หยู๋เย่คำนวณเวลา
อีกไม่กี่ชั่วโมงบอสจะปรากฏตัว ยังมีเวลาเหลือให้ผ่านดันเจี้ยน ขอแค่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน...
ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็รออีกหนึ่งสัปดาห์ที่หมู่บ้านมือใหม่?
“แค่แดนใจมาร แค่นี้ยังคิดขวางทางข้าอีก”
หยู๋เย่หยุดชะงัก ดวงตาเปล่งประกายด้วยเปลวเพลิงที่แทบจะคลุ้มคลั่ง
“คืนนี้ข้าแอบมองกลไกสวรรค์หนึ่งร้อยสามสิบเจ็ดครั้ง วันนี้คือวันที่ชำระหนี้กรรม
ผ่านดันเจี้ยน รับรางวัล—ด้วยระดับจิตใจของข้าในตอนนี้ มันก็แค่เอื้อมหยิบของในกระเป๋า”
หยู๋เย่จัดเตรียมอุปกรณ์ แล้วผลักประตูออกไป
ในโถงทางเดินมีคนน้อยมาก—
ช่วงเวลานี้ ผู้เล่นใหม่ส่วนใหญ่บ้างก็กำลังทำภารกิจสุดท้ายในป่า หรือไม่ก็รวมตัวรออยู่ใกล้จุดเกิดบอสแล้ว
เขาลงบันได เดินผ่านล็อบบี้โรงแรมที่แทบจะว่างเปล่า แล้วพุ่งออกจากหมู่บ้านมือใหม่
ระหว่างวิ่ง เขารู้สึกว่าเขาไม่ได้ใช้ขา แต่ใช้ "เจตจำนง" ฉีกอากาศ ทุกย่างก้าวเหยียบอยู่บนปมของชะตากรรม
ขอบป่าแสงจันทร์ จุดเดียวกัน
แสงอาทิตย์อัสดงลอดผ่านช่องว่างของใบไม้ ทอดเงาลงบนพื้นดิน
เสียงอึกทึกของผู้เล่นใหม่ดังมาจากไกลๆ นั่นคือฝูงชนที่มาจองจุดเกิดบอสก่อนเวลา
หยู๋เย่หยิบแผนที่สมบัติแดนใจมารออกมา ช้าๆ และเต็มไปด้วยพิธีกรรม
[ระบบแจ้งเตือน: แผนที่สมบัติแดนใจมารเป็นแผนที่สมบัติระดับหายากแบบใช้ครั้งเดียว เมื่อใช้แล้วจะหายไป