เวลาผ่านไปทีละวินาที ทรัพยากรทั้งหมดของสำนักงานใหญ่แห่งเจียงหนานถูกระดมมาอย่างรวดเร็ว
แทบจะกล้องวงจรปิดทั้งเมืองถูกใช้เพื่อฉินอวิ๋นคนเดียว
จากที่ยืนยันเวลาและสถานที่ที่จ้าวชื่อหลงออกไป กล้องวงจรปิดทุกถนนเชื่อมต่อและติดตามแบบเรียลไทม์
เรื่องนี้ถ้าหลุดออกไป คงจะสั่นสะเทือนไปทั้งเจียงหนานภายในไม่กี่นาที
สำนักงานใหญ่แห่งเจียงหนานอันยิ่งใหญ่ กลับต้องใช้ทรัพยากรล้ำค่าเช่นนี้เพื่อชายที่มาจากชนบทธรรมดา ๆ
ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ!
เมื่อกลางคืนเริ่มเย็นลง ความโกรธในใจของฉินอวิ๋นก็สะสมจนใกล้จะปะทุ
"ตุ๊ดๆๆ!"
และในเวลานั้นเอง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นหลิวย่าโทรมา
ฉินอวิ๋นรีบรับสาย ก่อนที่หลิวย่าจะทันพูด เขาก็ถามอย่างร้อนรนว่า "เป็นอย่างไรบ้าง ป้าหวังพ้นอันตรายแล้วหรือยัง?"
ปลายสาย ได้ยินเสียงร้องไห้ของเด็กสองคนแผ่วเบา แม้จะผ่านสัญญาณ เขาก็สัมผัสได้ถึงความหนักอึ้งของทางเดินหน้าห้องผ่าตัด!
หลิวยาสูดหายใจเข้าลึก ๆ เสียงแหบพร่า "ผ่าตัดจบแล้ว หมอบอก...บอกว่าเขาสุดความสามารถแล้ว!"
สุดความสามารถ...แล้ว...
ตูม!
คำสามคำนี้ ดั่งกริชคมกริบที่แทงทะลุหัวใจของฉินอวิ๋นทันที
เขาถอยหลังหนึ่งก้าว พิงกำแพง เสียงสั่นถาม "สุดความสามารถหมายความว่ายังไง?"
"สุดความสามารถหมายความว่ายังไง!"
"ป้าหวัง ป้าหวัง...ตายแล้วหรือ?" สายตาฉินอวิ๋นคมดั่งมีด