ในห้องมืดลงแล้ว ซูอู๋ตู้ก็ลืมตาขึ้นช้าๆ จ้องมองเพดานเตียง
เขายังนึกอะไรไม่ออก แต่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ป้าม่อเมื่อคืน... ที่พูดๆ มา ท่าทางขององครักษ์เงาที่ชื่อจืออียืนตัวแข็งทื่อ และความรู้สึกคลุมเครือในใจตั้งแต่เห็นเขา...
เขานอนอยู่ในความมืดเนิ่นนาน รับรู้ถึงลมหายใจหนึ่งบนคานหลังคา เป็นองครักษ์เงา
ศีรษะเริ่มปวดขึ้นมาอีก เขาจึงต้องหลับตาลงอีกครั้ง
เช้าวันรุ่งขึ้น ฮองเฮาเฝ้าเรือนนำยามาให้ด้วยตัวเอง "ท่านเจ้าสำนัก นี่คือยาประจำวัน หมอกำชับเป็นพิเศษให้ดื่มก่อนอาหาร"
ซูอู๋ตู้แม้ไม่รู้จักคนพวกนี้ แต่สัญชาตญาณบอกว่าไม่มีเจตนาร้าย จึงเงยหน้าดื่มจนหมด ความขมทำให้คิ้วขมวด
ฮองเฮาเฝ้าเรือนรับถ้วยเปล่าไป พูดเสียงเบา "ผู้อาวุโสม่อออกไปจัดการธุระ จะกลับมาตอนเที่ยง ท่านบอกให้ท่านพักผ่อนให้มาก"
ซูอู๋ตู้พยักหน้า ไม่พูดอะไร ฮองเฮาเฝ้าเรือนสั่งให้คนจัดอาหารเช้ามาให้ มีกับข้าวเล็กๆ ขนมจุด ครบทุกอย่าง และซุปถั่วแดงตุ๋นเนื้อนุ่มหม้อใหญ่ วางบนโต๊ะมีไอร้อนกรุ่น
ซูอู๋ตู้ล้างหน้าบ้วนปากแล้ว สวมเพียงเสื้อชั้นในสีขาวนั่งลงหน้าโต๊ะอาหาร หยิบตะเกียบขึ้นมาแล้วชะงัก เงยหน้าขึ้นพูดกับฮองเฮาเฝ้าเรือนด้วยน้ำเสียงเรียบๆ "ไปเรียกคู่หมั้นของข้ามาด้วยกัน"
ฮองเฮาเฝ้าเรือนสีหน้าปกติ โค้งตัวคำนับ "เจ้าค่ะ ผู้น้อยจะไปเรียกเดี๋ยวนี้"