ท่านอธิการหลู่จ้องมองศิลาตรวจวัดอยู่สองวินาที
สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง
จากนั้นก็มองผู้ปกครองด้วยแววตาเป็นประกาย
น้ำเสียงแฝงความยินดีราวกับค้นพบหยกดิบชิ้นงาม
“ศักยภาพของลูกชายคุณ ผมดูแล้ว”
ผู้ปกครองรีบขยับเข้ามาใกล้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง
“ท่านอธิการหลู่ ลูกผมเขา……”
“แม้พรสวรรค์จะไม่ถึงขั้นยอดเยี่ยมที่สุด”
ท่านอธิการหลู่กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง ราวกับกำลังประกาศการค้นพบครั้งสำคัญ
“แต่ว่า——
เด็กคนนี้มีจิตใจแน่วแน่ แววตาสุขุม
แม้ท่ายืนจะดูประหม่า แต่ก็ไม่ถอย เห็นได้ชัดว่ามีเจตจำนงเหนือคนทั่วไป!”
“ทุกวันนี้คนสมัครเข้าเรียนในสถาบันศึกษาของเราแน่นจนแทบเหยียบธรณีประตูกัน
มาตรฐานก็ยกระดับขึ้นไม่น้อย
แต่ในสายตาผม
บนเส้นทางฝึกฝนและขัดเกลาตนเอง
พรสวรรค์ย่อมสำคัญ
แต่ความมุ่งมั่นและความเด็ดเดี่ยวต่างหากที่เป็นกุญแจตัดสินขีดจำกัดสูงสุด!
ความมุ่งมั่นไม่หวั่นเกรงความยากลำบาก กล้าเผชิญหน้ากับอุปสรรคของเด็กคนนี้
นี่แหละคือต้นกล้าชั้นดีที่ห้องระดับยอดต้องการที่สุด!”
ผู้ปกครองฟังจนดวงตาเป็นประกาย พยักหน้ารัว ๆ
“ท่านอธิการหลู่มีสายตาเฉียบคมดุจคบเพลิง! เฉียบคมจริง ๆ!”
เด็กหนุ่มเองก็ชะงักไป
เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าตัวเองจะได้รับคำชมอย่างล้นหลามเช่นนี้
ท่านอธิการหลู่กลับไปนั่งที่เดิม
สะบัดพู่กันครั้งใหญ่
แล้วลงนามบนหนังสือรับเข้าศึกษาปั๊มทองคำ
“ตั้งใจอบรมให้ดี อนาคตยังมีหวัง”
เขายิ้มอย่างอบอุ่นอ่อนโยน
“พรุ่งนี้มารายงานตัวที่ห้องระดับยอดได้เลย”
หอพักของสถาบันศึกษา
หยู๋เย่กำลังศึกษาแผนที่สมบัติแดนใจมารแผ่นนั้น
เงื่อนไขระดับสำหรับเข้าแดนมิติคือเลเวล 25-29