ทหารฉินในซุ้มประตูเมืองกำลังเบียดเสียดกันผลักกระสอบทรายเข้าด้านใน นิ้วมือเปื้อนเลือดและโคลน ทันใดนั้นก็มีเสียงแตรดังตูมตามมาจากด้านหลังราวกับฟ้าผ่า
ไม่ใช่เสียงแตรเรียกเข้าโจมตีที่เร่งเร้า ไม่ใช่เสียงแตรถอยทัพที่แผ่วเบา หากเป็นเสียงทุ้มต่ำที่กดลงในอกจนสั่นสะเทือน เสียงหนึ่งดังทับอีกเสียงหนึ่ง สั่นสะเทือนไปถึงพื้นดินที่แข็งตัวจนรู้สึกเสียวซ่าไปทั้งฝ่าเท้า
บางคนเช็ดเลือดและโคลนบนใบหน้าอย่างไม่รู้ตัวแล้วหันกลับไปมอง
แล้วก็เห็น——ธงใหญ่สีดำพื้นมังกรทองสำหรับผู้สำเร็จราชการที่ตั้งตระหง่านมาสองวันนิ่งไม่ไหวติง กำลังเคลื่อนแล้ว
เสาธงสูงหกจั้งผ่าหมอกควันสีเทาเหลืองพุ่งไปข้างหน้า ผืนธงผ้าต่วนสีดำถูกลมพัดจนเต่งตึง มังกรห้าเล็บกางกรงเล็บพุ่งทะยานเข้าหาแสงตะวัน เกล็ดสะท้อนแสงราวกับมังกรดำมีชีวิต ค่อยๆ บดขยี้ไปตามแนวรบมุ่งสู่ยอดกำแพงเมือง ธงเคลื่อนอย่างมั่นคง ทีละก้าวทีละจังหวะ กดให้เสียงรบทั้งหมดเบาลงครึ่งหนึ่ง
ไม่มีใครสั่งการ ไม่มีใครอธิบาย
ทุกคนเข้าใจ——ธงใหญ่อยู่ที่ใด ไท่จื่อก็อยู่ที่นั่น
ฝ่าบาท กำลังจะเสด็จมาถึงแนวหน้า
เบื้องหน้าธงใหญ่ เงาร่างสีดำสนิทคนหนึ่งควบม้านำหน้า พุ่งเข้าไปในสายตาของทุกคน
จูฉือล่างถือทวนง้าวยาวทำจากเหล็กเย็นในมือ ชุดเกราะสีดำเปื้อนฝุ่น เสื้อคลุมปลิวตามลมตึงเป็นเส้นตรงราวมีด เขามิได้หลบซ่อนอยู่หลังกำแพงโล่ของทหารองครักษ์ ตรงดิ่งนำหน้าทหารเทพมังกรทั้งห้าหมื่นคน กีบม้าเหยียบย่ำพื้นดินแข็งที่เปื้อนเลือด เลือดสีแดงคล้ำกระเด็นใส่เสื้อคลุมสีดำ ราวกับดอกไม้สีเข้มกำลังเบ่งบาน
ห่างจากกำแพงเมืองยังอีกครึ่งลี้ เขาดึงบังเหียนม้าอย่างแรง ม้าศึกยกขาหน้าลอยตัว ร้องยาวหนึ่งเสียง
เขาพลิกข้อมือ ชี้ทวนยาวตรงไปยังยอดกำแพง เสียงลอดผ่านสายลมกระแทกเข้าหูทุกคน ไม่ได้ดังที่สุด แต่กลับร้อนราวกับเหล็กเผาไฟ:
"ทหารเทพมังกร จงตามข้าเข้าทลายเมือง!"
ยังไม่ทันจบคำ ก็เตะม้าพุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง ตรงเข้าหาช่องว่างของประตูเมืองชั้นนอก
ธงใหญ่สีดำพื้นมังกรทองตามติดอยู่ด้านหลังเขาอย่างไม่ห่าง สูงตระหง่านราวขุนเขาที่เคลื่อนที่ได้ คอยหนุนหลังร่างที่มุ่งหน้าไปข้างหน้าอย่างไม่คิดชีวิต