หลินเซิ่งลี่ออกคำสั่งเพียงหนึ่งเดียว จุยเฟิงก็พุ่งทะยานออกไปทันที
เงาสีเหลืองพุ่งเสียดสีกับพื้นหิมะ มุ่งตรงไปยังนกเขาไฟสองตัวทางขวา
'ฟึ่บ——!!!'
นกเขาไฟสองตัวนั้นตกใจ กระพือปีกเตรียมบินหนี
แต่จุยเฟิงไวเกินไป
ไม่รู้ว่าเพราะความเร็วสูงเกินไปจนไม่มีจังหวะกัด หรือเพราะอะไร มันจึงพุ่งชนจากด้านข้างโดยตรง
ปัง!
นกเขาไฟตัวหนึ่งเพิ่งจะพ้นพื้น ก็ถูกชนกลับลงไปในรังหิมะ
จุยเฟิงงับปีกมันไว้แน่น
นกเขาไฟตัวนั้นยังดิ้นรน แต่ก็ถูกกดไว้มิดชิด
อีกด้านหนึ่ง
ท่าเสวี่ยก็พุ่งออกมาในวินาทีที่จุยเฟิงออกตัวเช่นกัน
ยังคงเป็นการเคลื่อนไหวที่ไร้เสียงใด ๆ
เงาดำพุ่งออกจากหลังพุ่มไม้ทางซ้ายอย่างฉับพลัน
ไม่เห่า
ไม่ตะครุบ
มันตรงเข้าหานกเขาไฟตัวที่ยืนอยู่บนท่อนไม้ล้ม
นกเขาไฟตัวนั้นกำลังจะบิน ท่าเสวี่ยก็มาถึงแล้ว
หนึ่งคำ
กัดที่คออย่างแม่นยำ
กึก
ฉับไว สะอาด
ไม่มีการเคลื่อนไหวเกินจำเป็นแม้แต่นิดเดียว
เกือบจะพร้อมกันนั้น
โกดังปัญญาชนของคอมมูน
สวี่เจียฮุยผลักประตูเข้ามา หน้าตาตื่นตระหนก: "เจี้ยนเซ่อ ไม่ดีแล้ว เพิ่งนึกได้ ตอนส่งจดหมาย เหมือนว่าหลี่เสี่ยวหย่าจะเห็นเข้า"
"เห็นก็เห็นสิ"
หลิวเจี้ยนเช่อชำเลืองมองสวี่เจียฮุย น้ำเสียงเรียบเฉย: "เธอแค่เห็นแกส่งจดหมายเอง ส่งจดหมายแปลว่าอะไร?"
"อีกอย่าง ต่อให้เธอสงสัยว่าแกมีปัญหา แล้วไปบอกหลินเซิ่งลี่ มันจะทำอะไรได้?"
"ต่อให้หลินเซิ่งลี่สงสัยว่าแกคิดร้ายกับเขา การเขียนจดหมายก็เพื่อกลั่นแกล้งเขา เขาจะคิดยังไง? จดหมายร้องเรียน? หรือเกี่ยวกับสถานะของพวกเขา?"
"ถ้าเขาคิดแบบนั้นจริง ๆ ใจเขาก็จะว้าวุ่น ยิ่งมีพิรุธ ก็ยิ่งพลาดง่าย"
สวี่เจียฮุยฟังที่หลิวเจี้ยนเช่อพูดไปทั้งตัวก็ชะงัก
เหมือน......จริงอย่างที่พูด
"งั้น......งั้นฉันกลับก่อนนะ ฉันยังมีงานอีกเยอะ......"
สวี่เจียฮุยก็รู้สึกว่าตัวเองตื่นตกใจเกินเหตุ แกะหัวด้วยความเขินอาย เตรียมจะออกไป
"เดี๋ยว ภายใต้แกมีคนปากจัด ๆ เก่งงานหน่อยไหม?"
"คนแบบนี้ไม่น้อย แล้วแกต้องการแบบไหน?"
"แบบที่ชอบยุยงปลุกปั้นได้?"
สวี่เจียฮุยนึกถึงกลุ่มคนที่เข้ามาสวามิภักดิ์ตอนนี้อย่างรวดเร็ว แล้วพยักหน้าอย่างมั่นใจ: "มี"
"ได้ งั้นพาเขามาหาฉันหน่อย......"