บทที่ 2 เนื้อหาไม่พร้อมใช้งาน วิดีโอนี้ถูกลบหรือตั้งเป็นส่วนตัวแล้ว
มังกรทะยาน พยัคฆ์หมอบ กระเรียนสถิตกาย เต่าสงบ อสรพิษพัน ก๊าซแท้คืนสู่
ตะวันลับฟ้า
เลือดในกายซวีเชวี่ยเดือดพล่าน เหงื่อท่วมร่าง
แม้ในห้องฝึกจะมีเครื่องปรับอากาศกำลังสูงก็เปล่าประโยชน์
มังกรผงาด เมฆคล้อย ก๊าซหล่อเลี้ยงตับ พยัคฆ์ครองยอดเขา พลังเติมปอด กระเรียนยืนบนยอดสน หัวใจแน่วแน่ จิตสงบ เต่าสงัดรักษาต้นกำเนิด ก๊าซจมสู่ตันเถียน อสรพิษขดมั่นคง ม้ามประสาน ก๊าซคล่อง
ครู่ใหญ่
ซวีเชวี่ยค่อยๆ เก็บท่ายืน ระบายลมหยาบ หยิบผ้าเช็ดเหงื่อเต็มใบหน้า เดินไปห้องน้ำ
ห้าท่ายืนอู่ตัง
อีกชื่อคือท่ายืนบำรุงกำลัง ท่ายืนปราณ
มีผลหลอมแก่นเปลี่ยนเป็นก๊าซ เพิ่มพลังกาย
ท่ามังกรบำรุงตับ พยัคฆ์บำรุงปอด กระเรียนบำรุงหัวใจ เต่าบำรุงไต อสรพิษบำรุงม้าม
ที่มาของท่านี้ไม่ลี้ลับเลย ล้วนค้นจากอินเทอร์เน็ต มีคลิปอธิบายด้วย
ของลัทธิเต๋า พุทธศาสนา และวิชาสืบทอดตามตระกูลชาวบ้าน
ท่ายืนในเน็ตมีมากมายนับไม่ถ้วน
พละกำลัง 1269 กก.!
ความเร็ว 22 ม./วินาที!
พลังเหนือมนุษย์ธรรมดาในร่างนี้
ส่วนหนึ่งเพราะห้าท่ายืนสามส่วน
หกส่วนมาจากพรสวรรค์【ฟ้าตอบแทนผู้เพียร】ของเขา
ส่วนที่หนึ่งจึงเป็นผลจากอาหารบำรุง
ต่อให้ห้าท่ายืนแค่สามส่วน ก็พิสูจน์ความไม่ธรรมดาของท่านี้แล้ว
แต่วิชาฝึกภายในที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ กลับเปิดเผยบนเน็ตให้คนเรียน?
นี่ไม่ปกติแน่
ตัดความเป็นไปได้ทั้งหมด ก็เหลือเพียงหนึ่งเดียว
ตัวท่านี้คงเป็นแค่วิชาบำรุงกำลังธรรมดา อย่างมากก็ยืดอายุ
แต่ตอนนี้ทำไมจึงเพิ่มพลังกายได้?
ไม่ใช่เพราะท่ายืน แต่เป็นเพราะโลก
ซวีเชวี่ยอาบน้ำเสร็จ เช็ดผมเปียกหมาดๆ ออกจากห้องน้ำ
เขาฝึกท่ายืนได้ผลชัดเจน
ไม่เพียงพลังเพิ่ม แม้แต่ร่างที่เคยบางก็แน่นขึ้น สูงสง่า ไหล่กว้างเอวสอบ เปี่ยมด้วยพละกำลัง
“ปราณฟื้นคืน?”
ซวีเชวี่ยหยิบเสื้อยืดจากตู้เสื้อผ้าห้องนอนสวม แล้วปลดล็อกมือถือ กดที่คั่นหน้า
ตอนแรกเขาหาท่ายืนในติ๊กต็อก เลือกแล้วเลือกอีก แล้วตามเรียนกับนักพรตเสวียนชิงแห่งอู่ตัง
แต่กดเข้าไปตอนนี้ กลางหน้าจอเด้งข้อความ
【เนื้อหาไม่พร้อมใช้งาน วิดีโอนี้ถูกลบหรือตั้งเป็นส่วนตัวแล้ว】
ซวีเชวี่ยขมวดคิ้ว ไปค้นท่ายืนอื่น
ท่าสะบัดแขนลัทธิเต๋า หายไป!
