ตอนเสิ่นจื้อหนานกลับมา ซางอวี่ก็หลับไปแล้ว
เขารู้เรื่องที่เมิ่งเสี่ยวเหลียนมาหาซางอวี่ในวันนี้ดี
ทางการเรียกชุยเถียนไปพูดคุยแล้ว และกำชับให้เขาปลอบประโลมคนในครอบครัวให้ดี
ชุยเถียนรับปากหัวหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าจะดูแลเมิ่งเสี่ยวเหลียนให้ดี และจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่กับงานเปลี่ยนประเภทราชการที่ทางการจัดหาให้
ชุยเถียนแสดงท่าทีได้ดีพอสมควร ทางการจึงไม่ได้ทำให้เขาลำบากเรื่องงานหลังเปลี่ยนประเภทราชการ
พวกเขาจัดให้เขาไปเป็นรองหัวหน้ากองรักษาความปลอดภัยที่โรงงานสิ่งทอในเมืองจังหวัด
นับว่าเป็นตำแหน่งที่ดีมากแล้ว
โดยปกติแล้ว ผู้บังคับกองพันที่เปลี่ยนประเภทราชการก็ใช่ว่าจะได้รับการจัดสรรให้ไปอยู่หน่วยงานดี ๆ แบบนี้เสมอไป
เดิมทีชุยเถียนมีอนาคตในหน้าที่การงานสดใสอยู่แล้ว อีกทั้งเรื่องนี้เขาก็ไม่รู้เห็นด้วย นับเป็นผู้บริสุทธิ์ที่ต้องรับเคราะห์แทน
แต่ก็ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้คนอื่นเพ่งเล็งครอบครัวของเขาอยู่ล่ะ
คนในครอบครัวกลับฉุดรั้งเขาไว้
ในช่วงเวลาแบบนี้ คนเราถูกพัวพันให้เดือดร้อนได้ง่ายเหลือเกิน
ในสายตาของเมิ่งเสี่ยวเหลียน ชุยเถียนรักการเป็นทหารจริง ๆ เธอจึงเสียการควบคุมอารมณ์และมาขอความช่วยเหลือจากซางอวี่
ตอนนี้ชุยเถียนปลอบประโลมเมิ่งเสี่ยวเหลียนจนสงบลงแล้ว
ทั้งยังบอกเธอว่างานที่เขาเปลี่ยนประเภทราชการไปทำนั้นไม่เลวเลย
พวกเขายังคงใช้ชีวิตอยู่ในเมืองจังหวัด ห่างไกลจากบ้านเดิม เรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ก็จะไม่มีใครพูดถึงอีก
เมิ่งเสี่ยวเหลียนเพียงแค่ดูแลตัวเองกับลูกในท้องให้ดีก็พอ