หลินโหยวกดเปิดโพสต์ คิ้วค่อย ๆ ขมวดเข้าหากัน
เจ้าของโพสต์เล่าเหตุการณ์ที่เพิ่งประสบมาอย่างละเอียด
“ตอนแรกผมกำลังขุดแร่อยู่ ขุดไปขุดมา จู่ ๆ ก็เจอทางเดินที่มีคนขุดไว้ข้างหน้า”
“ผมดีใจมาก นึกว่าจะเจอหีบสมบัติซ่อนอยู่ แต่พอเข้าไปกลับพบว่ามีคนอยู่ก่อนแล้ว”
“ไอ้หมอนั่นเห็นผมก็ชะงักไปก่อน จากนั้นก็ยิ้มทักทาย”
“ตอนนั้นผมไม่ได้คิดอะไรมาก ยังไงก็อยู่ในช่วงคุ้มครองมือใหม่ ทุกคนปลอดภัยอยู่แล้ว”
“จากนั้นมันก็พูดว่า เราลงจากรถมาคุยกัน แลกเปลี่ยนข้อมูลกันดีไหม?”
“แต่พอผมเดินไปถึงตรงหน้า ไอ้สารเลวนั่นกลับชักพลองไม้ออกมาจากด้านหลัง ฟาดใส่หัวผม!”
“เชี่ย! ถ้าผมไม่ไหวตัวทัน เบี่ยงตัวหลบไปนิดเดียว ไม้นั่นคงฟาดผมสลบไปแล้ว!”
“ผมรีบวิ่งกลับไปที่รถขุดสุดชีวิต ไอ้เวรนั่นยังไล่ตามมาข้างหลัง พลางตะโกนว่า ‘ส่งเชื้อเพลิงของแกมา! ยังไงแกตายไปก็เปลืองเปล่า!’”
“โชคดีที่ผมมุดเข้าไปในรถขุดทัน แล้วปิดประตู ไอ้เวรนั่นทุบอยู่ข้างนอกตั้งนาน พอเห็นว่าทุบไม่แตกก็สบถด่าแล้วเดินจากไป”
“ตอนนี้มือผมยังสั่นอยู่เลย…ให้ตายเถอะ ทำไมในเกมนี้ถึงมีคนแบบนี้ด้วยวะ?!”
ใต้โพสต์มีคนเข้ามาแสดงความคิดเห็นกันจนเดือดพล่าน
“เชี่ย จริงหรือเปล่า? ผู้เล่นโจมตีกันเองได้ด้วยเหรอ?”
“เพิ่งรู้หรือไง? เขียนไว้ในกฎแล้ว ช่วงคุ้มครองมือใหม่รถขุดจะไม่ได้รับความเสียหาย แต่ตัวผู้เล่นไม่ได้รับการคุ้มครองนะ”
“น่ากลัวชะมัด…ตอนแรกผมกะจะหาเพื่อนบ้านสักคนมาเล่นด้วย ตอนนี้ดูท่าจะอยู่คนเดียวปลอดภัยกว่า”
“ใจคนยากแท้หยั่งถึง เปิดเซิร์ฟเวอร์มาได้ไม่นานก็เริ่มฆ่าคนกันแล้ว”
“ไอ้เวรนั่นชื่ออะไร? เปิดโปงมันเลย! จะได้ระวังกันไว้!”
