“คุณตา สิ่งที่หลานกำลังทำอยู่ตอนนี้ อาจจะทำให้คุณตาผิดหวังก็ได้”
หัวใจของซ่งต้าไห่เต้นตึกตักขึ้นมาทันที “พูดมาเถอะ ฉีอาน คุณตารับได้หมดทุกอย่าง”
ซ่งฉีอานเล่าเรื่องที่ตนช่วยเหลือคนอื่นขายของเก็บกำไรในตลาดมืดให้ซ่งต้าไห่ฟังตั้งแต่ต้นจนจบ
ซ่งต้าไห่แหงนตาโต “นี่… แกนี่…”
“คุณตาวางใจได้เลย หลานไม่เคยทำอะไรขัดต่อความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเลย
สินค้าที่ผ่านมือหลาน หลานควบคุมราคาไว้เสมอ
ไม่เคยยกราคาตุ่ม ไม่เคยบังคับซื้อบังคับขาย ยิ่งไม่เคยหลอกลวงใครหรือกดราคาจนเกินไป
นี่คือขีดสุดที่หลานทำได้ภายในความสามารถของหลานแล้ว”
ซ่งฉีอานพูดจบก็ก้มหน้าลง
ซ่งต้าไห่ยื่นมือตบไหล่ซ่งฉีอานเบา ๆ “ฉีอาน คุณตาขอบใจแกนะ”
ซ่งฉีอานไม่คิดเลยว่าซ่งต้าไห่จะพูดกับตนเช่นนี้
ชั่วขณะนั้นใจก็ว้าวุ่นปนเปกันไปหมด
“พอกลับไป คุณตาจะติดต่อหาเพื่อนร่วมรบเก่า ๆ ดูสักหน่อย ว่าพวกเขามีอะไรที่ต้องการบ้าง
ถ้ามี แกช่วยเตรียมจัดหาให้เขาหน่อย”
ซ่งฉีอานมองไปทางซ่งต้าไห่ด้วยความประหลาดใจ
มาหลายสิบปีแล้วที่ซ่งต้าไห่ไม่เคยติดต่อหาเพื่อนร่วมรบด้วยตัวเองเลย ทั้งที่เพื่อนร่วมรบของท่านต่างก็ดำรงตำแหน่งสำคัญกันทั้งนั้น
ถ้ามีสายสัมพันธ์แบบนี้อยู่ ตำแหน่งของซ่งฉีอานในอนาคตก็จะมั่นคงขึ้น
และหากเกิดเรื่องอะไรขึ้นจริง ก็จะมีคนคอยแจ้งเตือนเขาล่วงหน้า
“คุณตา…” ซ่งฉีอานเรียกออกมาเบา ๆ
ซ่งต้าไห่ตบไหล่หลานอีกครั้ง “เอาน่า ทุกคนก็เอาอยู่เพื่อชีวิตทั้งนั้น
แกไม่ได้ทำบาปหนาใหญ่อะไร ก็ไม่มีอะไรน่าอาย
แม้จะไม่ตรงตามระเบียบ แต่ทุกวันนี้มีอะไรกันสักกี่อย่างที่ตรงตามระเบียบกันแน่