วันนี้เป็นวันสอบประจำเดือนภายในชั้นมัธยมปลายปี 3 ห้อง 7 หยางฝานหยิบหมวกเสมือนจริงขึ้นมาสวม
ในโลกเสมือน นักเรียนชั้นมัธยมปลายปี 3 ห้อง 7 มาถึงกันเกินครึ่งแล้ว ดูท่าว่าวันนี้ทุกคนจะให้ความสำคัญกันมาก
เมื่อเห็นจางพั่งกวักมือเรียก หยางฝานกำลังจะเดินเข้าไปหา ทว่ากลับมีเสียงหนึ่งเรียกเขาไว้
“พี่หยาง หลังจบการประเมิน ผมขอเลี้ยงพี่ไปสังสรรค์ที่เทียนเซียงเหรินเจียนเป็นการส่วนตัวนะ” หลี่ซูหาวเดินเข้ามาทัก
พอเห็นภาพนี้ นักเรียนหลายคนก็เผยสีหน้าอิจฉา
อัจฉริยะที่ตระกูลหลี่ยอมรับ อนาคตอย่างน้อยก็ต้องไปถึงขั้นกึ่งเทพ การที่เขาได้รับคำเชิญเป็นการส่วนตัว ย่อมมีจุดเริ่มต้นสูงกว่าคนอื่นไปมาก
หยางฝานรู้สึกจนใจอยู่บ้าง แต่ไม่ได้แสดงออกมาแม้แต่น้อย
“ได้สิ”
อีกฝ่ายเชิญต่อหน้าคนมากมาย หากเขายังปฏิเสธอีก ก็คงทำให้หลี่ซูหาวไม่พอใจ
เมื่อมีพรสวรรค์ด้านวิวัฒน์ สิ่งที่เขาต้องทำก็คือเก็บตัว พัฒนาตัวเองไปเรื่อย ๆ ส่วนบทแสดงอำนาจตบหน้าคนอื่น เหยียบย่ำอัจฉริยะ หยางฝานไม่สนใจเลย
การอวดบารมีต่อหน้าผู้คนเป็นเรื่องสะใจมากก็จริง แต่ถ้าฝีมือไม่ถึงขั้น ก็อาจเอาชีวิตไปทิ้งได้
“เดี๋ยวผมจองห้องจัดเลี้ยงเลย แล้วค่อยส่งพิกัดให้พี่” หลี่ซูหาวหัวเราะเสียงดัง
ก่อนเริ่มเรียน 15 นาที หลี่ชิงอิงซึ่งเป็นอาจารย์ประจำชั้นก็มาถึงห้องเรียน
“ในเมื่อมากันครบแล้ว ก็เตรียมเริ่มได้”
หลี่ชิงอิงดีดนิ้วหนึ่งครั้ง ห้องเรียนที่เห็นอยู่พลันเปลี่ยนสภาพ กลายเป็นสนามกีฬาในพริบตา และด้านหน้ายังมีจอผลึกเหลวขนาดใหญ่ตั้งอยู่
“การประเมินนั้นง่ายมาก ปัญญาชีวิตอัจฉริยะของทางการจะเชื่อมต่อกับอาณาจักรเทพของพวกเธอ แล้วประเมินผลโดยรวม
ปัญญาชีวิตอัจฉริยะดังกล่าวปฏิบัติตามข้อกำหนดความเป็นส่วนตัวฉบับที่ 1068 ของกฎหมายสหพันธ์ หากในอาณาจักรเทพมีสิ่งก่อสร้างระดับเอขึ้นไปที่มีมูลค่าสูงมาก จะไม่แสดงข้อมูลออกมา