เมืองหลินโจวเป็นเมืองใหญ่ที่รุ่งเรืองในแถบเจียงหนาน ภูมิประเทศงดงามแบบเมืองน้ำ ตลาดร้านค้าคึกคักเป็นพิเศษ เต็มไปด้วยกลิ่นอายชีวิตชีวา
ซูอู๋ตู้และคณะจูงม้าเดินเข้าไปในฝูงชนที่สัญจรไปมา ตามเบาะแสที่ลี่สิงให้ไว้ เงาจำแลงมีร่องรอยกิจกรรมในพื้นที่นี้เกี่ยวข้องกับการขนส่งทางน้ำและท่าเรือเป็นส่วนใหญ่
พวกเขาเลือกพักที่โรงเตี๊ยมหรูหราในเมืองชื่อว่า เย่ว์หลายจวี
เจ้าของโรงเตี๊ยมเป็นหญิงอายุราวยี่สิบห้าปี รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคิ้วตากว้างเปิดเผย นางมีนามว่าหยุนเหนียง
นางกำลังตั้งครรภ์แก่ ดูจากเดือนแล้วก็ควรจะมากแล้ว แต่ยังคงยุ่งอยู่กับการต้อนรับแขก เมื่อเห็นแขกที่มีลักษณะโดดเด่นและอาภรณ์หรูหราอย่างซูอู๋ตู้ ก็รีบเข้ามาต้อนรับด้วยตนเองอย่างอบอุ่น
“ท่านทั้งหลาย จะเข้าพักหรือไม่เจ้าคะ”
ซูอู๋ตู้ก็เหมือนเคย “ห้องชั้นบนสามห้อง”
“ได้เลย! เอ้อร์ฝู รีบไปจัดห้องชั้นบนสามห้องเดี๋ยวนี้”
“ครับ!” เด็กประจำโรงเตี๊ยมที่ว่องไวรีบรับคำสั่ง แล้วขึ้นไปชั้นบน
เด็กประจำโรงเตี๊ยมทำงานคล่องแคล่ว จัดการให้พวกเขาอย่างเรียบร้อยในเวลาไม่นาน ซูอู๋ตู้พิงอยู่ริมหน้าต่างห้อง มองลงไปยังตลาดที่คึกคักเบื้องล่าง องครักษ์เงาทั้งสามกำลังตรวจค้นภายในห้องอย่างละเอียด เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีปัญหา
หยุนเหนียงเดินเข้ามาถามด้วยรอยยิ้มว่าต้องการสุราและน้ำร้อนหรือไม่ สายตาของซูอู๋ตู้กลับหยุดอยู่ที่จันทรครรภ์ที่นูนขึ้นของนางอย่างไม่รู้สาเหตุ
หยุนเหนียงสังเกตเห็นสายตาของเขา จึงลูบท้อง ดวงตาเปี่ยมรอยยิ้ม “อีกเดือนกว่าๆ ก็จะคลอดแล้ว หมอบอกว่าเป็นเด็กหญิงนะเจ้าคะ!”
ซูอู๋ตู้ไม่เคยพูดคุยเรื่องไร้สาระเช่นนี้กับใคร และไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร จึงให้รางวัลเป็นเศษเงินเล็กน้อย แล้วโบกมือให้นางลงไปอย่างเรียบๆ
เมื่อเสียงคนค่อยๆ ห่างออกไป องครักษ์เงาทั้งสามก็ตรวจสอบเสร็จแล้วว่าไม่มีปัญหา กำลังจะถอยออกไป ซูอู๋ตู้ก็เอ่ยสั่งโดยไม่รู้ตัว “จืออี อยู่ต่อ”