แต่เธอก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าพี่เฟิงไปสนิทกับคุณหนูใหญ่ตระกูลหลิ่วได้ยังไง
แม้จะงุนงงอยู่บ้าง แต่ขอแค่พี่เฟิงมีคนอยู่เป็นเพื่อน เธอก็ดีใจแล้ว ยิ่งเป็นผู้หญิงสวยขนาดนี้ด้วย
ส่วนหลิ่วอิ๋งอิ๋งกลับเริ่มงงขึ้นมาอีกคน ว่าอีกฝ่ายรู้จักเธอได้ยังไง
เย่เฟิงรีบแนะนำว่า “นี่คือน้องสาวบ้านข้าง ๆ ของฉัน”
“นี่พี่สะใภ้ของเธอ!”
หลัวเยี่ยนไม่ได้แปลกใจอะไร แถมยังเดินเข้ามาทักอย่างสุภาพ “พี่สะใภ้ สวัสดีปีใหม่ค่ะ!”
“เรียกพี่หลิ่วก็พอจ้ะ!”
หลิ่วอิ๋งอิ๋งยิ้มบาง ๆ ก่อนยื่นซองแดงให้หลัวเยี่ยน ทำเอาอีกฝ่ายยิ้มแก้มแทบปริ
จากนั้นหลัวเยี่ยนก็สังเกตเห็นโค่วโค่วที่ยืนอยู่ข้างเท้าหลิ่วอิ๋งอิ๋ง จึงร้องขึ้นทันที
“เด็กน้อยน่ารัก!”
พูดจบก็ย่อตัวลงหอมโค่วโค่วไปหลายฟอด
หลัวเยี่ยนเคยเจอโค่วโค่วมาแล้วครั้งหนึ่ง ตอนอยู่ที่ห้างคราวก่อน และอีกครั้งก็ตอนเห็นคลิปดังเมื่อคืนนี้
เธอหลงเสน่ห์เด็กน้อยน่ารักคนนี้ทันที ถึงกับร้องขอถ่ายรูปกับโค่วโค่ว
โค่วโค่วมองพี่สาวคนสวยอย่างหลัวเยี่ยนโดยไม่ขัดเขิน แถมยังให้ความร่วมมือถ่ายรูปน่ารัก ๆ ด้วยกันหลายภาพ
“พี่เฟิง พ่อฉันชวนพี่ไปกินข้าวที่บ้านน่ะ!”
คราวนี้หลัวเยี่ยนถึงได้บอกจุดประสงค์ที่มา
“ที่รัก ว่าไงดี?”
เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะไปเดินห้างกัน แต่เรื่องแบบนี้ก็ต้องให้ภรรยาเป็นคนตัดสินใจอยู่แล้ว
เจ้าหนูเฟิงของเราฟังภรรยาตลอดอยู่แล้ว
หลิ่วอิ๋งอิ๋งลังเลอยู่ครู่หนึ่ง พวกเขาเพิ่งกินข้าวกันเสร็จ แต่ก็ต้องเห็นแก่หน้าเย่เฟิงด้วย