อ๋าวหยิ่นมองดูคำสั่งในมือ แล้วเหลือบไปมองเงาหลังของซู่หยุนเทาที่จากไปอย่างเดียวดาย รู้สึกในใจว่าคนผู้นี้แม้สายตาจะไม่ค่อยดีนัก แต่นิสัยก็จัดว่าเป็นคนดีคนหนึ่ง
ทว่า เขาได้ตัดสินใจแล้ว เพียงแต่เก็บคำสั่งนั้น แล้วหันไปมองผู้ใหญ่บ้านเจี๋ยเค่อ สอบถามว่า "ผู้ใหญ่บ้าน ปีนี้โควตานักเรียนกงโต้วของหมู่บ้านจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ท่านคิดจะยกให้ใครหรือ?"
"อ๋าวหยิ่น นี่เจ้ามีความหมายอย่างไร? ผู้ใหญ่บ้านเพิ่งจะตกลงยกโควตานักเรียนกงโต้วให้ข้า!"
"เจ้า...จะมาแย่งโควตาของข้ารึ?"
ถังซานมีปฏิกิริยาตื่นตัวในทันที แม้กระทั่งพลังวิญญาณรอบกายก็พุ่งสูงขึ้นเป็นชั้น ๆ อานุภาพน่าเกรงขาม
แม้แต่ผู้ใหญ่บ้านเจี๋ยเค่อที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ตกใจกับถังซาน พอตั้งสติได้ก็อุทานขึ้นทันที "พลังวิญญาณโดยกำเนิดขั้นเก้า!"
แม้ถังซานเพิ่งจะบอกเขาไปเมื่อครู่ แต่พอได้สัมผัสกับความกดดันของพลังวิญญาณโดยกำเนิดขั้นเก้าจริง ๆ ผู้ใหญ่บ้านก็ยังตกตะลึง!
แต่ทว่า อ๋าวหยิ่นในตอนนี้ ไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ ที่ถังซานจะข่มขู่เอาได้อย่างง่าย ๆ เช่นเมื่อก่อนอีกแล้ว
เห็นเพียงอ๋าวหยิ่นไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ใบหน้ากลับมีรอยยิ้มเย็นเยียบพลางเดินอย่างมั่นคงเข้ามาหาถังซานทีละก้าว
วูม—
คลื่นพลังวิญญาณแผ่กระจายออกจากกาย อ๋าวหยิ่นก็ระเบิดพลังวิญญาณขึ้นมาเช่นกัน พลังวิญญาณอันหนาแน่นกลายเป็นคลื่นลมไร้รูปกดทับถังซานโดยตรง ทรงอานุภาพดุดัน!
"เสี่ยวอ๋าว... เป็นพลังวิญญาณโดยกำเนิดเต็มขั้นจริง ๆ อีกทั้งยังเป็นวิญญาณยุทธ์ประเภทอาวุธ!"
ผู้ใหญ่บ้านตะลึงพรึงเพริดจนสุดขีด ไม่น่าแปลกใจที่แม้แต่ซู่หยุนเทายังต้องเชิญเสี่ยวอ๋าวเข้าสำนักวิญญาณยุทธ์ด้วยตัวเอง พรสวรรค์และศักยภาพเช่นนี้ ช่างเหนือธรรมชาติเกินไป!
อ๋าวหยิ่นจ้องมองถังซาน แล้วหัวเราะเย็น "แย่ง? เจ้าว่าอย่างไรก็ว่าอย่างนั้นเถอะ!"
ในขณะที่พูด คทาสีดำสนิทแกะสลักลวดลายซึ่งสูงเกินตัวคนกว่าครึ่งก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในมือ อ๋าวหยิ่นยกมือขึ้น ชี้คทาไปทางถังซาน
เขาพูดอย่างไม่ใส่ใจ "ถังซาน อย่าบอกว่าข้าไม่ให้โอกาสเจ้า หากเจ้าไม่ยอม ก็สู้กันสักตั้ง!"
