อวี้เหมี่ยวเหมี่ยวไม่เคยคิดเลยว่าแม้แต่วันเสาร์ก็จดทะเบียนสมรสได้
จนกระทั่งรถจอดลงตรงหน้าสำนักงานกิจการพลเรือน เธอก็ยังคงเหม่อลอยอยู่บ้าง
·
วันนี้เมิ่งฉวินแต่งตัวเรียบร้อยสะอาดตา
ตอนนี้เขาผอมจนแทบเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก เดิมทีใบหน้าก็คมคายอยู่แล้ว พอไขมันบนใบหน้าลดลงก็ยิ่งดูเฉียบคมกว่าเดิม มุมกรามลากลงมาจากใต้ใบหูอย่างเด็ดขาด คมชัดเป็นเส้น ทำให้ดูปราดเปรียวและคมกริบจนไม่อาจปกปิดรัศมีได้
เช้านี้เขาเชิญช่างแต่งหน้ามาแต่งหน้าให้โดยเฉพาะ รอยคล้ำใต้ตาถูกปกปิดไว้ใต้รองพื้นอย่างมิดชิด
เช้านี้อวี้เหมี่ยวเหมี่ยวนอนจนตื่นเองตามธรรมชาติ ลืมตาได้ไม่นานก็ได้รับข้อความจากเมิ่งฉวิน ไม่รู้ว่าเขามาถึงตั้งแต่เมื่อไร รถจอดอยู่หน้าบ้านของเธอมาตลอด
ระหว่างที่ช่างแต่งหน้าซึ่งนัดไว้กำลังแต่งหน้าให้อวี้เหมี่ยวเหมี่ยว เมิ่งฉวินก็ยืนเงียบ ๆ อยู่ตรงประตูมองเธอเป็นระยะ เธอแอบชำเลืองมองเขาผ่านกระจกอยู่สองสามครั้ง แต่ทุกครั้งกลับสบเข้ากับสายตาของเขาพอดี
เธอนึกว่าเมิ่งฉวินรอนานเกินไปแล้ว จึงรู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง “วันนี้ฉันตื่นสายไปหน่อย คุณรอจนร้อนใจหรือเปล่า ฉันแต่งแค่รองพื้นง่าย ๆ ก็พอ”
เธอกำลังจะบอกให้ช่างแต่งหน้าเร่งมือขึ้น เมิ่งฉวินก็เอ่ยว่า “ไม่ต้องรีบ ผมตื่นเช้าเกินไปเอง”
ทั้งสองสบตากันผ่านกระจก
เมิ่งฉวินกล่าวว่า “วันนี้เรามีเวลาทั้งวัน”