“เพราะงั้นอย่าเชื่อใจคนอื่นง่าย ๆ ในเกมนี้ สิ่งเดียวที่เชื่อใจได้ก็คือรถขุดของตัวเอง”
“ว่าแต่ไอ้หลินโหยวที่เขียนคู่มือนั่น พวกคุณกล้าเชื่อจริง ๆ เหรอ? เปิดเผยสูตรให้ฟรี ๆ ใครจะไปรู้ว่ามันคิดอะไรอยู่ บางทีในสูตรอาจซ่อนกับดักไว้ก็ได้ อย่างใช้วัตถุดิบบางอย่างแล้วรถขุดระเบิดอะไรแบบนั้น”
“คนข้างบนคิดมากไปหรือเปล่า? ผมทำหอกหินตามที่เขาบอกแล้ว ก็ปกติดีนี่”
“หึ ตอนนี้ยังไม่มีปัญหา ไม่ได้แปลว่าต่อไปจะไม่มี ยังไงผมก็ไม่เชื่อเรื่องลาภลอยแบบนี้หรอก”
หลินโหยวเห็นความคิดเห็นนั้นแล้วมุมปากกระตุก
เดิมทีเขาคร้านจะสนใจพวกชอบคิดทฤษฎีสมคบคิด แต่คนนั้นพูดจาเหลวไหลขึ้นเรื่อย ๆ ถึงกับหาว่า “ในสูตรมีประตูลับ” อะไรทำนองนั้น
“เอาเถอะ เชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่คุณ”
หลินโหยวเบ้ปาก กดเข้าไปที่รูปประจำตัวของอีกฝ่ายแล้วเลือก【บล็อก】
【แจ้งเตือน: คุณบล็อกผู้เล่นรายนี้แล้ว ทั้งสองฝ่ายจะไม่สามารถดูโพสต์ ความคิดเห็น และข้อความส่วนตัวของกันและกันได้】
“เงียบหูสักที”
หลินโหยวตบมือเบา ๆ อารมณ์ดีขึ้นมาก
เขาไม่ใช่คนใจกว้างอะไรนัก ใครจะสงสัยเจตนาของเขาก็ได้ แต่อย่ามาพูดพล่ามต่อหน้าเขา
ยังไงคนที่ถูกบล็อกก็จะไม่ได้เห็นคู่มือของเขาอีกต่อไป
ใครกันแน่ที่เสียประโยชน์ คงไม่ต้องพูดให้มากความ
จัดการเรื่องชวนหงุดหงิดในฟอรัมเสร็จ หลินโหยวก็กลับไปนั่งหน้าแผงควบคุม
“ขุดต่อเถอะ”
เชื้อเพลิงที่เหลือของรถขุดแสดงอยู่ที่: 70/100
เขาต้องใช้อย่างประหยัด เพราะตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่านอกจากการขุดแล้ว จะมีวิธีไหนได้เชื้อเพลิงมาอีกบ้าง
……
【โปรดเลือกทิศทางการขุด】
【①: ขุดไปข้างหน้า ใช้เชื้อเพลิง -10】
（ข้อมูลเพิ่มเติม: การขุดครั้งนี้จะได้รับดินจำนวนหนึ่ง）
【②: ขุดไปข้างหลัง ใช้เชื้อเพลิง -10】
（ข้อมูลเพิ่มเติม: คุณจะกลับไปยังสถานที่เดิม）
【③: ขุดไปทางซ้าย ใช้เชื้อเพลิง -10】
（ข้อมูลเพิ่มเติม: การขุดครั้งนี้จะได้รับแร่ทองแดงและก้อนหินจำนวนหนึ่ง）
【④: ขุดไปทางขวา ใช้เชื้อเพลิง -10】
（ข้อมูลเพิ่มเติม: ขุดอีก 2 ครั้งจะไปถึงพื้นที่ใต้พิภพแห่งอื่น）
……
หลินโหยวกวาดตามอง แล้วตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว
“ไปทางขวา”
ประสบการณ์ครั้งก่อนพิสูจน์แล้วว่า พื้นที่ใต้พิภพแห่งใหม่มักหมายถึงทรัพยากรที่มากขึ้น
ส่วนแร่ทองแดง แม้จะสำคัญ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องอ้อมไปขุดเป็นพิเศษ
ครืน…ครืน…
รถขุดส่งเสียงคำราม หัวสว่านเจาะลึกเข้าไปในผนังหินทางขวา
การขุดครั้งแรกสิ้นสุดลง เขาได้รับก้อนดินกับก้อนหินจำนวนหนึ่ง
【เชื้อเพลิงคงเหลือ: 60】
หลินโหยวไม่ลังเล เลือกขุดไปทางขวาต่อ
หลังการขุดครั้งที่สองสิ้นสุดลง พื้นที่แห่งใหม่ก็ปรากฏขึ้นตรงสุดทางเดินอันมืดสลัว
【เชื้อเพลิงคงเหลือ: 50】
ขุดไปหลายครั้ง เชื้อเพลิงในรถขุดก็เหลือเพียงครึ่งเดียว
หลินโหยวลงจากรถขุดแล้วกวาดตามองไปรอบ ๆ
พื้นที่ใต้พิภพแห่งนี้ใหญ่กว่าสองแห่งที่เขาเคยไปมาก่อนเล็กน้อย
แต่สิ่งที่ทำให้เขาผิดหวังคือ ไม่เห็นแม้แต่เงาของหีบสมบัติ
สิ่งที่มีอยู่แทนคือดงเห็ดหนาแน่นเต็มพื้นที่
สีแดง สีน้ำเงิน สีม่วง…เห็ดหลากสีเบียดเสียดกันอยู่ ภายใต้แสงตะเกียงของรถขุด พวกมันเปล่งแสงเรืองรองชวนพิกล
“เห็ด?”
