ซ่งเจิงเจิงรู้ว่าซางอวี่ฉลาดและเก่งมาก แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะเก่งได้ถึงขนาดนี้
ถ้าซางอวี่ได้อยู่กับซ่งฉีอานจริง ๆ ด้วยความฉลาดของเธอ ย่อมช่วยพวกเขาคลี่คลายสถานการณ์ลำบากตรงหน้าได้แน่
บางทีอาจช่วยให้ซ่งฉีอานหลุดพ้นจากเรื่องนี้ได้สำเร็จด้วยซ้ำ
แววตาของซ่งเจิงเจิงยิ่งเปล่งประกายขึ้นเรื่อย ๆ เธอมองไปทางซ่งฉีอาน
ซ่งฉีอานถูกซ่งเจิงเจิงจ้องจนทำหน้าไม่ถูก
“ป้า มองผมแบบนั้นทำไมครับ คืนนี้คุณปู่ต้องผ่าตัด เดี๋ยวป้าช่วยไปบอกคุณปู่หน่อยนะครับ”
“ได้ แล้วหมอซางล่ะ”
“เธอกลับบ้านไปก่อนแล้วครับ ตอนค่ำผมจะไปรับเธอ”
“ตอนที่ไปรับเธอ ก็พูดเรื่องความสัมพันธ์ของพวกแกให้ชัดเจนเสีย ผู้หญิงดี ๆ แบบนี้ แกต้องพยายามคว้าเธอไว้ให้ได้”
“พูดเรื่องนี้ก่อนผ่าตัดคงไม่ค่อยเหมาะนะครับ” ซ่งฉีอานหน้าแดงเล็กน้อย
“งั้นก็พูดหลังผ่าตัด พอส่งคุณปู่กลับห้องพักคนไข้แล้ว แกก็พูดเลย”
ซ่งเจิงเจิงดึงซ่งฉีอานมาคุยอยู่นาน ใจความสำคัญมีเพียงข้อเดียว ซางอวี่เป็นผู้หญิงที่ดีมาก ต้องรีบคว้าเธอมาเป็นคนในครอบครัวให้ได้ก่อน
จนกระทั่งมีคนมาตามซ่งฉีอาน ซ่งเจิงเจิงถึงยอมปล่อยเขา แล้วเดินกลับห้องพักคนไข้ของตัวเอง
ทางด้านซางอวี่
ตอนซางอวี่กลับถึงบ้าน เสิ่นเหอผิงกำลังนั่งอยู่ในลานบ้านเพียงลำพัง
เจียงหว่านเยวี่ยกับเสิ่นหวยยังนอนกลางวันอยู่
เสิ่นเหอผิงได้ยินเสียงซางอวี่ก็รีบเดินไปเปิดประตู “อาอวี๋กลับมาแล้ว”