ถังซานเป็นคนหยิ่งผยองเพียงใด ต้องมาเจอเด็กเล็ก ๆ ที่ขนยังไม่ขึ้นมาท้าทายเช่นนี้ จะทนได้อย่างไร คงจะเดือดดาลจนกระโดดโลดเต้น
คัมภีร์ทิพย์เสวียนเทียนข้อที่สาม เมื่อยืนยันว่าอีกฝ่ายเป็นศัตรู ตราบใดที่มันมีหนทางแห่งความตาย ก็อย่าได้ปรานี มิเช่นนั้นจะมีแต่เพิ่มปัญหาให้ตนเอง
"อ๋าวหยิ่น เจ้ามีหนทางแห่งความตายแล้ว!"
ทันทีที่พูดจบ มือทั้งสองข้างของถังซานก็ถูกปกคลุมด้วยชั้นน้ำแข็ง นั่นคือหนึ่งในหกวิชาเยี่ยมในคัมภีร์ทิพย์เสวียนเทียน [มือหยกทิพย์] ท่าเสือดำแหย่หัวใจ พุ่งเข้าโจมตีอ๋าวหยิ่นอย่างดุดัน
ระยะห่างเช่นนี้ คนธรรมดาไม่มีทางต้านทานได้ เพียงการโจมตีครั้งเดียว อ๋าวหยิ่นก็ต้องสิ้นชีพ ณ ที่นั้น
ทว่า ในขณะที่มือหยกทิพย์ของถังซานเข้าใกล้กายอ๋าวหยิ่นเพียงสามนิ้ว ก็จู่ ๆ ก็เจออุปสรรค
"ตึง—"
เสียงโลหะกระทบกันอันกังวานดังก้อง!
"เหตุใดถึงแข็งปานนี้?" ถังซานนิ้วมือชาไปหมดในทันที
อ๋าวหยิ่นเตรียมพร้อมอยู่แล้ว คทามังกรพันรอบรับหนึ่งหมัดไว้อย่างง่ายดาย แล้วหัวเราะเย็น "กลอุบายกระจอกงอกง่อย ยังกล้ามาโชว์ต่อหน้าผู้รู้?"
ควงคทาสวนกลับด้วยท่าใหญ่โตตระการตา ฟาดหนึ่งคทาออกไป
ในชั่วพริบตา คทามังกรพันรอบฟาดลงมาอย่างน่าเกรงขาม ถังซานกลับไม่แยแสแม้แต่น้อย ยิ้มเบา ๆ "พลังวิญญาณยุทธ์หรือ? มาพอดี ขอข้าลองเชิงสักหน่อย!"
มาถึงทวีปโต้วหลัวนานขนาดนี้ เขายังไม่เคยมีโอกาสเห็นพลังของวิญญาณยุทธ์เลย อ๋าวหยิ่นเพียงเพิ่งตื่นวิญญาณยุทธ์ได้ไม่นาน ยังเป็นลูกวัวแรกเกิด เหมาะที่จะใช้เป็นหินลับมีด
ถังซานคิดดูถูกในใจ แต่ตำราทิพย์เสวียนเทียนกลับเร่งจนถึงขีดสุด มือทั้งสองข้างถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งเป็นชั้น ๆ ใช้มือหยกทิพย์รับหนึ่งคทาไว้อย่างแข็งขัน!
ตึง—
ครืน—
หลังจากเสียงตึง ก็ตามด้วยเสียงครืนใหญ่! ตรงที่ถังซานยืนอยู่ถูกทุบเป็นหลุมลึก!
"แค่ก ๆ!"
ถังซานไอเป็นเลือด ป่นด่าในใจ "ประมาทไปหน่อย ไม่ทันหลบ!"
มือทั้งสองข้างสั่นเทา เกิดความหวั่นไหวเล็กน้อย "เหตุใดถึงแข็งแกร่งปานนี้? ข้าโดยกำเนิดพลังวิญญาณขั้นเก้า อีกทั้งมีมือหยกทิพย์เสริม แม้เขาจะเป็นพลังวิญญาณโดยกำเนิดเต็มขั้น ก็แค่ขั้นสิบเท่านั้น เหตุใดถึงได้ดุดันปานนี้?"
อ๋าวหยิ่นหัวเราะเย็นในใจ "ใครบอกว่าข้าแค่พลังวิญญาณขั้นสิบ? พลังวิญญาณโดยกำเนิดเต็มขั้นเป็นเพียงขีดจำกัดการวัดของลูกแก้วคริสตัลนั่น ไม่ใช่ขีดจำกัดของข้า!"
