ยุคปิศาจมอนสเตอร์: ชีวิตโกงของผม

ตอนที่ 3 ยุคโปเกมอน: ชีวิตโกงของผม ตอนที่ 3 ตัดสินใจแล้ว นายคือคนที่ใช่ พิคาชู!

5 นาที· 1.2K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

“ถ้าอย่างนั้นก็ตัดสินใจแล้ว นายคือคนที่ใช่ พิคาชู!”

“พิกะ?”

พิคาชูเอียงหัวน้อย ๆ อย่างสงสัย

“ผมตัดสินใจแล้ว ผมจะเป็นเทรนเนอร์”

พูดจบ จี้หยุนก็หยิบพอกีบอลขึ้นมาหนึ่งลูกแล้ววางลงตรงหน้าพิคาชู

“เพราะฉะนั้น พิคาชู นายอยากออกผจญภัยไปกับผมไหม?”

“พิกะ?”

เมื่อได้ยินคำพูดของจี้หยุน พิคาชูก็ชะงักไป ก่อนจะเผยรอยยิ้มหวาน ๆ แล้วยื่นมือน้อย ๆ ออกมาตบปุ่มบนพอกีบอลดัง “แปะ”

ทันใดนั้น พอกีบอลก็เปิดออก ร่างของพิคาชูกลายเป็นลำแสงแล้วถูกดูดเข้าไปข้างใน

จากนั้นพอกีบอลก็สั่นสองครั้ง ก่อนจะมีเสียงเบา ๆ ดัง “ติ๊ง” แล้วไฟแสดงสถานะก็ดับลง

จี้หยุนยิ้มบาง ๆ ให้กับภาพนั้น

โปเกมอนเริ่มต้น ได้มาแล้ว!

จากนั้นเขาก็หยิบพอกีบอลขึ้นมาเปิดทันที

เมื่อแสงจางหายไป ร่างของพิคาชูก็ปรากฏขึ้นบนเตียงอีกครั้ง

“พิกะ!”

พิคาชูสะบัดขนบนตัว ก่อนจะร้องใส่จี้หยุนด้วยสีหน้ารังเกียจ

“ไม่ชอบอยู่ในพอกีบอลสินะ...”

จี้หยุนเลิกคิ้ว นิสัยนี้เหมือนพิคาชูเจ้าประจำตำนานไม่มีผิด

“ไม่ชอบก็ไม่ชอบไป”

จากนั้นเขาก็ยิ้มบาง ๆ แล้วหยิบคริสตัลก้อนนั้นมาวางตรงหน้าพิคาชู

“มา พิคาชู ลองดูสิ”

“พิกะ!”

เมื่อมองคริสตัลตรงหน้า พิคาชูก็สัมผัสได้ถึงความปรารถนาอันแรงกล้า แล้วเอื้อมมือไปแตะด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ทันใดนั้น แสงเจิดจ้าก็ส่องสว่างออกมาจากคริสตัล ก่อนจะห่อหุ้มพิคาชูไว้อย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นเช่นนั้น จี้หยุนก็รีบมองไปยังหน้าต่างสถานะของพิคาชู

【พิคาชู (กำลังเปลี่ยนแปลง)】

จากนั้นจี้หยุนก็นอนลงบนเตียง รอพิคาชูเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบ ๆ พลางศึกษาพลังออร่าไปด้วย ก่อนจะเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว

เช้าวันถัดมา

“พิกะ~”

จี้หยุนรู้สึกเหมือนมีอะไรหนัก ๆ ทับอยู่บนอก จากนั้นสัมผัสนุ่มฟูก็แตะใบหน้าของเขา เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

ใบหน้าน่ารักใบหนึ่งปรากฏอยู่ตรงหน้า

เมื่อเห็นเช่นนั้น จี้หยุนก็รีบลุกขึ้นนั่งแล้วอุ้มพิคาชูไว้ในอ้อมแขน จากนั้นก้มมองอย่างตั้งใจ หน้าต่างสถานะก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

【พาร์ตเนอร์: พิคาชู】

【เลเวล: Lv.11】

【ธาตุ: ไฟฟ้า】

【เพศ: ผู้】

【ความสามารถพิเศษ: ไฟฟ้าสถิต】

【ไอเทมที่ถือ: ไม่มี】

【ค่าเฉพาะตัว: HP (31), โจมตี (31), ป้องกัน (31), โจมตีพิเศษ (31), ป้องกันพิเศษ (31), ความเร็ว (31)】

【ท่า: ไม่ระบุ, ดับเบิลคิก, เร่งความเร็วสายฟ้า, พุ่งทะยานลอยละล่อง, โต้คลื่นซัดกระหน่ำ, สายฟ้าส่องประกาย】

【ศักยภาพ: แชมป์เปี้ยน】

แชมป์เปี้ยน!

