ชายคนนั้นรับใบสั่งยาไปสำรวจดูอย่างละเอียด กล่าวขอบคุณซางอวี่แล้วกำลังจะหันหลังเดินออกไป
แต่พอมาถึงประตู ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ จึงหันกลับมาพูดกับซางอวี่ว่า “ติดต่อกับหมอซางมานานขนาดนี้ ยังไม่เคยแนะนำตัวเลย
ผมชื่อหลู่เซิน”
ปฏิกิริยาแรกของซางอวี่คือชายคนนี้น่าจะเป็นญาติของหลู่กั๋วตง แต่เธอไม่ได้แสดงออกทางสีหน้า หากแต่ยิ้มอย่างไม่จริงใจ
แปลว่า ใครสนใจล่ะว่าเธอชื่ออะไร
หลู่เซินสังเกตปฏิกิริยาของซางอวี่อย่างพินิจพิเคราะห์ แต่เขาไม่เห็นอะไรเลยจริง ๆ
ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่รู้อะไรเลยจริง หรือแกล้งทำ
ในสายตาหลู่เซิน ซางอวี่ลึกลับซับซ้อนเกินกาจะวัด
ซางอวี่: …
เห็นหลู่เซินไปเข้าไปเก็บตกเรื่องใดสักอย่าง ซางอวี่จึงถามขึ้นว่า “ท่านสหายหลู่ ยังมีธุระอะไรอีกหรือคะ”
“ไม่มีแล้ว ผมขอตัวก่อน ใบสั่งยานี้พวกเราจะหาคนมาตรวจสอบซ้ำ ๆ” หลู่เซินกล่าว
“ตามสบาย” ซางอวี่ตอบรับอย่างใจเย็น
หลู่เซินยิ้มแล้วก้าวเดินจากไปอย่างมั่นใจคราวนี้
ตอนนี้ซางอวี่มั่นใจแล้วว่าหลู่เซินกับหลู่กั๋วตงมีความเกี่ยวข้องกันแน่นอน
แค่ไม่รู้ว่า หลู่กั๋วตงอาศัยสายสัมพันธ์ของหลู่เซิน หรือหลู่เซินยืมอำนาจของหลู่กั๋วตงกันแน่
ซางอวี่ก็ไม่รีบร้อนอะไร ยังไงพวกนี้ก็ไม่รอดพ้นการจับกุมในที่สุด ตอนนั้นเองเขาจะรู้ทุกอย่างที่ควรรู้
หลู่เซินได้ใบสั่งยาที่ซางอวี่ให้มาแล้ว ก็รีบพาไปหาหมอประจำตัวที่ท่านประมุขใช้มาโดยตลอดทันที
ในจำนวนนั้นมีหมอสามคนที่เป็นคนของพวกเขาเอง
ฝีมือทางการแพทย์ของแต่ละคนล้วนเลิศเลอทั้งสิ้น เพียงแต่ไม่มีใครเอื้อมถึงระดับของซางอวี่