เกมเมอร์: ทำศัตรูแตกก็แข็งแกร่งขึ้น? งั้นไม่ต้องเล่นเป็นมนุษย์แล้ว

ตอนที่ 1 ตำนานจอมมารกีฬา: ทะลุเกราะใจศัตรูแล้วแข็งแกร่งขึ้น? งั้นข้าไม่เล่นเป็นคนแล้ว

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

โรงพยาบาลกลาง

ต้วนเย่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ส่ายหน้าเบา ๆ พลางมองแผงระบบที่มีเพียงตัวเองเท่านั้นที่มองเห็นด้วยความสงสัยระคนประหลาดใจ

“นี่มัน...?”

【ติ๊ง! ระบบสร้างความวุ่นวายในเกม Honor of Kings พร้อมให้บริการคุณอย่างเต็มที่!】

“!!!”

ได้ยินเสียงกลไกของระบบดังก้องในหัว ต้วนเย่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะดีใจจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่

“คุณหมายความว่า...”

【ใช่แล้ว เป็นอย่างที่คุณคิดเลย!】

“ซี้...”

แม้ต้วนเย่จะอ่านนิยายออนไลน์มานับไม่ถ้วน ระบบอะไรทำนองนี้ก็เห็นจนชินตาแล้ว

แต่พอได้รู้ว่าตัวเองก็มีระบบเหมือนกัน จะบอกว่าไม่ตื่นเต้นก็คงเป็นเรื่องโกหก!

จากนั้นต้วนเย่ก็พูดคุยกับระบบอย่างจริงจังอยู่นานถึงสิบนาที

ไม่นานต้วนเย่ก็เข้าใจทุกอย่าง

ระบบนี้บอกว่าเป็นระบบสร้างความบันเทิง แต่ที่จริงแล้วไม่ได้มีแค่การสร้างความบันเทิง สิ่งสำคัญกว่าคือการทำให้คู่ต่อสู้เสียขวัญ

เมื่อค่าทะลุเกราะใจของคู่ต่อสู้ถึง 100% ก็จะสุ่มได้รับคุณสมบัติหนึ่งอย่างจากตัวคู่ต่อสู้

ถ้าเป็นคนอื่น การทำให้คู่ต่อสู้เสียขวัญคงไม่ใช่เรื่องง่ายนัก

แต่ต้วนเย่ไม่ใช่คนธรรมดา...

เขาคือสตรีมเมอร์รุ่นบุกเบิกยุคเดียวกับหานหานและหลินกวยกวย

สมัยนั้นต้วนเย่เป็นเด็กหนุ่มอัจฉริยะ ครองอันดับหนึ่งร้อยยี่สิบสามของแรงก์จุดสูงสุดอยู่เป็นประจำ

น่าเสียดายที่ช่วงเวลาเจิดจรัสของผู้ชายมักสั้นนัก

สองปีต่อมา ต้วนเย่ก็ได้มานั่งโต๊ะเดียวกับลวี่เต๋อหัว

ฝีมือกาก ๆ ของทั้งคู่สูสีกันจนแทบแยกไม่ออก ชาวเน็ตจึงเรียกพวกเขาว่าคู่ดูแพ้ย่ายว่าย

หลายปีผ่านมาจนถึงตอนนี้ ต้วนเย่เลิกดิ้นรนไปนานแล้ว หันมาทำสตรีมเมอร์สายบันเทิงเหมือนเต๋อฮัว

แต่ตอนนี้เมื่อมีระบบอยู่ในมือ ฝีมือของตัวเองย่อมกลับไปถึงจุดสูงสุดได้แน่ ถึงตอนนั้นความต่างคงสุดขั้ว ไม่ว่าใครโดนตัวเองถล่มก็คงเสียขวัญกันทั้งนั้น...

อืม น่าจะเป็นอย่างนั้น...มั้ง?

ต้วนเย่ลูบคาง ดวงตาวูบไหวเล็กน้อย...

ทำไมถึงรู้สึกว่า...

มีอะไรไม่ค่อยถูกต้องนะ?

