เขาฟันดาบต่อเนื่องไม่หยุด
ทุกดาบกวาดพาเอากลิ่นคาวเลือดและพายุโลหิตมาด้วย
แต่มอนสเตอร์มีมากเกินไปจริง ๆ
พวกมันทะลักออกมาจากทางเข้าไม่ขาดสาย
ราวกับไม่มีวันหมดสิ้น
เดิมทีบริเวณปากทางเข้าถ้ำเต็มไปด้วยหินผาขรุขระ
ตอนนี้กลับถูกฟันจนราบเรียบไปหมดแล้ว
ร่างของหยู๋เย่พุ่งวูบ
ไปปรากฏบนยอดหินก้อนใหญ่ด้านหลัง
เขาตบวางทุ่นระเบิดแผนลับลูกหนึ่งไว้ตรงนั้น
แล้วตั้งค่าให้ใช้ให้อัตโนมัติ
“ตูม——!”
เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวไปทั่วถ้ำ
เปลวเพลิงกลืนกินฝูงมอนสเตอร์ที่ปากทางเข้า
เศษแขนขา กระดูกแตกหัก และเครื่องในถูกคลื่นระเบิดซัดขึ้นไปกลางอากาศ
ก่อนจะโปรยปรายตกลงมา
ขณะที่เสียงระเบิดยังไม่ทันสงบ
ทุ่นระเบิดแผนลับลูกที่สองก็ถูกวางเสร็จโดยอัตโนมัติแล้ว
“ตูม! ตูม! ตูม!”
เสียงระเบิดดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย ถี่ยิ่งกว่าประทัดช่วงปีใหม่เสียอีก
เปลวเพลิงย้อมทั่วทั้งถ้ำเป็นสีแดง เสียงกรีดร้องของมอนสเตอร์ดังระงมสลับกันไป
กองทัพรัตติกาลที่เมื่อครู่ยังดุร้ายราวกับภูตผี
และไม่หวั่นเกรงต่อความตาย
ตอนนี้เพิ่งพ้นปากทางออกมา ยังมองไม่เห็นด้วยซ้ำว่าศัตรูอยู่ตรงไหน
ก็ถูกระเบิดจนร่างแหลกเหลว
บางครั้งมีมอนสเตอร์ระดับยอดสองสามตัวคลานออกมาจากทะเลเพลิง ร่างดำไหม้ไปทั้งตัว
พวกมันลากร่างที่บาดเจ็บยับเยินออกมาได้เพียงไม่กี่ก้าว
ก็ถูกแสงสีเงินสายหนึ่งเจาะทะลุกะโหลก
“ฉึก”
หยู๋เย่เก็บธนู ยืนนิ่งด้วยแววตาเย็นชา
“มาอีก”
ค่าประสบการณ์ของเขาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เลเวลเลื่อนขึ้นเป็น 27
เสียงระเบิดยังคงดังไม่ขาดสาย
หยู๋เย่ยืนเพียงลำพังอยู่เบื้องหน้าภูเขาศพทะเลเลือด
ดาบยาวหยดเลือด
ราวกับเทพสังหารองค์หนึ่ง