ซูอู๋ตู้นึกถึงเรือขนสินค้าของสมาคมพาณิชย์สากลที่เคยตรวจสอบในเมืองหลินโจวก่อนหน้านี้ ภายในเต็มไปด้วยเงินทองและสมบัติล้ำค่า
แล้วนายกสมาคมพาณิชย์สากลอย่างโจวเต๋ออัน ก็เป็นคนของหูกวงเอี๋ยน
เขายังนึกถึงตอนที่หูอาฉื่อยัดเยียดทองคำหลายพันตำลึงให้เพื่อให้ช่วยตามหาชิงชิง โดยไม่แม้แต่จะกระพริบตา
บัดนี้เขาเข้าใจแล้วว่าเงินทองเหล่านั้นมาจากไหน
——กวาดต้อน ข่มเหงรังแก บีบคั้นทรัพย์สินจากสำนักอื่นราวกับเลี้ยงสัตว์
ถุงเงินหยั่งรากทั่วหล้า จะไม่ร่ำรวยได้อย่างไร
เยวี่ยซีอวิ๋นเกาหัว ยังรู้สึกเสียดายไม่หาย คลานเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด แล้วถามอย่างไม่ละความพยายามว่า “เรื่องแต่งงานของท่านเจ้าสำนักซู ตกลงแน่นอนแล้วหรือ เหตุใดในยุทธภพจึงไม่มีข่าวคราวเลย”
ซูอู๋ตู้พยักหน้า มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “มีคนในใจจริง ๆ เพียงแต่เขายังไม่ตอบรับแต่งงานกับข้า”
เยวี่ยซีอวิ๋นส่งเสียง “หืม” อย่างไม่เข้าใจ “ท่านเจ้าสำนักซูหมายปองเทพธิดาหรืออย่างไร รูปร่างหน้าตาของท่านเช่นนี้ ยังมีใครกล้าปฏิเสธอีกหรือ”
เขาหยุดเล็กน้อย แล้วเสริมด้วยท่าทางเอาจริงเอาจัง “ข้าบอกว่าบุตรสาวข้าชอบท่าน นั่นเป็นเรื่องจริงนะ มิใช่คำกล่าวมารยาท นางพร่ำถึงท่านไม่รู้กี่ปีแล้ว…”
ซูอู๋ตู้ยิ้ม ปลายนิ้วหมุนวนบนขอบถ้วยชาช้า ๆ หนึ่งรอบ
“คนในใจของข้า หน้าตาก็งดงามไม่แพ้กัน เขามิได้ปฏิเสธข้า เพียงแต่ยังมิได้ตอบรับ”
เยวี่ยซีอวิ๋นอึ้ง อ้าปากค้าง คิดอยู่นานก็ยังไม่เข้าใจ——ยังไม่ตอบรับ ก็คือปฏิเสธไม่ใช่หรือ