ดูเหมือนว่า...

ระบบไม่ได้ให้อะไรเป็นหลักประกันเลยนี่นา?

สถานการณ์ตอนนี้ อย่าว่าแต่กลับไปสู่จุดสูงสุดเลย กระดูกมือขวายังหักไม่หายด้วยซ้ำ...

ด้วยสภาพของต้วนเย่ตอนนี้ จะเอาชนะเพื่อนซี้อย่างเต๋อฮัวได้หรือเปล่าก็ยังเป็นปัญหา...

ราวกับมองทะลุความคิดเล็ก ๆ ของต้วนเย่ เสียงกลไกของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขาทันที

【เนื่องจากโฮสต์ผูกระบบนี้เป็นครั้งแรก จึงมอบแพ็กเกจมือใหม่ให้!】

มาแล้ว มาแล้ว แพ็กเกจมือใหม่ในตำนาน!

【ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ “ดวงตาแห่งการมองลับ” x1!】

“ดวงตาแห่งการมองลับ” ที่ว่านี้ทำให้ต้วนเย่มองเห็นคุณสมบัติทั้งหมดของเป้าหมายได้

【ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ “ถั่วเซียน” x1!】

ถั่วเซียน?

ถั่วเซียนแบบในเรื่องดราก้อนบอลน่ะเหรอ?

ต้วนเย่อยากรู้จึงหยิบถั่วเซียนออกมาจากช่องเก็บของระบบทันที พบว่าหน้าตาของมันคล้ายถั่วแระญี่ปุ่นธรรมดา

กระดูกหักต้องพักฟื้นเป็นร้อยวัน เดิมทีพรุ่งนี้ต้วนเย่ก็จะได้ออกจากโรงพยาบาลแล้ว แต่ถึงตอนนี้จะไม่มีอาการร้ายแรง ทว่ากว่าจะหายดีสนิทก็ยังต้องใช้เวลาอีกนาน...

เจอสถานการณ์แบบนี้ ต้วนเย่จะรอไหวได้อย่างไร เขารีบโยนถั่วเซียนเข้าปากแล้วกลืนลงไปทันที

อืม...รสชาติเหมือนถั่วแระเลย หรือว่านี่จะเป็นถั่วแระจริง ๆ?

ขณะที่กำลังคิดฟุ้งซ่าน ปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น

ต้วนเย่รู้สึกว่ามือขวาที่เมื่อครู่ยังปวดตุบ ๆ ซึ่งกระดูกหักอยู่ จู่ ๆ ก็ไม่เจ็บอีกเลย

ยิ่งไปกว่านั้น บาดแผลที่ขาและตามตัวก็หายสนิทในพริบตา แม้แต่รอยแผลเป็นก็ไม่มี!

“สมกับเป็นถั่วเซียนจริง ๆ สุดยอด!”

【ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ “ชะตาลิขิต” x20!】

ชะตาลิขิต?

นี่มันอะไรน่ะ?

ต้วนเย่ศึกษาดูอย่างละเอียดแล้วพบว่า หลังใช้สิ่งนี้ มันจะช่วยจับคู่เพื่อนร่วมหรือคู่ต่อสู้ที่ต้องการให้ตามความประสงค์ของเขา

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นของดี มีเจ้านี่อยู่ แม่ก็ไม่ต้องห่วงอีกแล้วว่าจะไม่มีคอนเทนต์ให้ทำ!

【ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ “ฉันมีคนหนุนหลัง” x1!】

“นี่มันอะไรอีกล่ะ...”

