แทบจะทันทีที่กลุ่มบริษัทอวิ๋นเฟิงยืนยันว่าจะจัดประชุมคณะกรรมการ เย่เฟิงก็ได้รับแจ้งจากเจิ้งกั๋วจงแล้ว
เย่เฟิงวางสาย อีกไม่กี่วันเขาจะมอบเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ให้เพื่อนร่วมชั้นในตอนนั้น
ถ้าไม่มีเซียวจวินช่วยเหลือ ต่อให้ตอนนั้นมีคนในตระกูลเย่อยากใส่ร้ายเขา ก็คงไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น
แต่ในตอนนั้นเย่เฟิงไม่เคยคาดคิดเลยว่า คนที่เขาไว้ใจที่สุดกลับเป็นคนที่ลอบแทงข้างหลังเขา
ความเกลียดชังที่เขามีต่อเซียวจวินนั้นไม่ได้น้อยไปกว่าที่มีต่อตระกูลเย่เลย ตอนนั้นถ้าเขาไม่ต้องติดคุก แม่ของเขาอาจไม่ต้องตายก็ได้
ถึงจะสูญเสียกลุ่มบริษัทอวิ๋นเฟิงไป เขาก็ไม่แม้แต่จะกะพริบตา แต่การจากไปของแม่คือความเจ็บปวดที่ไม่มีวันเยียวยาได้ในใจเขา
ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องนี้ เย่เฟิงก็แทบอยากจะฆ่าคนเหล่านั้นในตอนนั้นให้สิ้นซาก อีกสามวันเขาไม่เพียงจะเอาบริษัทที่เป็นของตัวเองกลับคืนมา
หัวของเซียวจวินก็ต้องถูกนำมาเซ่นธง มีเพียงเลือดเท่านั้นที่จะชำระความแค้นที่ไม่มีวันลบเลือนนี้ได้
ไม่มีใครขวางเส้นทางการแก้แค้นของเขาได้ ต่อให้เป็นตระกูลเย่ก็ตาม!
สักวันหนึ่ง ทุกคนในตระกูลเย่ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จะต้องชดใช้ทุกอย่างด้วยเลือด
เขาเชื่อว่าวันนั้นอยู่ไม่ไกลเกินรอ!
หลังข่มความคิดเหล่านั้นลง เย่เฟิงเดิมทีตั้งใจจะไปห้างเพื่อคุยกับเจิ้งกั๋วจงต่อหน้า แต่ตอนนั้นซูเวยเวยโทรเข้ามาพอดี
เธออยากให้เย่เฟิงไปช่วยดูร้านให้หน่อย เย่เฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง เห็นว่ายังไงก็เป็นทางผ่าน จึงตอบตกลง