จี้หยุนมองหน้าต่างสถานะของพิคาชูด้วยสีหน้าตื่นเต้น หัวใจดวงน้อยเต้นรัวไม่หยุด

คริสตัลก้อนนั้นไม่เพียงยกระดับศักยภาพของพิคาชูขึ้นไปถึงระดับแชมป์เปี้ยนโดยตรง แต่ยังทำให้ค่าเฉพาะตัวของพิคาชูเต็มทุกค่าอีกด้วย!

นอกจากนี้ พิคาชูยังเรียนรู้ท่าใหม่อย่างดับเบิลคิก รวมถึงท่าเฉพาะตัวของพิคาชูคู่หูอีกสี่ท่า!

ระบบสุดยอดที่สุด!

จี้หยุนลูบพิคาชูในอ้อมแขนด้วยรอยยิ้ม แล้วพูดว่า

“พิคาชู ยินดีด้วยนะ ตอนนี้เปลี่ยนไปเป็นคนละตัวแล้ว รู้สึกยังไงบ้าง?”

“พิกะ!”

เมื่อได้ยินคำพูดของจี้หยุน พิคาชิก็กระโดดออกจากอ้อมแขนของเขาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ลงไปยืนบนเตียง แล้วยกแขนขึ้นทำท่าโชว์กล้าม

“พิกะพิกะ!”

จากนั้นมันก็กระโดดลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว มีแสงสีขาวจาง ๆ ทิ้งเป็นทางไว้เบื้องหลัง แล้วเคลื่อนที่ไปมาในห้องด้วยความเร็วประหนึ่งสายฟ้า

ไม่ว่าจะวิ่งซิกแซ็กด้วยความเร็วสูงหรือเลี้ยวหักมุมฉาก ก็ทำได้อย่างคล่องแคล่ว

จี้หยุนนั่งอยู่ข้างเตียง ใบหน้าเปื้อนยิ้ม มองพิคาชูวิ่งเล่นอย่างเงียบ ๆ

“พิกะ!”

ผ่านไปครู่ใหญ่ ในที่สุดพิคาชูก็สงบลง ก่อนจะไต่ขาของจี้หยุนขึ้นไปเกาะบนไหล่

“พิกะ พิกะ พิคาชู!”

พิคาชูโบกมือน้อย ๆ เล่าเรื่องการเปลี่ยนแปลงของตัวเองอย่างตื่นเต้น โดยไม่สนใจว่าจี้หยุนจะฟังรู้เรื่องหรือไม่

คนทั่วไปย่อมฟังภาษาโปเกมอนไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว ทำได้เพียงเดาความหมายที่โปเกมอนต้องการสื่อ

แต่จี้หยุนไม่ใช่คนทั่วไป เขาฟังเข้าใจจริง ๆ!

หลังจากฝึกฝนมาตลอดคืน พลังออร่าของเขาก็เข้าสู่ขั้นเริ่มต้น บรรลุถึงขั้นแรกตามคู่มือฝึกฝน และสามารถใช้เวทมนตร์อ่านใจได้ แม้จะยังต้องอาศัยการคาดเดาอยู่บ้าง แต่ก็แม่นยำขึ้นมากอย่างไม่ต้องสงสัย

นอกจากนี้ เขายังสามารถรับรู้สภาพภูมิประเทศและสิ่งแวดล้อมรอบตัวในบริเวณเล็ก ๆ ได้ด้วย

“ได้ ๆ ผมรู้แล้ว นายแข็งแกร่งขึ้นแล้ว”

จี้หยุนมองพิคาชูที่กำลังตื่นเต้นแล้วหัวเราะเบา ๆ

“แต่ยังแข็งแกร่งไม่พอ ต่อจากนี้เราต้องพยายามต่อไป จนกว่าจะกลายเป็นที่แข็งแกร่งที่สุด!”

