ซางอวี่กอดตอบเสิ่นจื้อหนาน เรื่องที่เธอมีมิติพกพาไว้ปกป้องตัวเองนั้น เธอยังไม่เคยบอกเสิ่นจื้อหนาน
ตอนนี้ซางอวี่ก็ยังไม่คิดจะบอกเขา
เรื่องมิติพกพาอธิบายยากเกินไป
หากเธอบอกเสิ่นจื้อหนานว่าตัวเองมีมิติพกพา ก็จำเป็นต้องเปิดเผยด้วยว่าเธอไม่ใช่ซางอวี่ตัวจริง
ซางอวี่ไม่อยากเผชิญกับสถานการณ์ซับซ้อนเหล่านั้น
เธอกับร่างนี้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวแล้ว ใช้ชีวิตในฐานะซางอวี่ไปตลอดชีวิตก็ดีเหมือนกัน
“วางใจเถอะ ฉันจะดูแลตัวเองให้ดี ถ้าเจออันตราย ฉันจะหลบให้พ้นแน่นอน รับรองว่าตัวเองจะปลอดภัย” ซางอวี่พูดอย่างจริงจัง
แต่เสิ่นจื้อหนานไม่เชื่อภรรยาของตัวเองเลย เพราะเวลาเธอเจออันตราย ไม่เคยหลบสักครั้ง
ทั้งสองคลอเคลียกันอยู่ครู่หนึ่ง พอล้างหน้าล้างตาเสร็จก็ยังคลอเคลียกันต่ออยู่อีกนาน
ก่อนจะหลับ ซางอวี่นึกถึงเรื่องสวี่ไป๋ซวี่ขึ้นมาอีกครั้ง
เรื่องของสวี่ไป๋ซวี่อยู่ในความดูแลของผู้บังคับบัญชาระดับสูงโดยตรง
พวกเขาแค่รอข่าวก็พอ
ต่อมา ตอนที่เสิ่นจื้อหนานกับซางอวี่เตรียมจะเดินทางกลับ พวกเขารายงานเรื่องนี้ให้เบื้องบนทราบล่วงหน้า แต่ไม่มีใครพูดถึงสวี่ไป๋ซวี่ เสิ่นจื้อหนานจึงไม่ได้ถาม
“ฉันไม่รู้สถานการณ์ของเขา คิดว่าคงจะส่งตัวเขามาที่นี่เร็วๆ นี้
สุขภาพของเขาไม่ค่อยดี อีกทั้งยังเป็นนักวิจัยคนสำคัญขนาดนี้
เบื้องบนต้องให้ความสำคัญอยู่แล้ว”
ซางอวี่พยักหน้า “อืม งั้นพวกเราก็รอกันไปก่อน”
“เอาละ นอนเถอะ” เสิ่นจื้อหนานตบเอวซางอวี่เบาๆ