ผู้คนพลุกพล่าน กู้เนี่ยนตามกู้จื่อเหยียนขึ้นรถไฟสีเขียว
ในหนังสือก็เป็นกู้จื่อเหยียนที่ไปส่งตัวเอกเดิมที่ปินโจว แต่ยังไม่ทันถึงที่ ตัวเอกเดิมก็ "หนี" ไปกับคนอื่น กู้จื่อเหยียนตามหาและแจ้งตำรวจแล้วแต่ไร้ผล จึงได้แต่พก "จดหมายตัดขาด" นั่นกลับเซี่ยงไฮ้
พอมี "จดหมายตัดขาด" ผนวกกับกู้จื่อจวินยุแยง ตัวเอกเดิมก็ถูกสกุลกู้ตราหน้าว่า "พวกเนรคุณ" อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็หายไปจากสกุลกู้โดยสิ้นเชิง ราวกับไม่เคยมีตัวตนมาก่อน
สองเดือนต่อมา กู้จื่อจวินไปดูแลพระเอก กลายเป็นแสงสว่างในชีวิตอันหม่นหมองของพระเอก เป็นรักแรกอันบริสุทธิ์ตลอดกาลของพระเอก ทั้งคู่ครองรักกันอย่างหวานชื่น ไต่เต้าขึ้นสู่จุดสูงสุดด้วยกัน
ส่วนวิธีดูแล วิธีไต่เต้า กู้เนี่ยนก็ไม่รู้เหมือนกัน
เธอเพิ่งเห็นพระเอกปรากฏตัว ก็ทะลุมิติเข้ามาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
พวกคำว่าแสงสว่าง รักแรกบริสุทธิ์ คำสวยหรูพวกนี้ ล้วนเป็นสิ่งที่เธอเห็นในเรื่องย่อ
ตอนนี้เธอยังไม่มีเวลาคิดเรื่องในอนาคตพวกนั้น ต้องจัดการเรื่อง "จดหมายตัดขาด" ตรงหน้าก่อน
กู้จื่อเหยียนใช้เส้นสาย ซื้อตั๋วตู้นอนมาได้สองใบ
เห็นกู้จื่อเหยียนจัดกระเป๋าเสร็จ กู้เนี่ยนจึงเล่าเรื่องที่บ้านถูกขโมยให้เขาฟัง
เธอเน้นย้ำถึงพฤติกรรมเลวทรามของกู้จื่อจวินที่สลับกล่องเงินสองใบแล้วทำเป็นร้องว่าขโมย
กู้จื่อเหยียนไม่เชื่ออย่างเห็นได้ชัด: "เป็นไปไม่ได้ จวินจวินเป็นคนจิตใจดีมาตลอด เธอจะทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง?"
กู้เนี่ยนพูดอย่างใจเย็นไม่รีบร้อน: "พี่กลับไปถามพ่อก็รู้แล้วล่ะ แต่พ่อเป็นคนรักหน้ารักตา ไม่แน่ว่าจะบอกพี่ ไปถามหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยสวีโดยตรงเลยดีกว่า"
กู้จื่อเหยียนขมวดคิ้วมาตลอด เขาไม่มีทางเชื่อว่าจวินจวินจะทำเรื่องแบบนี้
แต่เขาก็ตัดสินใจว่าจะกลับไปถามดู
ยังไงซะที่บ้านก็สูญเงินก้อนใหญ่ขนาดนี้
กลางดึก กู้เนี่ยนไปเข้าห้องน้ำตามกำหนด ในหนังสือต้นฉบับ ตัวเอกเดิมก็ถูกพวกอันธพาลหลอกไปตอนนี้แหละ
เป็นไปตามคาด ตอนเธอมาถึงห้องน้ำ มีผู้ชายผมแสกกลาง ใส่แว่น ดูภูมิฐานคนหนึ่งกำลังจะเข้าห้องน้ำ พอเห็นเธอมาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ยกให้เธอ: "เพื่อนหญิง คุณเข้าก่อนเถอะครับ"