ต้วนเย่ดูคำอธิบายด้วยความสงสัย แล้วก็ยินดีจนแทบเก็บอาการไม่อยู่

ที่แท้หลังผูก “ฉันมีคนหนุนหลัง” เข้ากับแพลตฟอร์มไลฟ์ที่กำหนดแล้ว ก็จะอยู่ใน “สถานะไร้เทียมทาน”

นับจากนี้ไป จะไม่มีใครปิดห้องไลฟ์ของเขาได้อีก

แพลตฟอร์มที่ต้วนเย่ใช้ไลฟ์สดก็คือโต่วอิน

หลังผูก “ฉันมีคนหนุนหลัง” ต่อให้ผู้ดูแลระบบมาจัดการก็ทำอะไรเขาไม่ได้ แม้แต่จางผู้ก่อตั้งที่ใคร ๆ เรียกว่าพี่ใหญ่จางมาถึงก็ยังไม่ได้ผล

แบบนี้ต้วนเย่ก็สร้างความบันเทิงได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องกังวลอะไรแล้ว

【ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ “ทักษะการเล่นและความเข้าใจระดับสูงสุดของฮีโร่แบบสุ่ม” x1!】

เมื่อเทียบกันแล้ว รางวัลชิ้นนี้เข้าใจง่ายที่สุด

หลังใช้ ต้วนเย่ก็จะกลายเป็นผู้เล่นระดับสูงสุดของฮีโร่ที่สุ่มได้ทันที

นี่แหละสิ่งที่ต้วนเย่กำลังรอ เขาใช้มันทันที

【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับ “ทักษะการเล่นและความเข้าใจระดับสูงสุดของจูปาจี้ผู้กล้าไร้กังวล”!】

ต้วนเย่ยังไม่ทันตั้งตัว เทคนิคการเล่นและแนวทางการใช้จูปาจี้นับไม่ถ้วนก็ทะลักเข้าสู่สมองของเขา

เมื่อต้วนเย่ได้สติกลับมา เขาก็รู้สึกว่าความเข้าใจที่มีต่อฮีโร่จูปาจี้ล้ำหน้ากว่าแต่ก่อนมากแล้ว

ถึงขั้นรู้สึกว่าถ้าเลือกจูปาจี้แล้ว ก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะพ่ายแพ้ได้อย่างไร

“กลับมาแล้ว ทุกอย่างกลับมาแล้ว!”

ขณะที่ดวงตาต้วนเย่เป็นประกายและในใจตื่นเต้น โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้าง ๆ ก็ส่งเสียงดังขึ้นมา

ต้วนเย่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ข้อความที่เข้ามาเป็นของลวี่เต๋อหัว เพื่อนซี้ของเขานั่นเอง

พี่ชายแท้ ๆ (ชื่อที่ต้วนเย่ตั้งไว้): “เพื่อนซี้ ฟื้นตัวเป็นยังไงบ้าง จำได้ว่านายจะออกจากโรงพยาบาลพรุ่งนี้ใช่ไหม?”

ผู้ชายไม่ยอมแพ้: “???”

“ช่วงนี้นายยุ่งกับการไลฟ์เปิดตัวบนโต่วอินไม่ใช่เหรอ ยังจำวันออกจากโรงพยาบาลของฉันได้ด้วย?”

“นายมีพิรุธมาก!!!”

“พูดมา! คิดแผนชั่วอะไรอีกแล้ว อยากเล่นงานฉันใช่ไหม?!”

พี่ชายแท้ ๆ: “โธ่ ฉันอุตส่าห์เป็นห่วงนาย นายกลับคิดกับฉันแบบนี้เหรอ ยังเป็นคนอยู่ไหมเนี่ย?”

ผู้ชายไม่ยอมแพ้: “ไม่ใช่สิ ลองคิดดูนะ...”

“ทำไมฉันถึงเกิดเรื่องตอนนายมาไลฟ์เปิดตัวบนโต่วอินพอดี?”

“ฉันสงสัยอย่างหนักว่านายจงใจส่งฉันเข้าโรงพยาบาลเพื่อดึงกระแสฉัน! แบบนี้นายก็โกยยอดเข้าชมได้เต็มที่เลยไง! (หมาจอมเจ็บ)”

พี่ชายแท้ ๆ: “ไสหัวไปเลย! ฉันมีเรื่องเป็นกอง ไม่มีเวลามาเถียงกับนาย แค่จะมาบอกว่าอีกไม่กี่วันจะจัดประชุมเกี้ยวฮวาซานครั้งที่สอง นายต้องมาให้ได้!”

