ซ่งฉีอานเอ่ยขึ้นว่า “ขอให้พวกเราได้พบกับคู่สามีภรรยานั้นก่อน”
หมอพยักหน้า รู้สึกว่าซ่งฉีอานอายุมากกว่ากู่จื่อเล็กน้อย จึงใจเย็นและมีเหตุผลกว่า
“งั้นฉันจะติดต่อพวกเขาให้ตอนนี้ จะได้คุยกันให้เรียบร้อย”
ซ่งฉีอานรับคำ กู่จื่อถึงได้สติว่าไม่ควรตอบตกลงเด็ดขาดเช่นนั้น ต้องดูก่อนว่าคนเหล่านั้นเป็นอย่างไร
ไม่นาน คู่สามีภรรยานั้นก็ถูกหมอเรียกมา
หมอกับภรรยาของเขาเป็นญาติกัน จึงได้ช่วยเหลือเรื่องของเด็ก
ทั้งสองคนเดินไปแอบมองน้องสาวของกู่จื่อที่ห้องผู้ป่วยก่อน
เสี่ยวหยาตัวจิ๋ว ผอมบาง นอนอยู่บนเตียงอย่างน่ารักน่าเอ็นดู
พยาบาลส่งน้ำให้หนึ่งแก้ว เจ้าหล่อนพยักหน้าขอบคุณพยาบาลด้วยท่าทีนุ่มนวล
ดูแล้วก็รู้ว่าเป็นเด็กที่ได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดี มีมารยาท
เมื่อภรรยาเห็นเสี่ยวหยา หัวใจก็พลอยเอ็นดู มีความรู้สึกอยากเดินไปกอดเจ้าหล่อนเหลือเกิน
แต่มือกลับถูกสามีจับเอาไว้
“พวกเราต้องไปพบกับพี่ชายของเด็กคนนี้ก่อน”
“ค่ะ ค่ะ” ภรรยาจึงได้สติ แม้จะไม่อยากจากก็พาตัวเองตามหมอไปที่ห้องทำงานด้วยความอาลัย
ตลอดเวลานั้น ซ่งฉีอานและกู่จื่อเห็นทุกอย่างอยู่
กู่จื่ออดไม่ได้ที่ขอบตาจะแดง
เขามองออกว่าภรรยาคนนั้นเอ็นดูน้องสาวของเขาจริง
ห้องทำงานของหมอ
คู่สามีภรรยามองไปที่ซ่งฉีอาน
ทั้งคู่คิดว่าซ่งฉีอานคือพี่ชายแท้ ๆ ของเสี่ยวหยา เรื่องที่ต้องคุยกันจึงควรคุยกับคนอายุมากกว่า
“วางใจเถอะ เราจะดูแลเจ้าหล่อนอย่างดี”
ซ่งฉีอานตบไหล่กู่จื่อเบา ๆ กู่จื่อจึงเอ่ยขึ้นว่า “น้องสาวผมทนได้ ทำงานหนักได้