เห็น "เม็ดพุทรา" สีแดงเลือดที่ปนอยู่ในเมือก ฝูงชนที่มุงดูก็พากันถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
"พนักงานสาวคนนี้นิสัยไม่ดี แต่ฝีมือไม่เบา ดีนะที่เธอลงมือเร็ว"
"เขามีความสามารถ ช่วงเวลาคับขันช่วยคนได้ ช่างเถอะ ๆ พวกเราไม่ร้องเรียนเธอแล้ว"
"ว่าแต่เก่งขนาดนี้ อยู่ร้านค้าสหกรณ์นี่เสียดายความสามารถนะ"
ทันใดนั้นกระแสก็พลิกกลับ
ทุกคนต่างชื่นชมคนที่มีความสามารถโดยธรรมชาติ โดยเฉพาะหมอ
หัวหน้าก็ถอนหายใจยาว มองกู้เนี่ยนอย่างมีความหมายแฝง เห็นกู้เนี่ยนย่อตัวลงใช้เข็มเงินค่อย ๆ งัด "เม็ดพุทรา" นั้นขึ้นมา
เขาชะงักเล็กน้อย: "!!!"
มันนิ่ม ๆ ยังไงก็ดูไม่เหมือนเม็ดพุทราเลย......
กู้เนี่ยนก็พูดเช่นนั้น: "นี่ไม่ใช่เม็ดพุทรา แต่เป็นขนมปังก้อนเล็ก ๆ สีแดงเพราะถูกเลือดซึม หวังลี่ลี่ไม่รู้แล้วทำเป็นรู้ บังคับทำให้อาเจียน จนทำให้คอของเจิงเจิงบาดเจ็บ และเม็ดพุทราจริง ๆ ยังติดอยู่ในหลอดลม!"
ทุกคนต่างสูดลมหายใจเย็นเยียบ หญิงชราก็ร้องตกใจดังขึ้น
"เจิงเจิง อ๊ะ! หลานรักของยาย......"
เห็นสีหน้าของเจิงเจิงเปลี่ยนจากแดงก่ำกลายเป็นม่วงคล้ำ อกน้อย ๆ กระเพื่อมอย่างรุนแรง แต่กลับหายใจเข้าหรือออกไม่ได้เลยสักนิด
กู้เนี่ยนรู้ว่าไม่อาจรอช้า
เธอคุกเข่าข้างเดียวทันที ให้เจิงเจิงคว่ำหน้าลงบนขาซ้ายของตน หัวต่ำเท้าสูง จัดการของสกปรกในปากเขาอย่างรวดเร็ว
พร้อมกับตะโกนเสียงกร้าว: "ถอยออกไปให้หมด รักษาอากาศให้ถ่ายเท!"
ฝูงชนถอยออกเป็นวงกลมทันที เหลือเพียงหญิงชราที่เป็นเจ้าของเรื่อง และหวังลี่ลี่ที่ยืนอยู่กับที่