เสิ่นเหอผิงเดินเข้ามาตบไหล่เสิ่นจื้อหนานเบา ๆ “พวกเรามาแล้ว มาอยู่ฝั่งนี้รวมฉลองปีใหม่กันเลย”
“ทุกคน เข้าบ้านเร็ว ๆ เข้ามาเลย”
เสิ่นจื้อหนานรีบเชื้อเชิญทุกคนเข้ามาในห้อง “ข้างนอกหนาวมาก ที่นี่อุณหภูมิต่ำกว่าทางบ้านเราเยอะเลย”
“จริงด้วย พอเพิ่งลงจากรถก็รู้สึกถึงลมหนาวเย็นเจี๊ยบแล้ว” เสิ่นเหอผิงพูดพลางยิ้ม
“ฉันไปต้มน้ำก่อน เดี๋ยวทุกคนได้แช่เท้ากัน พักผ่อนหน่อย” เสิ่นจื้อหนานบอก
“งั้นฉันไปจัดเตาอิ่ม แล้วปูลาดเตียงให้
ทุกคนคุยกันต่อไป” ซางอวี่บอก
“แม่ ช่วยดูเถียนเถียนด้วยนะ” ซางอวี่มองไปยังเถียนเถียนที่กำลังแสนรู้อ้อนอุ้มอยู่ในอ้อมกอดเจียงหว่านเยวี่ย
“ไม่มีปัญหา เด็กฝากไว้กับฉันเถอะ” เจียงหว่านเยวี่ยรับคำอย่างเปี่ยมสุข
ห้องข้าง ๆ มีอีกห้องหนึ่งที่มีเตาอิ่ม ซางอวี่หยิบผ้าห่มผ้าปูที่นอนของบ้านออกมาลาดให้เรียบร้อย
บ้านใช้กำแพงระบายความร้อนทั้งหลัง ในห้องไม่หนาว แต่ตอนกลางคืนก็ต้องเผาไฟอยู่ดี
ซางอวี่คิดดูแล้ว ยังรู้สึกว่าถ้าพักแบบนี้จะหนาวอยู่บ้าง เพราะพวกเธอนอนเผาไฟทั้งคืนไม่ได้
ซางอวี่เดินออกมาที่ห้องรับแขกแล้วบอกทุกคนว่า “งั้นแบบนี้เถอะ ฉันกับแม่ คุณป้าใหญ่ พาเถียนเถียนนอนห้องเดียวกัน
ส่วนคุณพ่อ คุณลุงใหญ่ และจื้อหนาน พาอาหวยไปนอนอีกห้องนะ
นอนบนเตาอิ่มจะอบอุ่นกว่าเยอะ”
“ได้ ฉันว่าจัดแบบนี้ดีแล้ว” เสิ่นจื้อหนานรับคำ ส่วนเสิ่นเจี้ยนจวินกับเสิ่นเหอผิงก็ไม่มีข้อคิดเห็นอะไร