แค่ซูไป๋พยักหน้า การตรวจตราวันนี้ก็ไม่ใช่แค่ "ขาดงาน" ง่าย ๆ แล้ว
วันนี้ถ้าฝ่ายธุรการหยุดแค่นี้ ก็แค่หักค่าขาดงาน ประกาศตำหนิ
แต่ถ้าขุดลึกลงไป สถิติการทำงาน เงินชดเชย โบนัส ล้วนเป็นผลไม้บนเถาเดียวกัน
สถิติการทำงานมีปัญหา โบนัสไม่ขาดงานก็ปลิวหายไปก่อน โบนัสหน่วยยอดเยี่ยม เงินชดเชยต่าง ๆ ก็ต้องถูกดึงกลับไปตรวจสอบใหม่
บังเอิญไหมล่ะ? ตอนนี้ซูไป๋นั่งอยู่ตำแหน่งจัดการกองทุนเงินเดือน
ตำแหน่งนี้ไม่ใช่จะหักเงินเดือนใครก็หักได้ แต่ทะเบียนโบนัส สรุปสถิติการทำงาน เอกสารเงินชดเชย สุดท้ายต้องผ่านมือแผนกแรงงานและค่าจ้าง
ทุกเรื่องย่อมมีคำว่าแต่! และมักจะเป็นประเด็นสำคัญ
แค่เขา "ทำตามระเบียบ" หน่วงไว้สักนิด
เงินจิปาถะพวกนี้ก็พอให้อี้จ้งไห่ได้สัมผัสว่าอะไรคือ "การส่งตรงทางกายภาพ"
ถึงตอนนั้น ท่าทางวางก้ามของช่างระดับเจ็ดจะยังตั้งอยู่ไหม?
นี่แหละที่เรียกว่าจับจุดได้แม่นยำ!
ซูไป๋ดึงบุหรี่ต้าเฉียนเหมินออกมาหนึ่งมวนยื่นให้ พูดพลางยิ้ม:
"พี่หลิวทำงานนี้ได้แจ่มแจ้ง! ระเบียบวินัยแรงงานน่ะเป็นเส้นไฟฟ้าแรงสูงของโรงเรา ถ้าพวกพี่ตรวจสอบสถิติการทำงานชัดเจน พวกผมคำนวณโบนัสก็สบายใจขึ้น จริงไหม?"
รองหัวหน้าหลิวรับบุหรี่ไป ยิ้มอย่างรู้กัน
คำว่า "พี่หลิว" ของซูไป๋หลุดออกมา แผนการดันเรือตามน้ำของเขาก็สำเร็จ
"เรียบร้อย!" รองหัวหน้าหลิวหยิบไม้ขีดขึ้นมาจุด
"ต่อจากนี้ไปเรื่องสถิติการทำงานและระเบียบวินัย แผนกแรงงานฯ เอ่ยปาก ฝ่ายธุรการพร้อมให้ความร่วมมือเต็มที่ล้วนเพื่อกฎระเบียบโรงงาน!"
