ตัวตัวมองดูบ้านหลังตรงหน้าอย่างแสนสงสัย
นางไม่เคยเห็นบ้านแบบนี้มาก่อน
ในอดีตตัวตัวอาศัยอยู่ในเรือนหลังสุดของตระกูลซ่ง แม้เรือนจะเก่าคร่ำคร่าเพียงใด แต่ก็ยังเป็นประตูสูงกำแพงใหญ่
บ้านแบบที่ยกมือขึ้นก็แตะพึ่งได้เช่นนี้ ตัวตัวไม่เคยเห็นสักครั้ง
ตัวตัวเดินตามพ่อแม่เข้าไปในบ้านของชราผู้นั้นอย่างแหนงแล้งสงสัย
ภรรยาของชราได้ยินสามีบอกว่ามีแขกผู้สูงศักดิ์มาเยือน ก็รีบให้ลูกชายยกโต๊ะมาวางไว้กลางลาน
แล้วพาสะใภ้ไปต้มน้ำชงชา
องค์ชายผิงหยางใช้เวลาคุยกับชราเรื่องผลผลิตในนาและชีวิตของราษฎร
ตัวตัวฟังอยู่ครู่ใหญ่ ก็เริ่มเดินเล่นรอบลาน
นางอยากรู้ว่าข้างในเรือนเป็นเช่นไร จึงยืนอยู่ที่ประตู
ข้างในมีเด็กหญิงอายุใกล้เคียงลู่จู่ กำลังต่อว่าเด็กชายอายุราว ๆ ตัวตัวด้วยเสียงเบา ๆ
เสื้อผ้าของทั้งสองเก่าคร่ำคร่า ชายผ้าปะด้วยชายผ้าซ้อนกันเป็นชั้น
ในมือเด็กชายถือของเล่นรูปร่างคล้ายกระบี่เล็ก ๆ ชิ้นหนึ่ง
ตัวตัวพบว่าแสงในเรือนหลักสลัวนัก ห้องด้านในยิ่งมืดมิด
เหมือนยามนั้นในเรือนหลังที่นางเคยอยู่โดยไม่มีเทียน ต้องเดินลับตามืดสลัวไปวัน ๆ
ลูกชายของชราออกไปข้างนอกช่วงหนึ่ง
อีกครู่ใหญ่เขากลับมา ในมือถือถุงผ้าใบเล็ก ๆ
เขาเข้าไปในครัว นานเหลือเกินจึงเดินออกมา
ตัวตัวเดินไปยืนนอกประตูครัว ได้ยินเสียงสนทนาแว่วมาจากข้างใน
"ยาย ข้าวครึ่งถุงนี้ หุงทั้งหมดเลยหรือเพคะ?"
"ข้าวเปลือกมากมายขนาดนี้ กินได้อีกหลายเดือนก็ยังมีเหลือ"