ก้นหน้าผา
เยว่หลีฟังแผนของหยู๋เย่จบ
คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย
นางจมอยู่ในความคิด
“ถ้าพวกเราทั้งเผ่าปล่อยหมอกลวงพร้อมกัน
ปริมาณก็น่าจะมากพอปกคลุมยอดหน้าผาทั้งสองฝั่งได้จริง”
นางเงยหน้ามองขึ้นไปเหนือหุบเขา
สายตาจับจ้องเงาดำเล็กจิ๋วสองจุดที่แทบกลืนหายไปกับรัตติกาล
“แต่… ดูทางโน้นสิ”
หยู๋เย่มองไปตามทิศทางที่นางชี้
ตรงเนินเขาครึ่งทางขึ้นไปในระยะไกล
มีก้อนหินขนาดใหญ่ยื่นออกมา
หากสังเกตให้ดี
จะเห็นว่าจุดนั้นมองเห็นได้กว้างขวาง ทั้งยังถอยร่นได้สะดวก
แถมยังมองลงไปเห็นทางเข้าหุบเขาได้ตลอดทั้งสาย
“นั่นคือด่านสืบตรวจที่มารแมงป่องจัดไว้
มีมอนสเตอร์สอดแนมสองตัว”
เยว่หลีพูดเสียงเบา
“ทำเลของพวกมันดีมาก
มีผาหินบัง อีกทั้งยังอยู่ไกล
ถ้าพวกเราเคลื่อนไหวแม้แต่นิดเดียว พวกมันก็จะรีบไปรายงานทันที
ถ้ามารแมงป่องรู้ตัวแล้วระดมกำลังบุกลงมาทั้งรัง พวกเราก็จะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ”
หยู๋เย่พูดอย่างไม่ใส่ใจ “ก็จัดการสองตัวนั้นเสียก็จบแล้วไม่ใช่หรือไง”
เยว่หลีส่ายหน้า
“ยากมาก
บริเวณด้านหน้าจุดสืบตรวจนั้นเปิดโล่ง มองเห็นได้กว้าง
แอบเข้าไปใกล้ไม่ได้เลย
พวกมันจะเห็นเราทันที
แถมยังอยู่ไกลขนาดนี้…”
“งั้นทำไมไม่ยิงธนูล่ะ” หยู๋เย่ถาม
เยว่หลียิ้มขื่น
“อย่าล้อเล่นสิ
ไกลขนาดนี้ จะยิงโดนได้ยังไง