ผู้ชายไม่ยอมแพ้: “พี่ อย่าล้อเล่นสิ มือขวาฉันหักอยู่นะ จะให้ฉันขึ้นไปขายหน้าหรือไง?”

พี่ชายแท้ ๆ: “ทำอย่างกับว่าถ้ามือขวานายไม่หักแล้วจะเก่งมากอย่างนั้นแหละ?”

ผู้ชายไม่ยอมแพ้: “หึ ถ้าเป็นคนอื่นฉันอาจไม่ไหว แต่จัดการนายได้สบายมาก เข้าใจไหม?”

พี่ชายแท้ ๆ: “โอ้โห ถ้าฉันจำไม่ผิด ไม่กี่วันก่อนเกิดเรื่อง นายเพิ่งแพ้แรงก์จุดสูงสุดรวดเจ็ดเกมใช่ไหม?”

ผู้ชายไม่ยอมแพ้: “ลวี่เต๋อหัว นายรังแกกันเกินไปแล้ว!”

ไม่มีใครเข้าใจต้วนเย่ได้ดีไปกว่าลวี่เต๋อหัว เขาคร้านจะพูดมาก จึงโอนเงินห้าพันไปให้ตรง ๆ

เป็นไปตามที่เต๋อฮัวคาดไว้ หลังต้วนเย่รับเงินโอนอย่างรวดเร็ว ท่าทีก็เปลี่ยนไป 180 องศาทันที

“เพื่อนซี้ นายทำอะไรน่ะ?”

“ฉันเป็นคนประเภทที่ไม่ช่วยเพื่อนยามเดือดร้อนหรือไง?”

“พวกเราสองคนเป็นพี่น้องร่วมสาบานกันแล้ว เรื่องไปประชุมเกี้ยวฮวาซานครั้งที่สอง ฉันต้องไปอยู่แล้ว!”

พี่ชายแท้ ๆ: “เอาเถอะ กลับบ้านแล้วพักผ่อนเยอะ ๆ ฉันไปยุ่งเรื่องของฉันก่อน”

ผู้ชายไม่ยอมแพ้: “ได้เลย เพื่อน ไว้คุยกัน บ๊ายบาย~”

เมื่อเห็นเงินห้าพันเข้าบัญชีวีแชต ต้วนเย่ก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันที

ด้วยทรัพย์สินที่เขามีตอนนี้ เงินห้าพันแทบไม่ต่างจากฝนปรอย

แต่ความรู้สึกตอนหลอกเอาเงินเพื่อนซี้ห้าพันมานั้นช่างแตกต่างออกไป

ยิ่งไปกว่านั้น ต้วนเย่คิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว การเข้าร่วมประชุมเกี้ยวฮวาซานมีแต่ข้อดี ไม่มีข้อเสียสำหรับเขา

อะไรนะ?

คิดว่าต้วนเย่เข้าร่วมประชุมเกี้ยวฮวาซานเพราะอยากได้รางวัลชนะเลิศแปดแสนแปดหมื่นหยวนงั้นเหรอ?

ผิดแล้ว สิ่งที่ต้วนเย่ให้ความสำคัญยิ่งกว่าคือพรสวรรค์ของผู้เข้าแข่งขันต่างหาก!

ถ้าตอนผู้เข้าแข่งขันกำลังแข่งกัน ต้วนเย่ไลฟ์สดแล้ว “บังเอิญ” เจออีกฝ่าย ก่อนจะบดขยี้จนยับ ผลจะเป็นยังไงนะ?

ลองคิดดูสิ ตอนผู้เข้าแข่งขันรู้ว่าคู่ต่อสู้คือต้วนเย่ หนึ่งในมังกรหมอบหงส์อ่อนแห่งหุบเขา จะดีใจขนาดไหน?

เกมนี้ชนะชัวร์แล้ว!

จากนั้นตัวเองก็แสดงพลังเทพออกมา...

ซี้ด...

ต้วนเย่ยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้น

ประชุมเกี้ยวฮวาซาน รีบเริ่มสักทีเถอะ!

...

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป