รถวิ่งเข้าเขตมณฑลตงมุ่งหน้าสู่เขตทหารอย่างช้า ๆ ทุกคนบนรถตั้งใจระแวดระวังกันเต็มที่
ครึ่งชั่วโมงแรก การเดินทางยังคงราบรื่น
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เมื่อรถผ่านแนวป่าไม้สักแห่ง ล้อของรถคันหน้ากลับจมลงดินอย่างกะทันหัน
ไม่ใช่เพราะโคลนตมจากฝน แต่มีคนขุดหลุมดักไว้กลางถนน
เมื่อรถจมหลุม รถคันหน้าเสียสมดุล คนขับรีบเหยียบเบรกจอดทันที
รถคันหลังเมื่อเห็นความผิดปกติของคันหน้าก็ตอบสนองรวดเร็ว จอดตามทันที
คนขับทุกคนตอบสนองไวเกินคาด
พอรถทุกคันหยุดนิ่ง ผู้โดยสารก็หยิบอาวุธขึ้นมาเตรียมพร้อมพร้อมกัน
ซางอวี่ลูบปืนแล้วจับไว้ในมือ จ้องมองรอบด้านอย่างเฝ้าระวัง
ส่วนสวี่ไป๋ซวี่ลื่นไหลราบเป็นแป้งเป้ง เข้าไปแอบในช่องว่างกลางเบาะหน้ากับเบาะหลัง หน้าทนติดกับเบาะนิ่งไม่ขยับตัว
มุมปากซางอวี่กระตุกเบา ๆ สองรอบ ครูสวี่ขวัญใจกลางเมืองตัวจริงเรื่องความขยันร่วมมือ บอกให้แนบเบาะก็แนบเบาะ ไม่แม้แต่จะขัดเงื่อนไขเสี้ยวเดียว
ขณะที่ทหารหนุ่มสองสามคนลงจากรถไปสำรวจสถานการณ์ เสียงปืนก็ดังขึ้นจากในแนวป่า
ทหารตอบสนองอย่างรวดเร็ว หลบกระสุนไปพร้อมกับยิงตอบโต้
ซางอวี่ไม่ลังเลที่จะลงรถเข้าร่วมการรบ
สายตาของเธอบำรุงเลี้ยงจากมิติพกพาจนดีกว่าใคร ๆ เพียงหวาดเหลือบก็มองเห็นมือปืนซุ่มยิงยิงซ่อนอยู่ไม่ไกล
เมื่อมือปืนซุ่มยิงกำลังจะเล็งยิงเฉินกู่ ก็ถูกซางอวี่ยิงตรงไหล่ขวาเสียก่อน
พวกเฉินกู่ตรวจพบตัวมือปืนซุ่มยิงเช่นกัน รีบยิงโต้ตอบ
การต่อสู้ครั้งนี้ยืดเยื้อไปสิบห้านาที