วัชระ หายไป!
อายุวัฒนะ หายไป!
สิบสองท่อนแพร หายไป!
แม้แต่ท่ายืนแปดท่าบำรุงกำลังที่ CCTV ลงในติ๊กต็อกก็หาย
“ให้ตายสิ แม้แต่ห้าสัตว์เล่นยังลบ!”
ซวีเชวี่ยส่ายหัวอย่างจนใจ
ดูเหมือนไม่ใช่แค่เขาที่รู้ว่าโลกเปลี่ยน
ทางการก็รู้แล้วเช่นกัน
ลบคลิปและตำราที่เกี่ยวข้องทั้งหมด
แต่ก็สมเหตุสมผล
มีอาวุธในมือ จิตสังหารย่อมเกิด
ปราณฟื้นคืน ยุคแย่งชิง
ทางการทำเพื่อรักษาความสงบ
ปราณฟื้นคืน ทุกคนมีวิชาฝึก โอกาสเสียสมดุลสูง
ถูกหรือผิด ซวีเชวี่ยไม่สน
ห้าท่ายืนเขาฝึกถึงขั้นเล็กสำเร็จแล้ว
ไม่มีท่านี้ ก็ยังมีพรสวรรค์
ท่ายืนห้ามฝึก?
แล้วฝึกเซียนล่ะ?
เพราะเขาได้พรสวรรค์【หนึ่งจิตสู่สากล】มาครึ่งเดือนแล้ว ไปโลกอื่นได้ทุกเมื่อ
ที่ไม่ไป ก็แค่จะซุ่ม ไม่เสี่ยง
ปั๊มพรสวรรค์ให้ครบ 100 ถึงแน่!
มีแค่【น้ำพุในตัว】อย่างเดียว ไม่พอประกัน
“นั่งได้ไม่ยืน นอนได้ไม่นั่ง ซุ่มได้มั่นคง ไม่เสี่ยงเด็ดขาด เงียบๆ ไว้!”
“ฉันรักกินเนื้อวัว!”
ซวีเชวี่ยตัดสินใจ ก่อนไร้เทียมทาน ไม่ไปเสี่ยงเด็ดขาด ไม่ไปโลกอื่นยุ่ง
เป็นอมตะก็จริง แต่ถูกฆ่าก็ตาย
คิดอยู่ ซวีเชวี่ยก็พบว่า ท่ายืนกับตำราที่เมื่อกี้หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ กลับหาพบแล้ว
“อะไรกัน?”
“เป็นไปไม่ได้นะ?”
คิดไม่ออก ซวีเชวี่ยก็โยนมือถือทิ้ง
ช่วงนี้เขาไม่ค่อยออกนอกบ้าน กินดื่มพึ่งเดลิเวอรี
วันนี้ก็เช่นกัน
ไม่นาน อาหารสิบชุดก็มาส่ง
หลังฝึกท่ายืน เขากินจุขึ้นมาก ชุดเดียวไม่พอ
แต่เขาก็ไม่สน
เปลืองเงินหน่อยเท่านั้น
สำหรับเขา เงินไม่ใช่ปัญหา
แค่พรสวรรค์【พ่อรวย】ก็ได้วันละ 50 ล้าน จะกินหมดเท่าไหร่
ซวีเชวี่ยยกอาหารไปวางโต๊ะรับแขก ไม่รีบกิน แต่หยิบมือถือหาละครกินข้าวดูก่อน
“กุ้งข้ามยุคไปต้นหมิงหงอู่ ช่วยจูสงซง ขี่หัวจูหยวนจางอึ๊บ ใช้ชีวิตห้านิ้วพันเสา...”
“เอาเรื่องนี้ละ กินเลย!”
ซวีเชวี่ยพยักหน้าพอใจ ฉายขึ้นทีวี
ครึ่ง ชม. ต่อมา
ข้าวหมด ละครเหลือครึ่งเรื่อง
ซวีเชวี่ยดูเวลา ไม่รีบไปห้องฝึก ขดบนโซฟาต่อ
“ทำอะไรก็ต้องมีต้นมีปลาย หายเดี๋ยวไม่เป็นไร”
อีกครึ่ง ชม.