หลินโหยวไม่ได้รีบร้อนเข้าไปใกล้
เขานึกถึงข้อมูลที่เห็นในฟอรัมก่อนหน้านี้
มีคนขุดเจอ “เห็ดปีศาจ” สัตว์ประหลาดที่หน้าตาคล้ายเห็ดและพ่นสปอร์โจมตีผู้เล่นได้
“ในดงเห็ดพวกนี้…คงไม่ได้ซ่อนเจ้าตัวแบบนั้นไว้หรอกนะ?”
หลินโหยวหรี่ตา เพ่งพินิจเห็ดแต่ละต้นอย่างละเอียด
ในดงเห็ดมีอยู่สามต้นที่ขอบเรืองแสงสีแดงจาง ๆ แตกต่างจากต้นอื่นอย่างสิ้นเชิง
【ข้อมูลเพิ่มเติม: เห็ดสามต้นนี้ปลอมตัวเป็น “เห็ดปีศาจ” เมื่อเข้าใกล้จะตื่นขึ้นและโจมตีผู้เล่น】
“มีซุ่มโจมตีจริงด้วย”
หลินโหยวสูดลมหายใจเฮือก
ถ้าเขาวิ่งเข้าไปเก็บอย่างกระตือรือร้นเหมือนครั้งก่อน ตอนนี้คงถูกเห็ดปีศาจสามตัวรุมโจมตีไปแล้ว
“ต้องทำอาวุธก่อน”
หลินโหยวถอยกลับไปข้างรถขุด แล้วเปิด【ตลาดแลกเปลี่ยน】
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้ฟังก์ชันนี้
ในตลาดแลกเปลี่ยน ผู้เล่นสามารถนำสิ่งของที่มีอยู่ขึ้นวางขายได้
หรือจะขายสิ่งของบางอย่างให้ร้านค้าของเกมเพื่อแลกเป็นเหรียญก็ได้
เหรียญในเกมเอาชีวิตรอดมีทั้งเหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง ในอัตราส่วน 1:100
วัตถุดิบพื้นฐานอย่างก้อนหินหรือก้อนดินไม่สามารถนำไปแลกคืนเป็นเงินได้
ขนมปังหนึ่งถุงแลกคืนได้เพียง 10 เหรียญทองแดง
ในร้านค้าไม่มีสินค้าให้ซื้อ ทำได้แค่ขายของเท่านั้น
ถ้าอยากซื้อก็ต้องไปเลือกดูของที่ผู้เล่นคนอื่นนำมาฝากขาย
หรือจะประกาศรับซื้อ แล้วรอผู้เล่นคนอื่นมาตอบรับก็ได้
หลินโหยวเลื่อนดูไปเรื่อย ๆ พบว่าตลาดแลกเปลี่ยนตอนนี้ยังเงียบเหงา มีสินค้าวางขายอยู่ไม่กี่ชิ้น
แต่เขาก็เจอของที่ต้องการ
【ไม้ x10 ราคา: 10 เหรียญทองแดง ต่อรองไม่ได้】
ตอนนี้หลินโหยวไม่มีเหรียญทองแดงแม้แต่เหรียญเดียว
แต่เขามีขนมปัง
ขนมปังจัดอยู่ในประเภท “อาหาร” ของเกมเอาชีวิตรอด และช่วยฟื้นค่าความอิ่มได้
ในช่วงเริ่มต้นของเกมที่ทรัพยากรขาดแคลน มูลค่าของอาหารย่อมไม่ต้องพูดถึง
หลินโหยวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วประกาศรับซื้อ
【รับซื้อ: ไม้ x10 เสนอราคา: ขนมปังแผ่น x1】
โพสต์เพิ่งส่งออกไปไม่ถึงนาที ก็มีคนตอบรับแล้ว
【แลกเปลี่ยนสำเร็จ! คุณได้รับ “ไม้” x10 และชำระ “ขนมปังแผ่น” x1】
【ข้อความจากผู้ขาย: พี่ชาย ขนมปังนี่เอามาจากไหน? ผมขุดหาตั้งนานยังไม่เจอของกินเลย จะหิวตายอยู่แล้ว】
หลินโหยวไม่ได้ตอบ เขาถือไม้กลับไปที่โต๊ะทำงานในรถขุด
“สร้าง: หอกหิน”
【วัตถุดิบเพียงพอ เริ่มสร้าง…】
【สร้างเสร็จแล้ว! คุณได้รับ “หอกหิน” x1】
หอกหินรูปร่างหยาบกระด้างเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นในมือหลินโหยว
หัวหอกทำจากก้อนหินที่ลับจนแหลม ดูไม่ค่อยได้เรื่องนัก แต่อย่างน้อยก็ดีกว่ามือเปล่า
……
【หอกหิน】
【ระดับ: 1 (สีขาว)】
【ความทนทาน: 100%】
【พลังโจมตี: 1~7】
【หมายเหตุ: อาวุธพื้นฐาน อย่างน้อยก็ยังดีกว่าไม่มี】
……
หลินโหยวกำหอกหินแน่น แล้วเดินกลับไปยังดงเห็ด
เขาไม่ได้โจมตีตรง ๆ แต่ใช้ปลายหอกเขี่ยเห็ดที่เรืองแสงสีแดงเบา ๆ
ฟึ่บ!
