หงส์ดำ!
พี่มาถึงแล้วเหรอ?
จ้าวชิงซวงที่ปรากฏตัวอย่างกะทันหันพร้อมรอยยิ้มบางๆ มองไปที่ฉินอวิ๋นตรงหน้า ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้เห็นมือของหัวหน้าต้องเปื้อนเลือด
หล่อจริงๆ
ฉินอวิ๋นชะงักเล็กน้อย เจ้าหนูน้อยนี่มาได้ถูกเวลาเสียจริง ว่าแต่ เจียงเทียนหรานก็มาด้วย!
ข้างกายจ้าวชิงซวง เจียงเทียนหรานเอามือล้วงกระเป๋าเสื้อโค้ท สวมหมวกเบเร่ต์ เคี้ยวหมากฝรั่ง มองสำรวจพวกนักเลงรอบตัวอย่างอยากรู้อยากเห็น
ในที่สุด สายตาของเธอก็หยุดที่หวังเทียนไห่: "เฮ้ย อีกแล้วนะ"
"คำเตือนครั้งก่อน ยังไม่จดจำใช่ไหม"
"แล้วก็แกด้วย!"
เจียงเทียนหรานจ้องกู้ถังด้วยสายตาเย็นชา: "เมื่อคืนถูกตีไม่เจ็บพอใช่ไหม?"
กู้ถังรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว ไม่กล้าตอบ ได้แต่หวังว่าจะรีบออกไปจากที่นี่เร็วๆ นี่มันอะไรกันวะ ไม่ตรงกับแผนที่พวกเขาวางไว้เลยสักนิด
ในแผน ไม่มีฉากที่ฉินอวิ๋นลงมือฆ่าจ้าวเทียนไห่อยู่ด้วยเลย
ไอ้หมอนี่ไม่ใช่แค่คนกินข้าวเปลือกของตระกูลเจียงหรือ?
แม้แต่ตระกูลเจียงยังถูกกดหัว แล้วมันไปเอาไหนมาฆ่าคนได้!
ทั้งสองคนพากันหันไปมองที่โทรศัพท์เครื่องนั้น แล้วมองไปที่จ้าวชิงซวง ก่อนจะนึกขึ้นได้
ผู้หญิงที่ปรากฏตัวอย่างกะทันหันคนนี้ เรียกคนใหญ่คนโตที่อยู่อีกฝ่ายของสายว่าอะไรนะ ลุงรอง?
ตอนนี้ฉินอวิ๋นและหลิวย่าก็งงไม่แพ้กัน!
ลุงรองคือใคร?
...
ในขณะนั้น ในเขตมณฑลเจียง ภายในคฤหาสน์ตระกูลจ้าว ณ วิลล่าหลังหนึ่งอันห่างไกล ชายวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังสูบซิการ์ สวมแว่นตาดำ ใส่เสื้อแจ็คเก็ตหนัง สายตาเย็นชาลง