"หยู๋เย่?! เป็นไปได้ยังไง!"
เพื่อนร่วมทีมหญิงข้างกายไนฟุรีบเอามือปิดปาก ดวงตาเบิกกว้างแทบถลนออกมา:
"เป็นเขา real!"
"หน้าตาหล่อขนาดนั้น แล้วยังใส่ชุดแบบนี้อีก ผิดแน่นอน!"
"ไนฟุ เธอรู้จักเขาไม่ใช่เหรอ?"
"เขาคลาสซ่อนเร้นอะไรกันแน่เนี่ย?"
"ทำไมบินได้?!"
ไนฟุตะลึงไปแล้ว
เธอเงยหน้ามอง สมองว่างเปล่า ในหูเหลือเพียงเสียงหัวใจของตัวเองที่เต้น "ตุบ ๆ ตุบ ๆ" อย่างบ้าคลั่ง
"เขา...เขาตื่นพรสวรรค์เป็นจอมทัพนักรบยิงธนูระดับยอด..."
"แต่จอมทัพนักรบยิงธนูน่ะ...ไม่ควรบินได้ไม่ใช่เหรอ?"
อีกด้านหนึ่ง เย่าหยานกำลังเพลิดเพลินกับความรู้สึกเป็นจุดศูนย์กลางของความสนใจ
เขาเพิ่งปล่อยสกิลคอมโบชุดใหญ่เสร็จ รอบข้างเต็มไปด้วยเสียงชื่นชม ใบหน้าเผยรอยยิ้มแบบถ่อมตัวพอดี ๆ แต่ในใจกลับฟินสุด ๆ
ผลปรากฏว่า วินาทีถัดมา สายตาของทุกคน รวมถึงสายตาของเพื่อนร่วมทีมตัวเอง ต่างก็ "วูบ" หนึ่ง หันเหออกจากตัวเขาไป พุ่งรวมไปที่ท้องฟ้าพร้อมเพรียงกัน
รอยยิ้มบนใบหน้าเย่าหยานแข็งทื่อในทันที
เกิดอะไรขึ้น?
เขาขมวดคิ้ว พลางเงยหน้ามองอย่างไม่พอใจนัก—
วินาทีถัดมา รูม่านตาหดตัวอย่างรุนแรง
หยู๋เย่?!
บินอยู่บนฟ้าเนี่ยนะ?!
เขาจ้องเขม็งไปที่เงาร่างที่พุ่งผ่านกลางเวหานั้น ไม่เชื่อสายตาจึงขยี้ตาอย่างหนัก
คนผู้นั้นเท้าบนเส้นลมปราณ รูปร่างสูงโปร่ง ความเร็วเร็วจนน่าตกใจ แต่ท่วงท่ากลับสงบนิ่งราวกับเดินเล่นอยู่ในลานบ้าน
ไม่ใช่หยู๋เย่แล้วจะเป็นใคร?
"เขาคนเดียว...นี่กำลังจะไปไหนเนี่ย?" เพื่อนร่วมทีมคนหนึ่งพึมพำ