ทันทีที่ถูกสัมผัส เห็ดต้นนั้นก็พองตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนพุ่งขึ้นจากดิน!
ร่างของเห็ดปีศาจประกอบด้วยก้านเห็ดหนาใหญ่และหมวกเห็ดสีสันฉูดฉาด ใต้หมวกเห็ดมีใบหน้าเหี้ยมเกรียมให้เห็นราง ๆ
มันไม่มีขา แต่เคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วด้วยรากที่อยู่ตรงโคนก้าน
ในจังหวะที่มันเผยตัว หลินโหยวก็เห็นข้อมูลของเห็ดปีศาจด้วย
……
【เห็ดปีศาจ】
【ระดับ: 1】
【พลังชีวิต: 30/30】
【ทักษะ: ไม่ทราบ】
【จุดอ่อน: ไม่ทราบ】
……
“ดูท่าต้องอัปเกรดดวงตาชำระจำแนกเป็นระดับกลางก่อน ถึงจะเห็นค่าสถานะโดยละเอียดได้”
หลินโหยวรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่สำหรับเขา แค่แยกสัตว์ประหลาดออกจากเห็ดธรรมดาได้ก็เพียงพอแล้ว
“พลังชีวิต 30 ไม่ได้เยอะอะไร”
หลินโหยวไม่ลนลาน อาศัยระยะโจมตีที่ได้เปรียบของหอกหิน แทงใส่หมวกเห็ดของเห็ดปีศาจ!
-5!
เห็ดปีศาจส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูง รากของมันสะบัดฟาดพื้นอย่างบ้าคลั่ง ก่อนพุ่งเข้าใส่หลินโหยว
หลินโหยวถอยหนึ่งก้าว แล้วแทงหอกออกไปอีกครั้ง
-6!
แทงติดต่อกันสองครั้ง พลังชีวิตของเห็ดปีศาจก็ลดลงไปเกือบครึ่ง
มันส่งเสียงร้องแหลม แล้วพุ่งตรงเข้ามา
หลินโหยวเตรียมตัวไว้แล้ว เขาเบี่ยงตัวหลบการพุ่งชนของเห็ดปีศาจ
จากนั้นฉวยโอกาสก้าวเข้าไปโจมตีซ้ำ
-4! -7! -6!
พลังชีวิตของเห็ดปีศาจลดเหลือศูนย์ ร่างทั้งต้นเหี่ยวแห้งลงอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงเห็ดสองสามดอกอยู่บนพื้น
【คุณสังหาร “เห็ดปีศาจ”】
【ขณะนี้คุณยังไม่มีอาชีพ จึงไม่ได้รับค่าประสบการณ์】
【คุณได้รับ “เห็ด” x2】
“ไม่มีอาชีพก็อัปเลเวลไม่ได้เหรอ? ขี้เหนียวชะมัด”
หลินโหยวส่ายหน้า กำลังจะจัดการเห็ดปีศาจที่เหลืออีกสองตัว จู่ ๆ ก็รู้สึกร้อนวูบขึ้นมาบริเวณเบ้าตา
【ข้อมูลเพิ่มเติม: คุณเข้าใจสูตรใหม่บางอย่างจากการสังหารเห็ดปีศาจ!】
【สูตรทำอาหาร: เห็ดย่าง (ต้องใช้กองไฟหรือเตาหลอม)】
【สูตรทำอาหาร: ซุปเห็ด (ต้องใช้กองไฟหรือเตาหลอม รวมถึงน้ำสะอาด)】
【พิมพ์เขียวสิ่งปลูกสร้าง: กองไฟแบบง่าย (ก้อนหิน x10 ไม้ x5)】
ดวงตาหลินโหยวเป็นประกาย
“นี่สิถึงจะเรียกว่าของจริง!”