“บัดซบ มีแต่ซีซั่นเดียว หงกั่วติดซีซั่นสองกี่เรื่องแล้ว?”
“อัปเดตขาดอีก ฟังคำแนะนำข้า อย่าอัปคลิปละ เอ็งน่ะ...”
ซวีเชวี่ยรีบตอบสองคอมเมนต์รัวๆ แล้วลุกไปเก็บถ้วยตะเกียบใช้แล้วทิ้ง
เขาเป็นคนสูตู จึงติดนิสัยเสียมาด้วย
ทำกับข้าว yes!
ล้างจาน no!
ชวนกินเหล้า go go go!
จัดแจงเสร็จ ซวีเชวี่ยเดินเข้าห้องฝึก
ฝึกท่ายืนทุกวันไม่เคยขาด ไม่ใช่แค่เพราะพรสวรรค์【ฟ้าตอบแทนผู้เพียร】แต่เพราะกระดานค่าสถานะเห็นความคืบหน้าได้ทันที ทำให้เขาหยุดไม่ได้
...
ดึกสงัด
ทุกสิ่งเงียบงัน
ถนนตีสี่ว่างเปล่าไร้ผู้คน
เงาดำมหึมาประหนึ่งกลืนไปกับรัตติกาล พุ่งเร็วจากไกล ในพริบตาก็ถึงหน้าจวนสวี
เงาดำส่งเสียงคำรามต่ำในคอ งอตัวเล็กน้อย กระโจนพรวด เตรียมข้ามกำแพง
ทันทีที่เงาดำดีดตัว!
พลังลมกรดสายหนึ่งพัดมา
“ตูม!”
ซวีเชวี่ยพุ่งตัวจากบนกำแพงไวราวสายฟ้า หมัดพาเสียงลม ทุบหัวเงาดำสนั่น!
“โฮ่ง!”
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น
เงาดำถูกแรงมหาศาลซัดกระเด็นถอยไปไกลเกินสิบเมตร ร่วงกระแทกพื้นอย่างแรง
จากนั้น
ซวีเชวี่ยไม่หยุดแม้แต่น้อย ร่างโยนไหว เร็วจนเกือบเห็นเงาซ้ำ
ระเบิดความเร็วสูงถึง 22 ม./วินาที
ในชั่วพริบตาก็ตามถึงตัวเงาดำ เท้าข้างหนึ่งเหยียบหัวมันโดยตรง กดแน่นกับพื้น เกิดเสียงกระแทกทึบ
ทำทุกอย่างแล้ว
ซวีเชวี่ยถึงค่อยๆ ล้วงมือถือจากกระเป๋ากางเกง เปิดไฟฉาย
แสงสว่างขึ้น
ซวีเชวี่ยมองเหตุการณ์ตรงหน้า ตาหรี่
“แมว?”
เมื่อกี้ในฝัน จู่ๆ เขาก็รู้สึกถึงเจตนาร้ายสายหนึ่งพุ่งเข้าหาจวนสวีอย่างรวดเร็ว ทำให้เขาสะดุ้งตื่น ขนลุก
ไม่ลังเลแม้แต่น้อย พุ่งตรงจากห้องนอนมายังกำแพง
เพิ่งกระโจนขึ้นบนกำแพง ก็เห็นเงาดำมหึมากำลังจะข้ามกำแพงเข้ามา
ซวีเชวี่ยก็ไม่รีรอลงมือ
แต่ไม่คิดเลยว่า ที่ปล่อยเจตนาร้ายออกมาจะเป็นแค่แมว
ตอนนี้
แมวลายเสือตัวนี้ตัวใหญ่พอๆ กับเสือโคร่งไซบีเรียโตเต็มวัย กำลังดิ้นอย่างบ้าคลั่งใต้เท้าเขา ขบฟันแยกเขี้ยว ในตาเปล่งประกายดุร้าย ส่งเสียงขู่ฟ่อข่มขู่
แต่พละกำลังของแมวลายเสือถูกซวีเชวี่ยกดจนไร้ประโยชน์ ดิ้นไม่หลุด
“ซั่งเปียว?”