“พิกะ พิคาชู!”

(ง •̀_•́)ง

จากนั้น เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ จี้หยุนก็พาพิคาชูออกจากห้อง ลงไปยังห้องนั่งเล่นชั้นสอง

ในชาตินี้ ฐานะทางบ้านของจี้หยุนถือว่าไม่เลว บ้านเป็นอาคารห้าชั้นที่สร้างขึ้นเอง โดยชั้นห้าเป็นดาดฟ้า

ในห้องนั่งเล่นมีสิ่งมีชีวิตสีชมพูตัวกลมเหมือนลูกโป่งนั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟา ส่วนด้านนอกห้องครัวข้าง ๆ ชายกล้ามโตคนหนึ่งกำลังยกอาหารเช้ามาวางบนโต๊ะกินข้าว

“อรุณสวัสดิ์ มาโชค พูริน”

“พิกะ!”

“โฮ่ว~”

“ปุหลี~”

【มาโชค】

【เลเวล: Lv.49】

【เพศ: ผู้】

【ธาตุ: ต่อสู้】

【ความสามารถพิเศษ: ความมุ่งมั่น】

【ค่าเฉพาะตัว: HP (29), โจมตี (30), ป้องกัน (25), โจมตีพิเศษ (25), ป้องกันพิเศษ (23), ความเร็ว (27)】

【ศักยภาพ: เอลีต】

【พูริน】

【เลเวล: Lv.26】

【เพศ: เมีย】

【ธาตุ: ปกติ, แฟรี】

【ความสามารถพิเศษ: เสน่ห์ดึงดูด】

【ค่าเฉพาะตัว: HP (28), โจมตี (15), ป้องกัน (14), โจมตีพิเศษ (12), ป้องกันพิเศษ (13), ความเร็ว (11)】

【ศักยภาพ: ทั่วไป】

โปเกมอนสองตัวนี้เป็นของพ่อแม่เขา มาโชคเป็นผู้ช่วยของพ่อในเรื่องงาน ปกติอยู่บ้านก็ช่วยทำงานบ้านด้วย ส่วนพูรินเป็นสัตว์เลี้ยงที่แม่เลี้ยงไว้ นอกจากน่ารักแล้วก็เป็นเหมือนมาสคอตนำโชค

ไม่นานนัก ครอบครัวสามคนของจี้หยุนก็มานั่งกินอาหารเช้าด้วยกัน

“ตอนนี้ลูกก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว อีกไม่นานก็จะเข้ามหาวิทยาลัย คิดหรือยังว่าต่อไปอยากทำอะไร?”

ระหว่างกินข้าว เมื่อได้ยินพ่อถาม จี้หยุนก็เงยหน้ามองพ่อ

พ่อของจี้หยุนชื่อจี้กั๋วเหลียง ทำงานรับเหมาก่อสร้างและเปิดบริษัทเล็ก ๆ ของตัวเอง มีทีมก่อสร้างอยู่ในสังกัด หรือที่เรียกกันทั่วไปว่าผู้รับเหมา

ส่วนแม่ชื่อว่าลู่อวี่เจิน เปิดร้านขนมหวานอยู่ข้างนอก

“ครับ คิดไว้แล้ว”

จี้หยุนกลืนอาหารในปากลงก่อนจะพูดว่า

“พ่อครับ ผมอยากเป็นเทรนเนอร์อาชีพ”

หลังจากสิ้นเสียงของจี้หยุน โต๊ะอาหารก็เงียบลงทันที

ตะเกียบในมือลู่อวี่เจิน ผู้เป็นแม่ชะงักไปชั่วขณะ

ส่วนจี้กั๋วเหลียงผู้เป็นพ่อก็วางหนังสือพิมพ์ในมือลง แล้วมองเขาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“คิดดีแล้วหรือ?”

จี้หยุนพยักหน้า

“ครับ ผมคิดเรื่องนี้มานานแล้ว เมื่อคืนก็คิดจนแน่ใจ ผมยังอยากเป็นเทรนเนอร์ครับ”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป