หน้าประตูวัง
รถม้าขององค์หญิงเจ็ดเพิ่งเคลื่อนออกไป ก็ถูกขวางไว้
「องค์หญิง เป็นแม่ทัพหนุ่มสกุลเยี่ยนเพคะ」
สาวใช้ซืออวิ้นรายงานจากนอกรถ องค์หญิงเจ็ดตัวสั่นเล็กน้อย น้ำเสียงกดต่ำแต่แฝงความดุดัน 「เดินต่อไป ห้ามหยุด」
ซืออวิ้นผงะ ทว่าก็มิกล้าขัดรับสั่ง รถม้าจึงเคลื่อนต่อไปข้างหน้า
แววตาเยี่ยนตู้มืดลง เขาก้าวเร็วรี่ตามไป คว้าคานขวางท้ายรถแล้วใช้แรงเหวี่ยงตัวขึ้น เสื้อคลุมใหญ่สะบัดพลิ้ว เพียงไม่กี่อึดใจเขาก็ลงมายืนเบื้องหน้ารถม้า ฉวยบังเหียนจากมือขันทีน้อยแล้วกระตุกให้ม้าหยุด
ภายในรถม้า องค์หญิงเจ็ดกรีดร้อง ซืออวิ้นรีบประคองนายของตน ทั้งนายและบ่าวต่างมองออกไปด้านนอกด้วยความตื่นตระหนก
ม่านรถเลิกขึ้นครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นแนวกรามคมกริบและดวงตาที่เย็นเยียบของบุรุษ 「องค์หญิงเจ็ดกำลังหลบหน้ากระหม่อมอยู่หรือพ่ะย่ะค่ะ」
ซืออวิ้นปกป้องนายของตน 「แม่ทัพหนุ่ม ท่านทำองค์หญิงตกพระทัยแล้วเพคะ!」
องค์หญิงเจ็ดขดตัวอยู่ในอ้อมแขนซืออวิ้น ร้องตะโกนไม่หยุด 「เยี่ยนตู้ ลงไป! อย่าเข้ามาใกล้ข้า ลงไป!!」
「ใครก็ได้! ใครก็ได้!!」
「คุ้มกัน! คุ้มกัน!」
ปฏิกิริยาของนางรุนแรงเกินไป กระทั่งซืออวิ้นยังสะดุ้งตกใจ
แต่ก่อน แม้องค์หญิงของนางจะ ‘หวาดกลัว’ แม่ทัพหนุ่ม ทว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองสนิทสนมยิ่งนัก ความหวาดกลัวนั้นเป็นเพียงแรงกดดันจากสายเลือดระหว่างพี่ชายกับน้องสาวเท่านั้น
ทว่ายามนี้ องค์หญิงเจ็ดมองเยี่ยนตู้ราวกับเห็นอุทกภัยอสูรร้าย
บริเวณนี้อยู่ตรงหน้าประตูวัง ทหารรักษาพระองค์ที่เฝ้าประตูเมืองได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือขององค์หญิงเจ็ด จึงพากันเข้ามาดู เมื่อเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า ต่างก็ทำตัวไม่ถูก
「แม่ทัพหนุ่ม ท่านกับองค์หญิงเจ็ดนี่…」ทหารรักษาพระองค์เอ่ยอย่างลังเล
เยี่ยนตู้มีสีหน้าสงบนิ่ง 「ไม่มีเรื่องอันใด แม่ทัพผู้นี้เพียงหยอกองค์หญิงเล่นเล็กน้อยเท่านั้น」