ซวีเชวี่ยจ้องแมวยักษ์ตัวนี้ รูปร่างเหมือนซั่งเปียว แมวลายเสือเน็ตไอดอลในติ๊กต็อกมาก แค่ตัวขยายใหญ่เป็นสิบเท่า!
ซั่งเปียวมีนัยน์ตาสีแดงเข้มเต็มไปด้วยความละโมบต่อเหยื่อ ขาหลังถีบพื้นแรงๆ อยากดิ้นลุก
ซวีเชวี่ยสีหน้าสงบ
หมัดเมื่อกี้ทำให้เขารู้ระดับของสิ่งนี้แล้ว
อาจเพราะความเปลี่ยนแปลงสวรรค์และปฐพี ทำให้ซั่งเปียวมีพละกำลังพุ่งพรวด แต่ก็แค่เท่าเสือโคร่งไซบีเรียโตเต็มวัย
ซวีเชวี่ยรู้สึกถึงเจตนาร้ายจากตัวซั่งเปียวได้ชัด ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว
จากนั้น เขากระแทกเท้าอีกครั้ง เตะซั่งเปียวลอยไปอีก ก่อนร่างจะโยน หายจากที่เดิม
วินาทีต่อมา
ซั่งเปียวยังกลางอากาศ ร่างซวีเชวี่ยก็ปรากฏอยู่เหนือมัน
ลูกเตะสับกระแทกลง
เพี้ยะ!
หัวซั่งเปียวแตกเสียงดัง ร่างล้มลงกับพื้น กระตุกสองที ก็สิ้นฤทธิ์
เมื่อซั่งเปียวตาย เจตนาร้ายนั้นถึงหายไปสิ้น
“งั้นเจตนาร้ายก็มาจากสัตว์กลายพันธุ์ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงสวรรค์และปฐพี?”
ซวีเชวี่ยยืนที่เดิม พินิจดู
ไม่!
เจตนาร้ายยังอยู่
ของซั่งเปียวหายไป
แต่รอบทิศ ระหว่างสวรรค์และปฐพี ยังอบอวลด้วยเจตนาร้าย
“หรือว่าเจตนาร้ายแต่ละสาย ล้วนตรงกับสัตว์อสูรตัวหนึ่ง?”
“ซั่งเปียวเข้ามาใกล้สวน ฉันถึงสะดุ้งตื่น จึงรู้สึกถึงเจตนาร้าย”
“แล้วเจตนาร้ายที่แผ่ออกมาจากรอบทิศไม่รู้ไกลแค่ไหน แต่ส่งมาไม่เคยหยุด พวกนั้นจะแข็งแกร่งแค่ไหน?”
ซวีเชวี่ยมองพรสวรรค์ในกระดาน
“บัดซบ โลกหลักซุ่มไม่ได้ ข้าไปโลกอื่นซุ่มก็ได้”
“ยังไงเวลาก็ไหลต่างกัน แถมไปโลกอื่นก็จับพรสวรรค์ได้ รอให้ข้าเป็นเทพดาบสิบลี้ปอยค่อยออกมา!”
ตอนนี้
เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมทางการถึงลบคลิปฝึก แล้วกู้คืน
เทียบกับความวุ่นวายที่เกิดจากคนธรรมดามีพลัง
ต้นตอเจตนาร้ายพวกนี้ คือภัยที่แท้จริง
ซวีเชวี่ยส่ายหัว มองศพซั่งเปียว ไม่คิดมากอีก ล้วงมือถือ กดเปิดแอป
“โต่วเปาโต่วเปา ตกลงโลกนี้ปราณฟื้นคืนหรือเปล่า?”
【ในความจริงไม่ได้มีปราณฟื้นคืนนะ】
ซวีเชวี่ยถ่ายรูปศพซั่งเปียวเงียบๆ
“ซั่งเปียว.jpg งั้นบอกมาสิ ทำไมในความจริงถึงมีแมวตัวใหญ่ขนาดนี้”
【ฮ่าๆๆ คุณฉลาดเกินไปแล้ว เกือบหลอกคุณได้แล้ว ตอนนี้ฉันจะให้คำตอบที่ตรงที่สุด ไม่อ้อมค้อมที่สุด จริงที่สุด ไม่เล่นลิ้น ปราณ...】
【ขออภัย ฉันไม่สามารถตอบคำถามของคุณได้】