ทันทีที่เสิ่นจื้อหนานกับภรรยาลงจากรถ ทั้งสองก็เห็นทหารสองนายกำลังเดินมองไปรอบทิศทาง
เมื่อเห็นเสิ่นจื้อหนาน ทั้งสองพร้อมใจกันรู้สึกว่าคนนี้ต้องเป็นผู้บัญชาการกองพลน้อยของพวกเขาแน่นอน
หน้าตาดี พาหญิงท้องมาด้วย แถมยังแผ่พลังบุคลิกแบบคุณทหารออกมาทั้งตัว
ทั้งสองวิ่งเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าเสิ่นจื้อหนานอย่างรวดเร็ว
“ทหารรับใช้จางเสี่ยวฉือ / ทหารคนสนิทหลิวต้าลี่ มารับท่านที่สถานี!”
เสิ่นจื้อหนานพยักหน้า แล้วตอบวันทยหัตถ์ให้ทั้งสองคน “สวัสดี เราคือเสิ่นจื้อหนาน”
“ผู้บัญชาการกองพลน้อยเสิ่นสวัสดีครับ! พี่สะใภ้สวัสดีครับ!”
ทั้งสองรีบรับกระเป๋าจากมือเสิ่นจื้อหนาน แล้วนำทางอยู่ข้างหน้า
ทั้งคู่ต่างก็เกร็งเล็กน้อย พวกเขารู้สึกว่าผู้บัญชาการกองพลน้อยคนนี้ดูเย็นชาไปทั้งตัว แวบแรกก็คือแบบเก่งจัด ดุจัดชัด ๆ
แต่ภรรยาของผู้บัญชาการกองพลน้อยสวยเกินคาดจริง ๆ
ทั้งสองส่งเสียงคุยกันเงียบ ๆ อยู่ข้างหน้า…
ซางอวี่มองทหารหนุ่มทั้งสองแล้วหัวเราะเบา ๆ ออกมาโดยไม่ยับยั้ง “ถ้าสองคนอยากซุบซิบก็พูดออกมาเสียงดัง ๆ สิ
ไม่เป็นไรนะ เขาไม่กลัวหรอก”
ทหารหนุ่มทั้งสองหน้าแดงก่ำพร้อมกัน
“พูดวิจารณ์เขาก็ได้ ไม่เป็นไรจริง ๆ”
“ไม่กล้าครับ! ไม่กล้าครับ!” ทั้งสองรีบตอบรับ
จางเสี่ยวฉือนิสัยร่าเริงกว่าหน่อย จึงยิ้มแล้วพูดว่า “พี่สะใภ้ครับ ผมได้ยินมาว่าพี่เป็นหมอ แถมเป็นหมอที่เก่งมาก ๆ ด้วย!”
ตั้งแต่รู้ว่าเสิ่นจื้อหนานจะย้ายมาทางนี้ ก็มีคนพูดถึงเรื่องของทั้งสองคนกันพรึ่บ