"[มังกรดำศักดิ์สิทธิ์] เป็นวิญญาณยุทธ์ระดับเทพเช่นเดียวกับ [เทวดาหกปีก] โดยกำเนิดมีพลังวิญญาณยี่สิบขั้นเลยทีเดียว!"
ทว่า อ๋าวหยิ่นไม่มีสนใจจะตอบเขาสักนิด คทามังกรพันรอบในมือไม่มีทีท่าจะหยุด "ถังซาน รับอีกหนึ่งคทาของข้า!"
วูม—
เสียงแตกอากาศอู้อี้ดังขึ้นอีกครั้ง สีหน้าถังซานเปลี่ยนเล็กน้อย หลังอีกฝ่ายตื่นวิญญาณยุทธ์ ก็เหมือนได้เกิดใหม่ พลังระเบิดเกินกว่าที่เขาคิดไว้มาก อีกทั้งเมื่อครู่ประมาท ก็ได้รับบาดเจ็บแล้ว!
ถังซานรู้สึกได้ถึงความไม่ดี เขาไม่มีเรี่ยวแรงจะรับการโจมตีอันดุดันเช่นนี้อีกแล้ว!
ปัง!
พื้นตรงที่ถังซานยืนอยู่เมื่อครู่ แตกระแหงราวกับใยแมงมุม
"ภาพติดตา?"
อ๋าวหยิ่นเพ่งมองไป ที่ตรงนั้นเหลือเพียงภาพติดตาของถังซาน ถูกเขาฟาดหนึ่งคทาจนแตกสลาย
"น่าสนใจ! วิชาเบาในคัมภีร์ทิพย์เสวียนเทียน เงาปิศาจเร้นลับหรือ?"
อีกด้านหนึ่ง ร่างของถังซานปรากฏขึ้นอีกครั้ง
เขาหอบเหงื่อท่วมตัว กลืนน้ำลาย "เสี่ยวอ๋าวน้องชาย..."
"ใครเป็นน้องชายของเจ้าถังซานกัน?"
"เจ้าไม่เก่งนักหรือ? มาอีก—"
อ๋าวหยิ่นยิ่งสู้ยิ่งสนุก เขาไม่มีอารมณ์ฟังถังซานอธิบาย ถือคทามังกรพันรอบไล่ตีอย่างบ้าคลั่ง ถังซานหน้าดำคล้ำ ทำได้เพียงใช้ [เงาปิศาจเร้นลับ]
ปัง! ปัง! ปัง!
เห็นเพียง ถังซานหนี อ๋าวหยิ่นไล่ ทุกที่ที่ภาพติดตาของถังซานผ่านไป ก็มีเสียงอู้อี้ดังขึ้น เสียงระเบิดจากสาขาสำนักวิญญาณยุทธ์หมู่บ้านจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ดังไม่ขาดระยะ ไม่นานนัก ก็เริ่มโอนเอนจะพังทลาย!
ในห้องโถง ผู้ใหญ่บ้านเจี๋ยเค่อใช้ไม้เท้าพิงกาย อกสั่นขวัญแขวน
"พวกเจ้าหยุดสู้ได้แล้ว พวกเจ้าหยุดสู้ได้แล้ว!"
"คุณพระช่วย ต่อสู้กันต่อไป สาขาสำนักวิญญาณยุทธ์แห่งเดียวของหมู่บ้านจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์จะถูกพวกเจ้ารื้อพังเอาซะจริง ๆ!"
ทว่า ทั้งสองต่อสู้กันจนตาแดง ไม่สนใจเสียงของผู้ใหญ่บ้านแม้แต่น้อย
ผู้ใหญ่บ้านเจี๋ยเค่อเกลี้ยกล่อมไม่สำเร็จ ใจร้อนรนเป็นอย่างยิ่ง ตีด้วยฝ่ามือเดียวก็ไม่ดัง ทั้งสองคนล้วนมีปัญหา แต่เสี่ยวอ๋าวไม่มีพ่อแม่มาตั้งแต่เด็ก ไม่มีใครควบคุมได้ ต้องรีบไปตามพ่อขี้เมาของถังซานมา ให้ถังซานหยุดมือ หยุดเรื่องวุ่นวายนี้เสียที
ถังซานใช้ [เงาปิศาจเร้นลับ] หลบการโจมตี พลางคิดในใจ "การโจมตีที่หนาแน่นและดุดันเช่นนี้ ต่อให้เป็นพลังวิญญาณโดยกำเนิดเต็มขั้น ก็คงยื้อได้ไม่นาน รอให้พลังวิญญาณของเจ้าหมดลง ข้าจะใช้วิชาลับถังเหมินตอบโต้คืน!"
