การต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับอสูรดำเนินยาวนานถึง 2 ปี มีงูสมบัติโพธิวัยโตถูกล่าสังหารเกือบ 50,000 ตัว ก่อนทยอยขนส่งกลับไปยังเมืองใหญ่แต่ละแห่ง
หยางฝานที่รู้เรื่องทั้งหมดนี้ย่อมอดใจเต้นระทึกไม่ได้ นี่คือแต้มศรัทธาถึง 250,000 แต้ม
ตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมา งูสมบัติโพธิแพร่พันธุ์จากหุบเขาอสรพิษในตอนแรกไปทั่วทั้งเทือกเขา จำนวนมีมากถึงกว่าหนึ่งแสนตัว
แต่กำลังรบที่ไร้ระเบียบเช่นนี้ยังคงเปราะบางเกินกว่าจะต้านทานเผ่ามนุษย์ที่เรียนรู้ค่ายกลหมื่นวิญญาณคืนสู่ต้นกำเนิดแล้วได้
บางทีอาจเป็นเพราะเขาเคยออกประกาศศักดิ์สิทธิ์ไว้ ผู้ศรัทธาของเขาจึงล่างูสมบัติโพธิไปเพียงเกือบครึ่งหนึ่งก่อนถอนกำลังกลับเมือง
หยางฝานไม่ได้ขัดขวาง อีกไม่นานก็จะถึงการประเมินนักเรียนชั้นมัธยมปลายปีสุดท้าย เขาต้องเร่งเพิ่มพลังของผู้ศรัทธาให้เร็วที่สุด เพื่อสร้างผลงานและคว้าเงินลงทุนมาให้ได้
ต่อให้ไม่มีงูสมบัติโพธิเหล่านี้ หยางฝานก็ต้องหาทางนำทรัพยากรเนื้อสัตว์ชนิดอื่นเข้ามาอยู่ดี
“พอพลังของผู้ศรัทธาแข็งแกร่งขึ้น การใช้ทรัพยากรก็น่ากลัวจริง ๆ มิน่าทุกคนถึงใช้ชีวิตกันอย่างตึงมือขนาดนี้” หยางฝานถอนหายใจเบา ๆ
อย่าเห็นว่าตอนนี้หยางฝานอาศัยพรสวรรค์วิวัฒน์หาแหล่งทรัพยากรได้มีประสิทธิภาพกว่าคนอื่นถึง 10 เท่า แต่หากอาณาจักรเทพของเขาไม่อาจพึ่งพาตนเองได้และต้องนำทรัพยากรจากภายนอกเข้าไปใช้ การสิ้นเปลืองก็ย่อมมากกว่าถึง 10 เท่าเช่นกัน
เวลาภายในอาณาจักรเทพผ่านไปอีก 30 ปี พลังของผู้ศรัทธาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
ตอนนี้หยางฝานแทบไม่มีอะไรจะชี้แนะพวกเขาเกี่ยวกับค่ายกลหมื่นวิญญาณคืนสู่ต้นกำเนิดแล้ว กระทั่งการดูผู้ศรัทธาฝึกค่ายกลยังช่วยให้เขาได้รับความเข้าใจใหม่ ๆ ไม่น้อย