"นายท่านอยู่ที่ไหน?" น้ำเสียงของเขาเย็นเยือก
บรรยากาศในห้องพลันแข็งค้าง คนอื่นๆ ชักกระบี่ออกมาด้วยสัญชาตญาณ ปลายกระบี่หลายเล่มจ่อไปที่ซูจืออี แต่ชั่วขณะนั้นไม่มีใครขยับ
จือเอ้อร์ขมวดคิ้ว ก้าวไปข้างหน้า: "จืออี เจ้าทำอะไรน่ะ?"
ซูจืออีไม่ยอมลดมีดสั้นลง ใบมีดแนบแน่นกับลูกกระเดือกของคนผู้นั้น ไม่มีสั่นไหว "นี่ไม่ใช่นายท่าน"
องครักษ์เงาหลายคนมองหน้ากัน — จืออีไม่เคยพลาดเลย ตั้งแต่การติดตาม สืบสวน แยกแยะศัตรูมิตร ล้วนอยู่ภายใต้การบัญชาของเขา พวกเขาจึงไว้วางใจเขามาก
แต่คนตรงหน้า... ชัดเจนว่าเป็นใบหน้าของนายท่าน รูปร่างของนายท่าน ไม่มีผิดเพี้ยนสักนิด พวกเขาไม่น่าถึงขั้นจำผิดได้
จืออู่กำกระบี่ไว้ ลังเลพลางมอง "ซูอู๋ตู้" แล้วก็มองซูจืออี
"ซูอู๋ตู้" เอียงศีรษะเล็กน้อย พยายามหลบมีดสั้นเล่มนั้น แต่มีดของซูจืออีตามติดไม่คลาด เขาขยับหนึ่งนิ้ว มีดก็ตามไปหนึ่งนิ้ว
เขาหัวเราะเย็นชา เสียงแหบพร่า เจือด้วยความโกรธ: "ซูจืออี เจ้าคิดทรยศหรือ? กระทำการข้ามขั้นลบหลู่ผู้บังคับบัญชา อยากโดนโบยหรือ?"
ซูจืออีไม่พูด แถมยังเพิ่มแรงอีกสองสามส่วน ใบมีดเฉือนเข้าไปในผิวหนัง มีเลือดซึมออกมาเป็นสายบางๆ
"ซูอู๋ตู้" จ้องเขม็ง แล้วหันไปมององครักษ์เงาคนอื่นๆ ตวาดด้วยน้ำเสียงดุดัน: "ยังยืนนิ่งกันทำไม? ยังไม่รีบฆ่าคนที่กระทำข้ามขั้นลบหลู่ผู้บังคับบัญชานี่อีก—"
เขาพูดไม่จบ
เพราะไม่มีใครขยับ