ฉีหมิงเยวี่ยจับต้นคอแมวน้อยยกขึ้นมาอยู่ตรงหน้า
เจ้าแมวน้อยเอียงหัว ดวงตาข้างหนึ่งสีฟ้า ข้างหนึ่งสีเขียว จ้องมองเธอ "เหมียว~"
พูดตามตรง แมวตัวนี้แม้จะผอมบางแต่ก็เห็นได้ชัดว่าหน้าตาดี
ถ้าเลี้ยงให้ดีเป็นแมวเน็ตไอดอล คงดึงดูดคนที่อยากจะอุ้มไปได้ไม่น้อย
แต่เธอไม่คิดจะเลี้ยง
การเลี้ยงแมวตัวหนึ่งหมายถึงความรับผิดชอบที่เธอไม่อาจรับได้ในตอนนี้
ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่ชอบให้สิ่งมีชีวิตใดเข้ามายุ่งในชีวิตของเธอ ตั้งแต่พ่อแม่หย่ากันตอนประถม เธอก็อยู่คนเดียวมาโดยตลอด อดีตก็เป็นเช่นนี้ ปัจจุบันก็เป็น และอนาคตก็จะเป็นเช่นนี้
บนเส้นทางอันยาวไกลของชีวิตนี้ เธอตั้งใจจะเดินเพียงลำพัง
เธอวางแมวลงเบาๆ มองหนูตายตัวหนึ่งที่วางอยู่ที่มุมห้อง แล้วมองเจ้าแมวน้อยที่นอนหมอบเรียบร้อยโชว์ท้องให้ดู อย่างจนใจก็ยิ้มมุมปาก
"นี่มันเป็นของขวัญจากแกเหรอ?"
"หรือว่าหนูตายในตึกนี้ทั้งหมดเป็นฝีมือแก?"
ฉีหมิงเยวี่ยกวาดตามองเจ้าตัวเล็ก มันราวกับฟังคนเข้าใจ นั่งตัวตรงเชิดหน้าเล็กน้อยอย่างภาคภูมิ "เหมียว~"
เอาล่ะ คดีกระจ่างแล้ว
เธอคิดเล็กน้อย หยิบไก่อบแสนอร่อยออกมาจากกระเป๋าเป้ แล้วหยิบจานหนึ่งใบจากห้องครัว ฉีกไก่ออกเป็นชิ้นๆ วางบนโต๊ะ
ไม่ทันสังเกตเห็นดวงตาของเจ้าแมวน้อยที่วาบวับขึ้นมาทันที
"มานี่มากินสิ"
เจ้าแมวนกหางกระดกเดินไปมาเสียดสีที่ขาเธออยู่พักใหญ่ กว่าจะกระโดดขึ้นโต๊ะกินข้าวได้