ซางเจิ้งซินคิดว่าต้องคุยกับซางอวี่เรื่องแผนล่าสุดของพวกเขา
ตอนนี้พวกเขาพาคนมาด้วยกันกว่าร้อยคน
ถ้าไม่ยึดพื้นที่กัน แต่ทำธุรกิจกันแต่เพียงอย่างเดียว เขาก็อยากทำอะไรที่แตกต่างออกไป
ส่วนจะทำสำเร็จหรือไม่ ซางเจิ้งซินมั่นใจในตัวเองอย่างที่สุด
เขาจะปักหลักในตลาดมืดได้ ย่อมมีทั้งความกล้าหาญและประสบการณ์
ซางหมิงเหลือบมองบิดาเลี้ยงของตน เห็นเขากำลังครุ่นคิดจึงไม่ขัดจังหวะความคิด เงียบ ๆ นั่งอยู่ในรถ
ช่วงเช้า ซางอวี่เดินดูรอบ ๆ หลังบ้าน
แล้วก็เดินเล่นตามถนนแถวนั้น ศึกษาสภาพแวดล้อมของย่านวิลล่าที่ซางหมิงกับพวกเขาอาศัยอยู่
โดยรวมถือว่าค่อนข้างดี
ไม่มีพวกมารไม่ดีเดินกุ๊ยกับกุ๊ยไปทั่ว
คนที่นี่อยู่ดีกินดีกันทุกคน ชายหญิงที่สัญจรไปมาต่างแต่งตัวหรูหรา
ยังมีชายหนุ่มสองคนเข้ามาทักทายซางอวี่เอง อยากรู้จักกัน
ซางอวี่ปฏิเสธไปอย่างมีไมตรี ชายหนุ่มก็มีวาสนาพอสมควร แม้ถูกปฏิเสธก็ไม่ได้แสดงอาการโกรธเกรี้ยว
เห็นได้ชัดว่าอบรมเลี้ยงดูมาดี
กลางวัน ป้าเจ้าเตรียมอาหารโปรดหลายจานของซางอวี่
เมนูเหล่านี้ป้าเจ้าฝึกทำมานานแล้ว
ซางหมิงบอกเธอไว้ว่าต้องฝึกให้ชำนาญที่สุด เพราะพี่สาวของเขาชอบ
สองสามวันที่อยู่ด้วยกันมา ป้าเจ้าก็ประทับใจซางอวี่เป็นอย่างมาก
แม้จะเป็นพี่สาวของท่านประมุข แต่ก็ใจดีกับคนรับใช้อย่างพวกเธอทุกคน
ความรู้สึกที่ได้รับความเคารพแบบนี้ทำให้คนรู้สึกแช่มชื่นทั้งกายใจเสมอ