อ๋าวหยิ่นมองทะลุความคิดของถังซานได้ในทีเดียว แต่ไม่แยแส "ใครจะหมดแรงก่อนก็ยังไม่รู้เลย! พลังวิญญาณโดยกำเนิดยี่สิบขั้น ต่างก็ยังไม่มีวงแหวนวิญญาณ ต่อให้เจ้าฝึกคัมภีร์ทิพย์เสวียนเทียนมาหกปี ถังซาน เจ้าจะเอาอะไรมาชนะข้า?"
เวลาผ่านไปทีละน้อย หลังจากหนึ่งก้านธูป
ถังซานเริ่มหมดแรง หันกลับไปมอง อ๋าวหยิ่นกลับยังมีแรงเหมือนวัวกระทิง ไล่ตามไม่ลดละ เขาก็ป่นด่า "ห่าเอ้ย สู้กันมานานขนาดนี้ พลังวิญญาณของเจ้ายังมีอีกหรือ?"
"ไม่มากไม่น้อย พอที่จะสู้เจ้า!"
รู้ว่าถังซานถูกเขาถ่างจนใกล้หมดแรงแล้ว อ๋าวหยิ่นทรงกายมั่นคง ยิ้มมองถังซาน "เจ้าหนีพี่ ทำไมไม่หนีต่อล่ะ?"
พลางพูด คทามังกรพันรอบในมือก็เปล่งแสงสีทองวับวาว ค่อย ๆ สะสมพลัง
"ข้า...ข้ายอมแพ้ โควตานักเรียนกงโต้วข้าไม่เอาแล้ว!"
ตาซ้ายของถังซานกระตุกอย่างรุนแรง หนังหัวชา โควตาอะไรกัน ชีวิตต่างหากที่สำคัญที่สุด เขารีบยอมแพ้ทันที
"ยอมแพ้? สายไปแล้ว!"
สะสมพลังเสร็จ คทามังกรพันรอบทั้งแท่งกลายเป็นสีทองอร่าม ร่างของอ๋าวหยิ่นขยับ วินาทีถัดมาก็ปรากฏตัวด้านหลังถังซาน ฟาดหนึ่งคทาลงมา
ถังซานอยากหลบ แต่พลังวิญญาณและพลังภายในตำราทิพย์เสวียนเทียนแห้งขอดมานานแล้ว ไร้เรี่ยวแรงจะใช้
ปัง—
กลางหลังโดนหนึ่งคทาเข้าเต็ม ๆ!
พุ่ย!
ถังซานพ่นเลือดออกมาหนึ่งคำ ร่างกายปลิวกระเด็นไปด้านหลัง ร่างกายไถลไปกับพื้นเป็นร่องลึกสามวา จนชนเข้ากับเสาใหญ่ของสาขาสำนักวิญญาณยุทธ์ จึงค่อย ๆ หยุดลง!
"ถังซาน ทำชั่วย่อมพบจุดจบอันชั่วร้าย หนึ่งคทานี้เพื่อข้าในเมื่อวาน!"
"ต่อไป อีกหนึ่งคทา......."
พลางพูด มือทั้งสองจับคทามังกรพันรอบ มือซ้าย [มังกรดำศักดิ์สิทธิ์] ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นจากฝ่ามือ พันรอบขึ้นไป
ลวดลายอันมืดมัวบนคทามังกรพันรอบ ถูกจุดสว่างขึ้นในทันที ราวกับมังกรดำตัวหนึ่งเกาะอยู่
นัยน์ตาอ๋าวหยิ่นแดงก่ำ เอ่ยเสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน "อีกหนึ่งคทา เพื่อชาติก่อน......."