แม้จะเป็นเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายกันมาสามปี แต่เขากับหลี่ซูหาวต่างก็เป็นคนไม่ค่อยพูด จึงไม่ได้สนิทกัน
“หลี่ซูหาวมีพรสวรรค์ระดับ C ร่างเหล็กกล้า เส้นทางของเขาย่อมเป็นการสร้างอาณาจักรเทพสายต่อสู้ ดังนั้นจึงต้องมีอาณาจักรเทพบริวารคอยช่วยดูแลเสบียงด้านหลัง เขาเชิญคนที่มีพรสวรรค์ดี ๆ ในห้องเราไปหลายคน แถมเสนอค่าตอบแทนสูงมากด้วย
ฉันว่านายลองคิดดูได้ ตอนนี้ตระกูลหลี่ยอมรับหลี่ซูหาวในฐานะอัจฉริยะแล้ว อนาคตของเขาไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะเทียบได้ หากเกาะขาใหญ่ไว้ วันหน้าก็จะปลอดภัยขึ้นด้วย
พ่อฉันเองก็เคยไปพึ่งพาเพื่อนร่วมชั้นของเขา ตอนนั้นทุกคนรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก จึงไว้ใจกันมากกว่า” จางพั่งอธิบายอย่างอดทน
“เข้าใจแล้ว แต่ช่วงนี้ฉันค่อนข้างยุ่ง ไว้มีเวลาค่อยว่ากัน” หยางฝานตอบ
หยางฝานไม่อยากปฏิเสธตรง ๆ ในสายตาคนอื่น การชักชวนของหลี่ซูหาวคือโอกาสครั้งหนึ่ง หากปฏิเสธชัดเจนเกินไปก็ไม่สอดคล้องกับหลักการเก็บตัวของเขา
“ได้ นายก็ได้ผลประเมินระดับ C เหมือนกัน ลองดูให้มากหน่อยก็ดี ไม่แน่ว่าพวกอัจฉริยะในห้องหนึ่งอาจยื่นข้อเสนอให้นายด้วยก็ได้ ยังไงฉันก็เอาคำพูดไปบอกแล้ว ว่าแต่ถ้ามีเวลาออกมาเจอกันหน่อยนะ ไม่ใช่ในโลกเสมือนจริง มาบ้านฉันกินข้าวกัน”
“ได้” หยางฝานตอบตกลง
พ่อของจางพั่งทำธุรกิจอยู่ในหมู่บ้านหมิงเยวี่ยมาตั้งแต่แรก ตอนเด็ก ๆ ทั้งคู่ยังแวะไปมาหาสู่กันบ่อย ความสัมพันธ์จึงดีต่อกันมาก
หลังวางสาย หยางฝานก็เปิดนาฬิกาข้อมือ เข้าไปยังหน้าสินเชื่อของกองทุนสหพันธ์
“พลเมืองหยางฝาน วงเงินกู้ปัจจุบัน 5,000,000 แต้มศรัทธา กรุณาลงนามในหนังสือยินยอมรับทราบเงื่อนไข”
หยางฝานเปิดหนังสือยินยอมรับทราบเงื่อนไข ภายในมีข้อกำหนดอยู่หลายสิบหน้า เพื่อให้นักเรียนจับประเด็นสำคัญได้ง่าย รัฐบาลสหพันธ์จึงทำเครื่องหมายไว้ตรงเงื่อนไขหลัก