
คิดได้แบบนั้น นิ้วเธอเลื่อนเบา ๆ สายตาจดจ่อไปที่ข้อความที่เซินมั่วโพสต์ไว้
[ขาวดำชัดเจน: @แกเป็นแพนเค้กน้ำมันหรือไง กล้าหลวงฉันเหรอ? (ภาพกดตาข่มขู่.jpg)](บ่าย 15:01)